Dn̄ica infra octa. aſcēſio.

cutores ⁊ nō ſunt ſufficientes moraliuꝫ auditores. non ſunt moralia dicēda. Sed poſt hos annos vt ſe refrenent ne paſſiones ⁊ laſciuias inſequantur Scd̓o bruta animalia ſunt prudētiain latibulorum edificatione. ⁊ hoc patet primode apibus qui miro modo edificāt regi ſuo ſiueapiaſtro domūculā in alueari in qua debeat habitare. ꝙ etiā vix manꝰ hoīm ſufficeret ad hācparandam. deinde faciunt domus in quibus habitant alie apes. vt dicit Ariſto. li. x. de animalibus. Eo modo moraliter ⁊ nos chriſtiani ẜmexhortationem apoſtoli. Eſtote prudentes. vtpͥmum ⁊ p̄ omnibꝰ regi pio ⁊ benigno ieſu chriſto domū regis cordis veſtri edificetis de cerav̓ginea vicꝫ cōtinentie caſtitatis. ⁊ de melle dulciſſime charitatis. Quia qͥ voluerit chriſtuꝫ inſuo ſacramneto ad futurū tempꝰ pentecoſtes īdomū cordis ſuſciꝑe. neceſſe habet illud pͥmo p̄parare. ⁊ hec p̄paratio fit ꝑ cōtinentiaꝫ a vitijs⁊ charitatē que oꝑit vt hic dicit apl̓s. ml̓titudinem pctōꝝ ⁊ etiā hoīem cū deo vnit. qꝛ dr̄. j. q.j. c. multe aūt oꝑationes. charitas q̄ oꝑit multitudinē peccatorū ꝓpriū donum eſt catholicevnitatis. Scd̓o patet hoc de irundinibꝰ que nidum tam artificioſe cōponunt. ꝙ vix ſufficerethumaria īduſtria de quāuis materia facere qd̓facit irundo ſolo roſtro de argilla. ꝓpter qd̓ qͥdam crediderunt eas habere intellectū. Sicutph̓s dicit. ij. phiſi. qd̓ licꝫ non ſit verum docenttamen nos eſſe prudentes vt vicꝫ domū ꝯſcientie virtutibus conſtruamus in qua reſideat ⁊ īhabitet deus. Qui dicit Sap̄. viij. Intrās ī domum meam quieſcam in illa. Non enim habetamaritudinem conuerſatio illius. vbi ꝑ domuꝫglo. intelligit conſcientiā in qua ſi munda eſt requieſcet deꝰ. ideo hāc tenemur ei edificare perſanctā ꝯuerſationē. qꝛ domū tuā dn̄e decet ſanctitudo in longitudine dierū. De ſecuritate cōſcientie ⁊ tranquillttate loquit̉ btūs Aregꝰ ſuꝑEzech̓. omel̓. ix. In oī inqͥt qd̓ dicit̉ ſꝑ recurrere debemꝰ tacite ad mentē ⁊ interiorē teſtem etiudicem requirere. Quid enim ꝓdeſt ſi homīeslaudent ⁊ conſciētia accuſat? aut qͥd poterit obeſſe. ſi omēs derogent ⁊ ſola ꝯſcientia defendatq. d. nihil. Qualis aūt ſit bona ꝯſcientia docetHugo de ſan. vic. li. ij. c. ix. Trāquilla ꝯſciētiaeſt dulcis nulli grauis vtens amico ad gratiaꝫinimico ad patientiā cūctis ad beniuolentiaꝫ qͥbus poteſt ad beneficentiam. Cui deus nec ſuapeccata imputat. quia nō fecit. nec aliena. quianon approbauit. nec negligentiam. qꝛ non tacuit. nec ſuꝑbiam. qꝛ in humilitate ꝑmanſit. hec ille. Itā domū ꝯſcientie debemus bene fundareaut edificare. aut honeſte mundare. qꝛ irundodomūculam ſuam non ſolum ſolerter edificat.

