Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

Sermoxx.

gat aūt triticum curat ordeū. de hoc dicitphiſologus. hec frumēta legit ſi reꝑit ordeumſpernit. Moral̓r tꝑs eſtatꝭ intellige tꝑs gr̄e ip̄ſenti. Sꝫ hyeme̓ intelligit̉ tꝑs tribulatiōis iudicij futuri. in tꝑe ergo grē in pn̄ti ꝓuideredebemꝰ nobis neceſſaria in futurū cōgregādoſpūalia eterna vicꝫ v̓tutes v̓ba dei audiēdoquo cibatur aīa. curare debemꝰ tꝑalia. qꝛſpūalia ſunt velut triticū qd̓ eſt in horreū celeſte p̄mittendum. Ixta illud Matth̓. xiij. Triticum congregate in horreū veſtrū. Sed temporalia ſunt velut ordeum ſunt cōtemenda niſiꝙͣtū ad vſuꝫ vel ſunt deſiderāda. Quia dicitAugꝰ. orando deū hoc licꝫ orare qd̓ licet deſiderare. Sed hoc magis diſtinguit ſanctꝰ Tho.dicēs. Tꝑalia deſiderare quidē principalit̓vt ī eis finē conſtituamꝰ. ſed ſicut quedā āminicula quibꝰ adiuuamur ad tendēdū ad beatitudinem inꝙͣtum ea ſuſtentatur vita corꝑalis. īꝙͣtum nobis inſtrumentalit̓ deſeruiūt ad actusvirtutū. Sed phiſologus triticū intelligit nouum teſtamentū. ſed ordeū vetꝰ. dicit Iude. Nouā legē collige non veterē. q. d. colligendum eſt euāgeliū chriſti armario cordis recōdendum meditationē. Sed vetꝰ lex que eſt figura noue legis eſt ſpernenda. qꝛ ſi litteraliterītelligit̉ occidit. Iuxͣ illud apl̓i. ij. Coꝝ. iij. Lr̄aoccidit ſpūs āt viuificat. Ex hoc habes ſpūalia potiꝰ ꝙͣ tꝑalia legē euāgelij debemꝰ eligere magis legē moyſi. Quia ſpūalia lex euāgelij ſunt cibus anime quē cibū colligere exemplo formice debet prudens quilibet in hoc tꝑegrē. ideo ſapiēs dirigit quēlibet noſtrū ad formicā ad diſcendū eius ſapientiā. cuꝫ dicit Prouerb̓. vj. Uade ad formicā o piger ꝯſidera vias eius. diſce ſapiētiā habeat nec ducem nec p̄ceptorē tn̄ in eſtate ſibi cibū ꝯgregat in hyeme comedat. q. d. in hoc ſunt hoīesdam imprudētiores ꝙͣ formica. qꝛ habēt p̄dicatores qui eos ad hoc hortant̉ tn̄ negligunt̉fectum ꝓprium ſalutem. Scd̓o formice docētnos prudentiā neceſſaria ꝯſeruādo. dic̄ ſoli. de mira. mundi. formice grana q colligūtſolerter decorticāt in ſecretis locis domūcularum cautiſſime reponūt ne ab auibꝰ rapiāturvel a vento diſꝑgant̉. Moralit̓ grana ſunt bona oꝑa vel elemoſyne ieiunia orōnes ſic dealijs. que tūc decorticant quā intentione fiant inſpiciant̉. qꝛ aliqua eſt intentio ꝑuerſa fauore hoīm amore carnali. alia mercennariaſit ꝓpter vite neceſſaria. altera recta tendit īdeū. ideo dicit Bern̄. ſermone. iiij. ſuper. Siamās turpia appetit intentio turpis eſt fedāsfaciem aīe corpus. Sed ſi honeſta appetit intentio ſua erit honeſta. ideo decortica oꝑa tua

facis vide quā intentione ea ꝑficis. qꝛ intentio mala facit opus bonū valere. vt. xxiij. q.v. miniſter. ſe. Decorticatꝭ igit̉ bonis operibus inſpectis. Si bona intentione fiant abſconde ea humilitatē in domūculo cordis tuine a demonibꝰ rapiant̉ dicunt̉ aues celitem ſeminis qd̓ in viā cecidit comederūt. Luc̄.viij. Uel ne a vento iactātie diſꝑgant̉. quia dicitAugꝰ. contra fauſtū. Quidqͥd ergo bonū fueritde quo te iactaueris totū fruſtra friuolū inane eſt in oculis omniū conditoris. Cui ꝯcordatSixtꝰ pictagoricꝰ. Quātūcūqꝫ inqͥt qͥs bn̄ egerit. Si tn̄ ſe ſic ꝑacto oꝑe iactat vel eleuat nullāinde mercedē meritūqꝫ reportat. de hoc quereplura ſupra ꝑte .j. feria. vj. in. qͥnqͣgeſima. ſer. ijS. T. Tertio docēt nos prudentiā in grana deſiccando. qꝛ dic̄ Iſid̓. li. xij. qn̄ pluit ſuꝑ triticūcoaceruatum totū eijcit ſoli exponit vt iteruꝫexiccetur. Moraliter pluuia eſt temptatio veldiabolica corruptio. Iuxta illud Matth̓. vij.Piuuie venerunt flauerunt venti. q. d. vener̄ttemptationes mouerunt ꝓpoſitū infirmi hominis. Hec qͥdē temptatio qn̄ in nobis acciditque triticum. id eſt. nutrimentū noſtrū ſpirituale corrūpere prodere poſſit. debemꝰ illa reꝑare calore ſolis feruore ꝯtritionis vel manifeſtatione cōfeſſionis. quia illud qd̓ ſoli exponit̉ īlucem progreditur. vt dicit Anſhel̓. li. v. c. cij.Quarto formice ſunt prudentes in cuſtodiēdodicit enī Pliniꝰ in ſpe. na. Ariſto. quedā ſuntformice in india magne cornute que mira auiditate gemmas aurum cuſtodiunt. Sed hocindi furantur eſtiuo tempore quādo formice incumulis ꝓpter feruorem nimium abſcondunt̉.Sed formice ſunt odore ſollicite. ꝑuolāt eniꝫ etaurū deferre cupiētes crebro lacerāt. Tantaqꝫē in eis ꝑnicioſa feritas amore auri auferentes grauit̓ ledūt. Moralit̓ aurū intelligit̉ fulgur celeſtis patrie. Iuxta illud Apoc̄. xxj. Ip̄aciuitas ex auro mūdo conſtructa ē. Uel aurūvirtus charitatꝭ intelligit̉. Iuxta illud Apoc̄. j.Precinctum ad mammillas ſona aurea. id eſt.ligatum in interioribus vinculo charitatis. velper aurum virtus patientie deſignat. Iuxta illud Iob. xxiij. Probauit quaſi aurum qd̓ trāſitper ignem. illud inꝙͣ aurum ſplendoris celeſtispatrie charitatis patientie adinſtar formicarum qͥlibet debet diligent̓ cuſtodire vt virtutē charitatis patiētie poſſit venire ad ſplendorē celeſtis patrie. Sꝫ notabile ē indi furāt̉formicis auꝝ. qꝛ diabolꝰ cuiꝰ mēs obſeſſa ē duobus vitijs. ſuꝑbia vicꝫ īuidia. vt dic̄ bonauētura ſuꝑ mgr̄m. ij. ſentētiaꝝ. nitit̉ furari homīcharitatē patiētiā ne poſſit venire ad celeſteꝫquā ip̄e ꝑdidit pr̄iam. ideo magͣ ſollicitudine