xViij.Sermo

audit. Et ecōtra qͥ verba dei nō audit nec oratio eiꝰ a deo exaudit̉. Teſte ſapiente Prouer.xviij. Qui declinat aurē ſuā ne audiat legē oratio eiꝰ erit execrabilis. habitis gͦ illis qͥbus hōſit idoneꝰ p̄cator. q̄ritur qͥd debeat petere vt adeo audiat̉? ad hoc rn̄detur pͥmo ꝙ ī orationepętēda ē gl̓ia eterna. gratia. ſiue regnū ⁊ iuſticia regni. Et hoc īnuit dn̄s ī hoc. Si qͥd petieritis patrē. Qd̓ videlꝫ pōderās Augꝰ ī originali dicit. Illud enī dr̄ eſſe qͥd qd̓ eſt aliqͥd. tale autē eſt res ſpūalis. Tēporalia enī ⁊ corꝑalia reſpectu ſpūaliuꝫ quaſi nō ſunt. Sic gͦ vultdn̄s dicere ꝙ ſi ſpūalia petierimꝰ ꝯſequimur.ideo dicit Mat. vj. Primū q̄rite regnum dei ⁊iuſticiā eiꝰ. et hec oīa adijciētur vobis. Nō mōh net dn̄s vt tꝑalia q̄rātur ꝓpter tria ¶rimo qꝛnō ſunt digna peti. bona enī infima ſunt et incuruant̉ qͥ amāt ⁊ queruūt ea q̄ incuruatio demonibꝰ placet. Iuxta illud Eſa. li. Incuruarevt trēſeamus. Suꝑ quo dicit Bern̄. Loli acqͥeſcere dicēti incuruare vt trāſeamus. non enīē trāſiturus. ſed grauiter te oppreſſurus. Sedcerte qͥ ſibi acqͥeſcunt in hoc poſſunt dicere ſeorſum. illud psͣ. xxxvij. Miſer factꝰ ſum ⁊ curuatus ſum vſqꝫ in finē. ideo dicunt verba apl̓iad Col̓. iij. Que ſurſum ſunt q̄rite. non que ſuꝑterrā. Scd̓o qꝛ tēporalia debent̉ his qͥ habentiuſticiā regni. Iuſticia enī regni filios facit. filijs enī debetur ꝓuiſio. vn̄ ſuꝑ illud. et hec oīaadijciētur vob̓. dicit glo. ꝙ oīa ſunt filiorum.Luc̄. xv. Omnia mea tua ſunt. et ideo hec oīaadijciētur etiā non petentibus ⁊ q̄rentibꝰ. qͥbꝰſi ſubtrahant̉ ad ꝓbationē ꝓſunt. ſi addanturad gratiaꝝ actionē. Tertio neſcit hō vtrū expediat tēporalia habere cū frequēter poſſeſſoribus ſuis noceāt. Quia dicit ſapiēs Prouer.j. Uſquequo ſtulti q̄ ſibi noxia ſunt rapiūt? Etſuꝑ illud. ij. Corꝭ. xij. Uirtus ī infirmitate ꝑficitur dicit glo. Aug. Cum ea q̄ dn̄s laudat etꝓmittit petitis. ab illo ſecure petite. illa enī ꝓpitio deo ꝯcedunt̉. Cum aūt petitis tꝑalia cūmodo petite ⁊ cū timore illud cōmittite vt ⁊ ſiꝓſint det. ſi ſcit obeſſe non det. Quid enī ꝓſitvel obſit medicꝰ nouit nō egrotus. ideo etiā dicit ſanctꝰ Tho. ij. ij. q. lxxxiij. Si loquamur debonis ſpūalibus vt de virtutibꝰ gr̄a ⁊ gl̓ia quibus nec pōt homo male vti nec de ſe malū euētum poſſunt habere. talia abſolute ſancti petunt. ſicut illud. oſtēde nob̓ faciem tuaꝫ ⁊ ſaluierimꝰ. Et iteꝝ. Deduc me ī ſemita mandatoꝝtuoꝝ. Sꝫ ſi loqͣmur de tēporalibꝰ dicēduꝫ ẜmAug. ad ꝓbam de orādo deuꝫ. hoc licet orareqd̓ licet deſiderare. tēporalia aūt licet deſiderare nō qͥdem pͥncipaliter vt in eis finem conſtituamꝰ. Sꝫ ſicut q̄dā āminicula qͥbꝰ adiuua-