ſed etiam ſepius mundat. ⁊ hec mūdatio debetfieri ꝑ frequētem confeſſionē. qͣ mūdata pōt inea qͥeſcere tā deꝰ ꝙͣ hō. Sꝫ dic̄ Holcot lec. cxiijIn iſta domo ꝯſcientie male parāt ſibi quieteꝫmulti hoīes mundā qꝛ illud qd̓ durius ponuntſibi ſub capite. ⁊ qd̓ mollius eſt ponunt ſub pede. Moralit̓ ꝯſcīa eſt in mēte ſicut caput in homine. ⁊ ſenſualitas eſt ſicut pes. qͥ ergo ponit īſenſualitate dilectionē. ⁊ pctm̄ in cōſcientia q̄murmurat contra peccatum dure reclinat caput ſuum. Et ſubdit. iſtā domū fundauit qͥdamſuꝑ aquas voluptatis. qͥdā ſuꝑ arenas cupiditatis. ⁊ ideo ꝯſcientia taliū ſtare non pn̄t eo ꝙnon carent ſolido fundamento. de hoc etiā dicitur Matth̓. vij. Uir ſtultꝰ edificat domū ſuāſuꝑ arenā. ⁊ deſcendit pluuia ⁊ flauerunt venti⁊ cecidit domꝰ. ideo vt idē dicit. Domꝰ ꝯſciētievt bn̄ edificet̉ debet habere quattuor. pͥmū ē ſolidum firmamentū. ſcd̓m honeſtum ornamētū ʰtertium frequēs purgamentū. de his tribꝰ videpͥma ꝑte feria qͣrta Iudica. A A. T. U. E. q̄rtum eſt aptum tegumentū. Cooperimentū eniꝫꝯſcientie bone ē honeſtas ꝯuerſatiōis virtuoſevt ſic boni viri quod dicerent interiꝰ on̄dant exterius. vt dicit̉ Matth̓. v. Et ſic luceat lux eoꝝcorā homini. vt vi. o. b. ⁊ glo. patrē eorū qͥ in celis eſt. ideo dicit̉ Matth̓. x. Qd̓ in aure audiſtꝭp̄dicate ſuꝑ tecta .i. ꝑ honeſtā ꝯuerſationē. Sꝫſunt certe qͥdā hoīes qͥ de domo ꝯſcientie ſue ⁊eius edificatione qͣſi ꝑ totū annū nihil curant.ſed eam ꝑmittunt ruere ī diuerſa peccata. vt exponatur de ipſis illud Prouerb̓. ij. Inclinata ēad mortē. id eſt. ad mortale peccatum domꝰ eiꝰ⁊ ad inferos ſemite eius. Quia domus que noninhabitat̉ nec continue reformat̉ ad caſum tendit. ⁊ ibi multitudo vermium venenoſorū ꝯquieſcit. Sic eſt de domo cōſciētie q̄ ſi nō inhabitat̉per frequentē peccatorū meditationem. nec reformat̉ ꝑ ſedulā ꝯtritionē ⁊ confeſſionē talis admortem eternā cōtinue ruit. ⁊ multitudo peccatorum que qͣſi vermes mordent ibi conquieſcit.Sꝫ tn̄ hō hoc nō ꝑcipit niſi cum in qͣdrageſimaad penitētiā venerit. ⁊ cōſcientiā ſuā bn̄ examinauerit. tunc inueniet remorſum pctōrum veterum. Et certe adhuc beatus ille erit cui tūc dominus ſua pctā dat cognoſcere vt ea poſſit perconfeſſionē expellere ⁊ deflere. ſꝫ ecōtra in eternum infelices erunt. qui pctā ſua non cognouerunt. nec ea ꝯfeſſa fuerūt. qꝛ vermis eoꝝ nō moriet̉. ⁊ ignis eoꝝ nō extinguet̉. Eſa. vlt̓ Certio Aanimalia bruta ſunt ſolertia in nutrimenti ꝓcuratione. qd̓ patet ī formicis que docēt nos prudentiam. Primo in ꝓuidendo neceſſaria. Namẜm Iſid̓. li. xij. for mice ꝓuidēt ſibi ī futurū. Nāin eſtate cōgregāt vn̄ in hyeme viuant. Congre