Sermoxviij.
ſuū macerat dū miſeriā aſſumit dei miſericordiā ꝓuocat. ⁊ ſic orationem iuuat ⁊ purificat.Et qꝛ nō ſolū elemoſyna. ſꝫ et ieiuniū orationēpura reddit ideo ſtatutū fuit. de cō. diſ. iij. c. rogationes. ꝙ ieiunādi ſūt tres dies rogationuꝫan̄ dn̄i aſcēſionē. Et qͣre hoc? qꝛ ex ieiunio xp̄ifideliū oratiōes fierēt puriores ⁊ cito exaudibiliores. qꝛ ẜm Aug. in ſer. ij. de oratione. oratio pura celoꝝ altitudineꝫ penetrat. ⁊ vſqꝫ adꝯſpectū diuine maieſtatꝭ aſcēdit. ideo beatusGregꝰ ī colla. quā fecit romanis tꝑe peſtis inguinarie dicit. Mutemꝰ gͦ corda ⁊ p̄ſumamusnos iā ꝑcepiſſe qd̓ petimꝰ citiꝰ ad pietatē iudexflectit̉ ſi a prauitate ſua petitor corrigat̉. Seddiceres. tn̄ nō ē ieiunanduꝫ tꝑe paſcali vſqꝫ adpētecoſten. vt habet̉ diſ. lxxvj. c. ieiuniū. §. nōaūt. vbi dr̄ a die reſurrectiōis vſqꝫ ī diē pēth̓.nō indicūt̉ ieiunia. ⁊ qͣre tūc dictū ē ꝙ tres dies rogationū ſunt ieiunandi. ad hoc dicit glo.Bartho. brixi. de ieiunio. ꝙ h̓ ſtatuit̉ nō p̄cipitur. ſꝫ ſuadet̉. naꝫ tꝑe illo ſcꝫ rogationū queqꝫprouincia abundat ī ſuo ſenſu. vt dicit Hieroꝰlxxvj. diſ. c. vtinā. q. d. vbi ē conſuetudo ꝙ illetres dies ieiunāt̉ debēt hoīes morem ī ieiunioobſeruare. Sꝫ vbi nō ē ſeruet̉ volūtas ieiunātis. qꝛ vt dicit Uuilhel. in rationali diuinoruꝫ.li. vj. ꝙ hoc ieiuniū nō eſt neceſſitatis. ſꝫ volūtatis. videt̉ tn̄ hoc eſſe neceſſariū vt ꝑ ieiuniuꝫtriū dieꝝ hō fieret purior. ⁊ oratio eiꝰ exaudibilior a deo. ideo cōſonum ē ⁊ ꝯgruum vt hisdiebꝰ hoīes ieiunarēt. Sꝫ h̓ īcidit vna dubitatio ex quo ꝑ orationē ⁊ ieiuniū ⁊ elemoſynā ſatiſfacimꝰ ꝓ offenſis ⁊ peccatis. p̄cipue his tribus diebꝰ rogationū q̄ iſtaꝝ eſt potior ad ſatiſfactionē ꝓ peccatis ad mitigandū irā oīpotentis dei. ad hoc dixerūt aliqͥ ꝙ oratio eēt efficacior. Sꝫ ſanctꝰ Tho. ī. iiij. diſ. xvij. dicit ꝙ elemoſyna ē potior. qꝛ īcludit ī ſe ieiuniū ⁊ orationē. et hoc facit dupliciter. qꝛ elemoſyna hunccui tribuit̉ ꝯſtituit ad orādū. ieiunādū. ⁊ alioꝝbonoꝝ opeꝝ debitorē. etiā qꝛ elemoſyna ꝓpt̓deū data ē qͣſi q̄dā oblatio deo facta. Iā dicitph̓s. iiij. ethic̄ Dona habent ſil̓e aliqd̓ dijs ſacratis. oblatio aūt deo facta vim hꝫ orationisidē etiā tenet Robertꝰ Hol. lec. ccij. ꝙ elemoſyna ꝯtinet ī ſe v̓tutē tā orationis ꝙͣ ieiunij. Etio ſic̄ aīa ītellectiua ē nobilior ſenſitiua ⁊ vegetatiua qͣs v̓tualit̓ ꝯtinet. Ita elemoſyna efficacior ē ad ſatiſfaciēdū ꝙͣ ieiuniū. vel oratio d̓ natura ſua ceterꝭ paribꝰ. Scd̓m ꝙ iuuat puritatēoratiōis ē effuſio lachrymaꝝ. qꝛ lachryme lauant delictū. vt dicit Chryſo. de pe. di. j. mēſurā. §. lauāt lachryme. Sed effuſio lachrymaꝝꝓuenit ex ꝯſideratiōe culpaꝝ. Iixͣ illud Iſid̓.pctōꝝ redargutio merorē gignit. luctꝰ v̓o mē-
