Dominica quīta poſt paſce

Quarto gratificat eum apud ſummū regem etapud nobiles pͥncipes. ſcꝫ angelos ⁊ ſanctosꝑ gr̄e amabilitatē. Sicut beatꝰ Martinꝰ moriens. ſpiritū ab oratiōe nō relaxabat gratꝰ etamabilis deo factꝰ ē. Sic ⁊ beatꝰ Ioh̓es ī vtēro matris ſanctificatus. qͥ ex aſſiduitate orandi quā cōtraxerat in ſuis genubus. duriciā cameloꝝ gratificatus eſt ꝑ orationem. Quintooratio pura facit pacem ⁊ concordiā per amicitie familiaritatem. quia oratio figuratur percolumbam quam emiſit noe de arca. Gen̄. viijque attulit ramū oliue virentē. Suꝑ quo dicitglo. Oratio ē columba. ſcꝫ ſpūſſancti q̄ ramūobtulit oliue dum pacem hominibꝰ impetrat.Nam oratio vincit inimicos vt pacem habeātideo dicit beatus Augꝰ in ſer. ij. de oratione.Orationibꝰ liberamur non ſolum a vitijs ſedetiam a penis eternis orationibꝰ nr̄i ꝓſternun aatur inimici. ⁊ fideles deo efficiūtur amici. orationibus vincūtur temptamēta diaboli ⁊ eterne beatitudinis dona acqͥrūtur. per oratiōesoīa nobis vtilia tribuūtur. ⁊ cuncta nobis noxia ꝓcul effugant̉. Secundo oratio debet eſſeconcors. Nam intentio debet eſſe concors cūv̓bis. ſcꝫ orationis vt cū quolibet v̓bo orationis fit ꝯcors ſenſus orationis. vt dicit Hiero.de ꝯſe. diſ. v. Nunꝙͣ. ideo Ciprianꝰ dicit ⁊ ponit̉ de ꝯſe. diſ. j. c. qn̄. Auando orationi incūbitur nequaꝙͣ tunc animus aliud cogitat ꝙͣ illud ſolum quod precatur. Et Hugo de ſan. vi.ſepe inqͥt oramus. ⁊ alibi corde intendimꝰ. necip̄m quod dicimus recolimus. Sed illaꝫ orationem deus non exaudit. cui ipſe qͥ orat non atZ tendit ¶ Sed hic oritur dubitatio vtꝝ in oration vagatio mētis impediat v̓tutem oratiōisanteꝙͣ ꝑuenit̉ ad reſponſum q̄ſtionis. Sciendum ꝙ homo raro vl̓ nunꝙͣ poteſt orationesſuas complere ſine impedimēto ⁊ extranea cogitatione. Nam diabolus nullum opus tm̄ conatur ꝙͣtum deuotam orationem interrūpereNā legit̉ ꝙ beatus Bernardus quadam viceiumēto inſidens cuidā ruſtico obuiāti. de cordis inſtabilitate in oratione ꝯqueſtus eſt. ꝙ ille audiēs mox eū deſpexit. ⁊ in orationibꝰ corfirmum ⁊ ſtabile ſe habere dixit. volēs autembeatus Bernardus euꝫ conuincere dixit. Sequeſtrare pauliſper a nobis. ⁊ tota qua poterꝭintentione orationem dn̄icaꝫ inchoa. quācum ſine aliqua cordis euagatione finire poteris iumentū meum ſine dubitatione habebis.Tu autem in fide tua mihi ſpondeas. ꝙ ſi aliquid ibideꝫ cogitaueris. hoc mihi nullatenuscelabis. letatur ille ⁊ quaſi lucratus reputansaudacter ſeceſſit. ⁊ ſeip̄m recolligēs orationeꝫdn̄icam dicere cepit. vix orationem dimidiam

expleuit. ⁊ ecce īportuna cogitatio cordi ſuoſe ingerit vtꝝ ſellam habere debeat cuꝫ iumēto. Quod ille aduertens cōcito ad Bernardūreuertens. ⁊ quid in oratione ip̄a cogitaueratindicauit. ⁊ de ſe vt pͥus temere non p̄ſumpſit.His gͦ p̄miſſis dr̄ ad dubitationem ẜm ſanctuꝫTho. ij. ij. q. lxxxiij. Si quis ex ꝓpoſito ī oratione mente euagetur. peccatum eſt ⁊ impeditorationis fructum. Et ꝯtra hoc dicit Augꝰ inregula. Pſalmis ⁊ hymnis cū oretis deū. hocverſet̉ in corde qd̓ ꝓfertis ore. Euagatio v̓o q̄ſit preter intentionem orationis fructum nontollit. Et hoc eſt qd̓ Baſilius dicit in examerōSi debilitatus a peccato fixe nequieris orareꝙͣtum potes teip̄m exhibeas ⁊ deus ignoſceteo ꝙ nō ex negligētia. ſed ex fragilitate nō potes vt oportet aſſiſtere corā deo. Tertio intentio orationis debet eē recta. ⁊ hoc tunc fit qn̄ad deum eſt erecta. Ax quo gͦ oratio ē ẜm Da.aſcenſus mentis in deū. oportet ꝙ mens orando recto tramite tendat in deuꝫ ꝓpter qd̓ dn̄sdocens nos orare dicens. Pater noſter. adiūxit. qui es in celis. docēs nos ꝑ hoc vt cū oramus mentes noſtras a terrenis abducamꝰ. etceleſtibus affigamus. vt dicit Chryſo. Et hocremediū p̄ſbyter ante p̄fationeꝫ canonis dicitSurſum corda. ⁊ habetur de conſe. di. j. quādo. ideo dicit Bern̄. cuꝫ ad orandum eccleſiaꝫintraueris fluctuantiū cogitationū tumultumexterius relinque curaꝫ exterius penitus obliuiſcere vt ſoli deo poſſis vacari. fieri enim nōpoteſt vt cum deo aliqn̄ loquatur qui cuꝫ totomundo etiam tacens fabulatur. intēde illi quiintendit tibi. Audi illum loquentem tibi vt exaudiat te loquentē ſibi. Qualiter autem a ſordibus diuerſarū cogitationum et vagationuꝫdeputari debeat orātis intētio. docet pulchreIohannes caſſianꝰ in li. colla. patrum. colla. xIſaac abbatis dicēs. vt ea puritate qua debetemitti poſſit oratio. hec ſunt nobis penitꝰ obẜuandā. pͥmo enī ſollicitudo rerū eſt penitusabſtinenda. ſecundo vt nullius negocij curamimo nec memoriā admittamꝰ. tertio vt detractiones ⁊ vaniloquia ⁊ omnes ſcurrilitates ſimul amputemꝰ. quarto ire et triſticie tribulatio ſiue turbatio eſt funditus ruenda. qͥnto vtvomitē carnalis cōcupiſcentie a corde noſtroradicitus euellamus. ⁊ ita qͥbuſlibet vitijs penitus abſciſis. iacenda ſunt pͥmū fundamentahumilitatis que turrim illam p̄celſaꝫ celos penetrantem feruorem. ſcꝫ ⁊ deuotionē oratiōisvaleat ſuſtinere. deinde ſupponenda ē virtutucōſtructio. ꝑ quā mens ab omni euagatiōe irelubrica poſſit cohiberi. ⁊ ad contemplationeꝫ