iSermop
mari. Quicquid enī mens noſtra ante orationēconcepit neceſſe eſt vt nobis orantibus ꝑ recordationē occurrat. Quapropter quales volumꝰin oratione inueniri tales nos an̄ orōnis tempꝰpreparare debemus. Tertia fiducia exanditionis datur ex rei petite ſalubri ratione. Qui enipro remiſſione peccatoꝝ vel pro quacunqꝫ cauſalubri exaudiuntur. ſicut patet de niniuitis qͥbus minabatur dn̄s ꝑ Ionam ꝓphetaꝫ dicenspoſt quadraginta dies niniue ſb̓uertet̉. Quodilli audientes ad orationem ſe conuerterunt etexauditi fuerūt Ione. iij. Ita ſuſanna in ſua tribulatione flens aſpexit in celuꝫ ⁊ orauit ⁊ exaudita fuit. Dan̄. xiij. Sed ſunt pleriqꝫ qui petuntquod eſt contra rationem ſalutis. ⁊ tunc deuspie nō exaudit. quia illicite petunt. ⁊ ſic ſunt indigni exaudiri. de illis dicit Eſa. Multi orātes.non exaudiuntur. prouidet enim deus melioradare ꝙ peterent. Sic dauid non fuit exauditusNaꝫ legitur. ij. Reḡ. xij. ꝙ dn̄s percuſſit pueꝝquem dauid cum berſabee extra matrimoniumpeperit quod videns dauid deprecatus eſt dominum pro puero nec eum dominus exaudiuitlicet valde deuote oraret ieiunando ⁊ ſe affligēdo. quia protunc non erat dignus. vt eum exaudiret propter peccatum adulterij ⁊ homicidij.Sic nec pueri in ſcholis qui ne vapulent deumorant exaudiuntur quia talis exauditio nō eēteis ad profectum. Sed etiam eccleſia non frequenter exauditur petendo amotionem tribulationum. quia pro quibus petit non ſunt digniexaudiri. ideo dicit tota trinitas. pater ⁊ filius⁊ ſpirituſſanctꝰ. Eſa. xxvj. Miſereamur impioet non diſcet iuſticiam. quaſi diceret non. Undeſanctus Augꝰ. ſermone. ij. de oratione dicit. tribus modis orationes impediuntur. Aut cū qͥsa deo petit quod ſue ſaluti reſiſtit. vel cum orat⁊ ab iniquitate non ceſſat. aut in ſe delinquentidebita non relaxat. quod triplex malum dum aſe vnuſquiſqꝫ ſtudioſius abſterſerit ſecurius ſtudio orationis incumbet. et ea que petit precibꝰſe impetrare libera mente confidet. Unde legitur in legenda ſancti Seruacij epiſcopi ꝙ tempore illo quo rumor erat hunos in galliā venturos apud tungros beatus Seruacius opidūvigilijs ⁊ oratiōibus ſtuduit. crebro lachrymarum fonte dei implorans miſericordiā ne vnꝙͣgentem hanc incredulam ſibiqꝫ ſemper īdignāvenire permitteret. Sed per ſpiritumſanctumſentiens peccata hominuꝫ ſue petioni repugnātia. romam petijt. ſperans patrocinio beatoruꝫapoſtolorum a deo exaudiri. veniens ergo adlimen btī Petri triduo ſe a cibo abſtinuit. Cūqꝫmiſericordiam dei ſedule deprecari non ceſſaret. tale reſponſum a beato Petro fertur acce-
piſſe. Quid me vir ſancte inquietas? ecce deliberatione apud deum ſanxitum eſt hunos in galliam venturos. nullamqꝫ vrbem illeſam futurāexcepta vrbe metenſi reliquias ſancti Stēphani martyris Seruanti. Ecce ꝙ petitio ſanctihuius viri propter peccata populi non exaudita fuit. ideo debent homines vitam ſuam emendare vt orationes eccleſie ⁊ bonorū poſſint eisſubuenire.¶ In diebus Logationum Sermo. j.Et ite et d̓abitur vobis. Luc̄. xj. Narrat Solinꝰin li. de mirabili. mūdi. ꝙ in Indiaerat mons magnus ⁊ altus. ⁊ in illo erat fons Ade quo exibant riuili aquarum ad irrigandamtotam terram in circūitu. ⁊ ſi aliquando contingeret ꝙ terra propter ariditatem aqua indigeret. habitatores vallium miſerunt ad montempulchram puellam que coram fonte cantaret. ⁊fons talis erat virtutis ꝙ ſtatim ad vocem puelleriuos ſuos abundanter emanaret. ⁊ tantuꝫterram ꝙͣtum neceſſe erat irrigaret. Spūalitermons iſte ſignificat celū. de quo dicit psͣ. lxvijMons dei mons pinguis. Et iterum mons inquo beneplacitum eſt deo habitare in eo. Et inpsͣ. xxiij Quis inquit aſcendit in montem domini aūt quis ſtabit in loco ſancto eius? Et ſequit̉Innocens manibus. Iſte mons cęli magnus ē⁊ altus. de eius magnitudine mirat̉ Baruch. iijdicens. O iſrael ꝙͣ magna eſt domus dei. et ingens locus poſſeſſionis eius. De ipſius altitudine dicit dauid in psͣ. xc. Altiſſimū poſuiſti refugium tuum. Et ab hoc monte alto ipſe deꝰ ſolus altiſſimus nominatur in psͣ. lxxxij. Tu ſolꝰaltiſſimus ſuper omnem terrā. Et Ecc̄i. xij. Altiſſimus odio habet peccatores. Et eodem ca.xxviij. Altiſſimus de terra creauit medicinamin hoc quidem monte erat ab eterno. ⁊ eſt ⁊ eritin perpetuum fons benedictus ſancte ⁊ indiuidue trinitatis. de quo ſcaturiunt riuuli ſpiritualis vite et gratiarum continue exauditionis⁊ indulgentiarum propter quod dauid loquēsde monte celi dicit in psͣ. xxxv. Apud te ē fonsvite. aque iſtius fontis irrigant terram aridamcordis noſtri ⁊ ſine ea eſt anima noſtra ſicut terra arida. Ixta illd̓ psͣ. cxlij. Anima mea ſicutterra ſine aqua tibi. idcirco cum aqua gratiaꝝeius quotidie indigemus. et principaliter quādo pro totius eccleſie vtilitate ⁊ auerſione peſtium. ⁊ conſeruatione frugum. ⁊ datione pluuiarum poſtulamus. mittere debemꝰ ad huc montem celi pulchram puellam. Per hanc intelligeK k