tē puriorē reddit. ⁊ ſic valet ad hoc vt or̄o exaudiat̉. iō dicit Augꝰ. Mūda tm̄ cubiculū cordis ītus ē qͥ exaudiet. Et ſuꝑ illd̓ psͣ. lxv. Iniqͥtatē ſi aſpexi ī corde meo nō exaudiet dn̄s. dic̄glo. Puritas oratiōis auditur t nota ꝙ hecpura or̄o multa bona facit hoī. Primo purgatſordes īterioꝝ ocl̓oꝝ .ſ. ītellectꝰ ⁊ affectꝰ ꝙͣtūad puritatē. de qͣ dic̄ Bern̄. admonendū ē ꝙͣ tapuritatē cordis p̄t ītēdere ī euꝫ cui ſacrificiumoratiōis offert̉ ſeip̄m ītēdere qͥ offert. ītelligereqꝫ dꝫ qͥd offert. ꝙͣ tū enī valet vidit vel ītelligit illū cui offert tm̄ ei ī affectu eſt. ſic̄ ẜm lignae exardeſcet ignis. Ecc̄i. xxviij. Sic ẜm diſas meditatiōes d̓ deo ſequūt̉ diuerſe affetiones. Scd̓or̄o pura ꝯfirmat hoīeꝫ ī bonoſtātiſtabilitatē. ſic̄ ptꝫ d̓ pura orōne anneidue. q̄ſtās ⁊ ſtabilis facta fuit. ꝙ nōſcedēplo ieiunijs oratiōibꝰ ſeruiēsdeo diee. Luc̄. ij. Ita ⁊ pura or̄o apl̓ofecit eos ſtiles ꝙ erat perſeuerātesanimiter ī oratiōꝰ cū mulieribus. ⁊ mariamatrex hoc trahe ꝙ hoīes qͥ nōpoſſuntanere ꝑ vnā miſſaꝫ ī orationibꝰ. cn̄ ē pura nec deo accepta⁊ hoc fit codiaboli Sic̄ refert Gregli. ij. dialogoruodā monacho qͥ erat ī ordine. ſctī Bn̄dictin̄ potuit ī oratiōe ⁊ choroꝑſiſtere. ⁊ mulcorreptꝰ ab abbate ſe nōemēdauit. ſed ſemꝑ inſtabilis fuit. et de choroexiuit. Et ait abbas. nūqͥd videtis qͥs hūc monachū extrahit ab oratiōe? dixit gͦ ſanctꝰ Benedictꝰ abbati ponciano et mauro vt orarentdeū vt eis reuelaret cauſam ⁊ impedimenta. ⁊poſt biduanas oratiōes vidit ſanctꝰ maurꝰ abbas ꝙ dictꝰ monachꝰ extrahebat̉ ꝑ fimbriamveſtimēti a quodam paruulo ethiope. ⁊ finitaoratione cū ſanctus Benedictus egrederetur⁊ vidiſſet dictū monachū exͣ oratoriū diuagari. ꝑcuſſit eū virga. ⁊ ex tūc ī choro māſit. Sicſunt aliqͥ adhuc inſtabiles in oratiōibꝰ ꝙ nonpoſſunt manere ī eccleſijs dn̄icis diebꝰ. Sꝫ vadunt ad tabernas agros et cāpos. cū tn̄ haberēt his diebꝰ pͥncipaliter orare ꝓ ſctā matre eccleſia ꝓ omniūqꝫ xp̄ianoꝝ defectibꝰ ꝯtra quosbeatꝰ Cregꝰ ī colla. vbi sͣ. Nullꝰ nr̄m ad terrena oꝑa ad agros exeat nullꝰ qd̓libet negociūagere p̄ſumat qͣtinꝰ ad ſctē dei genitricꝭ eccleſiā ꝯueniētes. qꝛ ſimul oēs peccauimꝰ ſimulqꝫoēs mala q̄ geſſimꝰ deploremꝰ. vt diſtrictꝰ iudex dū culpas nos noſtras penituiſſe conſiderat ip̄e a ſentētia ꝓpoſite damnatiōis parcat.Tertio oratio pura exaltat hoīem ꝑ deſiderijſublimitatē. vt homo vna hora ⁊ momento ſitin celo ⁊ in terra. ꝓpter qd̓ dic̄ Gregꝰ. magnav̓tus oratiōis q̄ in terra fuſa in celo operatur