mur ad tendēdū in beatitudinē. inqͣtū ꝓ ea vita ſuſtentat̉. ⁊ inꝙͣtum nob̓ organice deſeruiūtad actus v̓tutum. vt ph̓s dicit .j. ethic̄. et ideoꝓ tēporalibus lꝫ orare. Scd̓o rn̄detur ad hocper glo. ſuꝑ illud Hatth̓. xxvj. Orauit tertioeundē ſermonē. dicit tria a nob̓ petenda. tribꝰenī vicibꝰ orauit xp̄s vt ⁊ nos a p̄teritis peccatis veniā. ⁊ a p̄ſentibus malis tutelam ⁊ a futuris periculis cautelam oremꝰ. De pͥmo Ecc̄i.xxxviij. Fili inquit in infirmitate. ſcꝫ ſpūali nedeſpicias teipſum. glo. negligendo q̄rere remedium ſicut negligunt aliqui. Sed ora deuꝫ deuote. et ipſe curabit te. ſcilꝫ vngento gr̄e. Deſcd̓o Mat. xxvj. Uigilate ⁊ orate ne ītretis intēptationē. De tertio Luc̄. xxj. Uigilate oī tꝑeorātes. vt digne habeamini fugere. Tertio adhoc rn̄detur ꝙ ī oratiōe petere poſſumꝰ vt deꝰcuſtodiat nos ab occaſione peccandi. Exēploſalomonis dicētꝭ Prouer. xxx. Mēdicitatē etdiuitias ne dederis mihi. tribue tm̄ victui meoneceſſaria. ne forte ſaciatus ad negādū illiciar⁊ dicam quis eſt dominus? Et egeſtate cōpulſus furiam ⁊ periurem nomen dei mei.¶ De eadem dominica. Sermo. ij.Oque modonō petiſtis qͥcꝙͣ petite et accipietꝭvt gaudium veſtꝝ plenū ſit. Ioh̓.xvj. Naturale ē ꝙ animalia larga largiter impartiunt̉ ab eis rapta. ſicut aqͥla ⁊ leo qͥ p̄daꝫraptam alijs animalibus diuidunt. Sic gͦ etiālargi hoīes larga dant munera. Sicut patꝫ deAlexandro magno. quē cū qͥdā mendicus petiſſet ꝓ elemoſyna dedit ei vnā ciuitatē. Et redargutus cur hoc faceret? reſpōdit. nō attendo qͥd ei reciꝑe cōpetit. ſed qͥd dare conuenit.iſte qͥdē liberalis rex nō ſolū petētibꝰ dedit. ſꝫetiā ad petēdum monuit. ſicut de hoc habeturin vitaſph̓oꝝ. Cum quodaꝫ tꝑe diogenes occurreret Alexādro. ⁊ eū tanꝙͣ ſpernēs ꝑtrāſiret. dixit ei Alexāder. O diogenes. cur me itadeſpicis qͣſi mei nō indigeas? rn̄dit ille. ad qͥdinquit indigeo ſeruo mei ẜui? Alexāder rn̄dit.quo ſum ſeruus ſerui tui? rn̄dit. ego refrenanscupiditates ſubijcio eas vt mihi ſeruiant. tibiaūt cupiditates dn̄ant̉ ⁊ ſeruis eis. gͦ ſeruꝰ eshis qͥ mihi ſeruiunt. Cui Alexāder. pete a mequid vis ⁊ dabo tibi. rn̄dit ille. qͣliter inqͥt a tepetem cum ſim ditior te. nā modicū qd̓ habeomagis ſufficit mihi ꝙͣ tibi multum qd̓ habes.Spualiter Alexander interp̄tat̉ alleuās tenebras. ⁊ ſignificat xp̄m qͥ per ſuam benedictampaſſionē alleuauit vl̓ abſtulit tenebras pctōꝝI1 4