In die pentecoſtes.

ctu dei. ſcꝫ ſuperbia que eſt inordinata excellētia animi. Aliud reſpectu ꝓximi. ſcꝫ duricies.tertium reſpectu inimici .ſ. timor vel puſillanimitas. Contra ſuperbiā eſt donum timoris. qꝛdicit Gregꝰ. ſuper Ezech̓. Per timorem humiles ſumus. pietas eſt cōtra duritiem. Iuxta illud Areg. ſuꝑ Ezech̓. Per pietatem ſumꝰ miſericordes. Sed fortitudo eſt contra puſillanimitatem. Quattuor v̓o mala videntur pertinere ad intellectum. Primum eſt ſtulticia que eſtquando ītellectus ſapore terrenorum impeditur a guſtando ſaporem eternorum. Secundūeſt ebetudo que eſt groſſities intellectus qͥ impeditur ne penetrat interna myſteriorum ⁊ necognoſcat creatorem in creaturis. Tertiū eſtignorantia que eſt defectus diſcretionis ꝙͣtūad ea que ſunt cōmuniter agenda. Quartum ēp̄cipitatio ꝙͣtum ad deliberationem eorū queſunt ardua ⁊ que pertinent ad perfectioneꝫ ſalutis. Contra hec quattuor ſunt donum ſapiētie. et donum intellectus. donum ſcīe. et donūconcilij. Donum ſapientie lumen eſt quo agnoſcūtur ſuꝑiora. Donū ītellectꝰ lumē eſt a quoagnoſcūtur interiora Donum ſciētie eſt lumenquo agnoſcūt̉ exteriora Gonū conſilij lumenE eſt quo agnoſcuntur periculoſiora. Sed notaꝙ notāter ſubiungit̉ in figura. Gen̄. xlj. ꝙ alievij. boues egrediebant̉ de fluuio fede ꝯfecteqꝫmacie ⁊ paſcebātur in ipſa amnis ripa in locꝭvberrimis. deuoraueruntqꝫ eas quorum miraſpecies et habitudo corporum erat. Moraliter per ſeptem boues tenuēs et fedas. intelliguntur ſeptē vitia que ſignantur in bobus quiterram vertunt. quia hec vitia cor deprimunt⁊ terrenis actionibus inuoluūt. hec emerguntde flumine .i. de inſtabilitate mentis humane.quia ſenſus ⁊ cogitatio humani cordis pronaſunt ad malum ab adoleſcentia ſua. Gen̄. viij.Dicunt̉ autem fede quia mentem hominis maculant ⁊ conuerſationem deformant. ⁊ ſunt cōfecte macie. quia exacuant pinguedinē gratieet virtutum. paſcunturqꝫ in ripa amnis continue fluentis. Amnis continue fluens eſt vitahumana que cōtinue fluit ad mortem. ij. Reg.xiiij. Omnes morimuur et ſicut aqua in t̓ra dilabimur. Cuius due ripe ſunt ſpūs et caro. inquibus ſunt loca vberrima et virētia videlicetdiuerſe potentie anime. et diuerſe partes corporis. in quibꝰ viror ⁊ vigor ⁊ v̓tus. vt in ītellectu v̓tus cognoſcitiua. ī voluntate v̓tus appetitiua. ⁊ ſic de alijs. In ꝑtibus corporis ſūtvires vt ī oculis vis viſiua. In auribus vis auditiua. et ſic de alijs. Nec eſt aliqua particulacorporis in qua nō ſit vis anime. ideo iſta ſuntloca virentia .i. viribus ſpūalibus plena. Sūt

etiam loca vberrima per abundantiam actionum. Naꝫ in intellectu abundant cogitatiōesin volūtate affectus. ⁊ ſic de alijs. In iſtis ergo ꝑtibus ſeu viribus paſcuntur ſeptem vitia.quia auaricia paſcitur in viſu. ideo et vocaturconcupiſcentia oculoꝝ j. Ioh̓. ij. Gula paſcit̉in guſtu. luxuria ī tactu. ſuperbia in appetitu.Eſt enī ſuꝑbia appetitus ꝓprie excellētie. ⁊ ſicd̓ alijs. hec vitia deuorant boues ſpecioſos .i.dona ſpūſſancti. Naꝫ plenitudinē ſapiētie deuorat luxuria. quia facit ſpūalia deſipere. qꝛanimalis et carnalis homo nō percipit ea queſpūs dei ſunt. j. Corꝭ. ij. Donuꝫ v̓o intellectusdeuorat gula. quia generat ebetudineꝫ ſenſuscirca ītelligibilia. vt dicit Gregꝰ. xxxj. moral̓.Deuorat auaricia donum ſcientie que peruertit rectum iudicium. dum auarus iudicat temporalia eſſe eternis p̄ponenda in eis finē ſuuꝫconſtituens Donum pietatis deuorat inuidiabeniuolentiam excludens. Donum autem cōſilij deuorat ira. que ad omnia p̄cipitanter ducit quod eſt contra conſilium. Sed donum fortitudinis deuorat accidia. que reddit mentemdebilem et grauem. Donum autem timoris excludit et deuorat ſuperbiam que p̄ſumptuoſuꝫet audacem facit. vt dic̄ Anſbel. vbi sͣ. Sꝫ ẜmGreg. x. moral̓. Sapiētiā deuorat ſtulticia. intellectum ebetudo. ſcientiam ignorātia. pietatem duricia mentis. conſilium p̄cipitatio. fortitudinem timor. timorem v̓o ſuperbia ſiue p̄ſumptio. Quarto ſpūſſanctus d̓r vnicꝰ videlꝫformaliter et effectiue. quia nos vnit deo fideſpe et charitate. Ixͣ illud Eph̓. iiij. Sollicitiſeruare vnitatem ſpūs in vinculo pacꝭ ¶ Quin­ 5to dr̄ ſubtilis. quia ſanctos viros aut etiā mulieres facit ſubtiles meliorādo docendo et faciēdo dona. qͥbus ſanctos ſuos exornat vt dicere poſſit ad quemlibet illud Ezech̓. xvj. Indui te ſubtilibus. et ornaui te ornamētis. Se­ 6xto dr̄ modeſtus. qꝛ ad quos venerit hos modeſtos facit. Quia dr̄ ad Gal̓. v. Fructus autēſpūs eſt charitas gaudium ⁊ pax. Et infra modeſtia continentia ⁊ caſtitas. Eſt aūt modeſtiavt dicit Tulius in. j. retho. per quā pudor honeſtatis puram et ſtabilem comparat autoritatem. Et hec qͥdeꝫ modeſtia in decentiam cauet in v̓bo. in riſu. ī motu corporis ⁊ membrorum ſitu in habitu vel cultū ⁊cͣ. vt habes sͣ. ꝑte. j. dn̄ica. iiij. poſt epiphanie. ſermo. j. P. I.Septimo ſpūſſanctus dr̄ diſertus. quia diſertos facit de balbutientibus et infantibus quēadmodum hodie fecit apl̓os qui ante ſpūſſancti miſſionem fuerant valde rudes. Sꝫ veniente ſpirituſancto adeo diſerti et ſapientes factiſunt vt loquerent̉ varijs linguis magnalia dei