Domīca quinta poſt paſce

poralium ita vt eis eo ꝓſperius ſuccedat in tēporalibus. ⁊ per hoc pͥuabūtur eternis. Tertio ꝓpter maiorem alleuiationē eterne damnationis quā habebunt in futuro. ex hoc elice adquid ꝓſit malis oratio ſua. videlicꝫ vt faciliuscōuertantur. vt bona temꝑalia augmētant̉. vtpene ī futuro alleuiētur. Sed ſanctus Tho. ij.ij. q. lxxxiij. ar. xvj. dicit. ꝙ deus orationē peccatoris ex bono nature deſiderio ꝓcedēteꝫ audit. Quia ī peccatore ſunt duo cōſiderāda. ſcꝫnatura quā diligit deꝰ. ⁊ culpa quaꝫ odit. Si gͦpeccator orando aliqͥd petit vt peccator .i. ẜmdeſideriū peccati hoc a deo nō exaudit̉ ex miſericordia. Sed qn̄qꝫ exaudit̉ ad vindictaꝫ qūꝑmittit deꝰ peccatoreꝫ adhuc ampliꝰ viuere inpeccatꝭ. Deꝰ enī negat q̄daꝫ ꝓpitiꝰ q̄ conceditꝓpitius. vt dicit Augꝰ. Orationē v̓o peccatoris ex bono nature ꝓcedentē deus exaudit nōquaſi ex iuſticia quia peccator hoc non meret̉.Sed ex pura miſericordia obſeruatꝭ tn̄ qͣttuorꝯditionibꝰ. vt videlicet ꝓ ſe petat ad ſalutē neceſſaria pie deuote et ꝑſeueranter. vnde AugꝰDeus nō hortaretur nos vt peteremꝰ niſi dare vellet. Et Chryſo. Nūꝙͣ orāti bn̄ficia denegat qͥ vt orantes nō deficiant ſua pietate inſtigat. Ad dictuꝫ ceci nati dicit glo. ꝙ ipſe nondum inunctus erat nec inter ius illuminatus.⁊ ideo falſum dixit lꝫ ſe crederet verum dixiſſeUel ſic ꝙ ineffabiliter veꝝ eſt ꝙ deus peccatores nō exaudit inꝙͣtum ſunt peccatores. Iuxͣillud qd̓ dicit Iſid̓. Sicut nullū ꝓficit vulnerimedicamētum ſi adhuc ferrum in eo ſit. ita nihil ꝓficit oratio illiꝰ cuiꝰ adhuc pctm̄ in mentevel odiū manet in pectore. Peccator aūt orāsdeum ꝓ remiſſione pctōꝝ ſuoꝝ cum ꝯtritioneiam eo ipſo nō eſt peccator. Iuxͣ illud. psͣ. xxxjDixi cōfitebor aduerſum me iniqͥtatem meamdn̄o. et tu remi. iniqͥ. pec. me. et vt ſic peccatores ſepe exaudiūtur. Sed diceret quis ex quodicit ſuperiꝰ Chryſo. Qui orat ⁊ peccat ⁊cͣ. videt̉ ꝙ peccatores orādo peccēt cum deluderedeū graue ſit pctm̄. Reſpōde. verbuꝫ Chryſo.intelligendū eſt de ꝑſiſtentibꝰ in pctō cum propoſito ꝑſiſtendi. ⁊ d̓ orātibus ꝓpter honores⁊ ꝓpter queſtum illi deludunt deū. ideo eſt documentū ꝙ qͥ orare voluerit debet pͥus in corde de peccatis cōpungi. ſaltem ꝯtritione generali. De hoc in collatiōe patꝝ dr̄. Si volumꝰoratione ī celum aſcendere et ſuper celeſtia penetrare curemꝰ vt mentes noſtre ab omnibusterrenis ⁊ carnalibus depurentuur. ita vt nr̄aoratio ad deum poſſit aſcendere nullo vitioruꝫpondere p̄grauata. Secundū ꝙ facit homineꝫSoem e idoneum precatorē ē animi humilitas q̄ ornatorationē. quāto enī ſe hō magꝭ hūiliat ⁊ neceſ-

ſitates ſuas declarat tanto facilius impetratquod implorat. Sic qn̄ nos coram deo fragilitatem noſtrā ⁊ defectus noſtros humiliter fatemur facile expedimur. Exemplum habemusGen̄. xviij. de Abraam qͥ ſupplicare dn̄o ꝓponens p̄miſit humilitatem ſe pulueri ſil̓ando dicens. Loquar ad dn̄m deum meū cum ſim puluis ⁊ cinis. In huius gͦ figurā iudei orare volentes ſe prius humiliauerunt et cineres ſupercapita eoꝝ ſparſerūt. ſicut in multis locis ſacre ſcripture reꝑitur. iō exauditi fuerunt. ideodicit beatꝰ Gregꝰ. iij. moral̓. Ille deo verā orationē exhibet. qͥ ſeip̄m qͣſi puluis ſit videt quiſibi nihil v̓tutꝭ tribuit. qͥ bona q̄ agit eſſe de miſericordia creatoris cognoſcit. Qd̓ attendēsIudith dixit. ix. c. Tu dn̄e cui humiliū ⁊ manſuetoꝝ ſemper placuit dep̄catio. Et psͣ. cj. Reſpexit ī orationē hu. ⁊ nō ſpre. p̄. eoꝝ. Un̄ tamꝓnus eſt deꝰ ad exaudienduꝫ tales humiles ꝙeoꝝ p̄ces nō expectat. ſed etiā ad ſola eoꝝ deſideria inclinatur. Iuxͣ illud psͣ. ix. Deſiderin̄paupeꝝ exaudiuit dn̄s. Et intelligitur pauperum .i. humiliū. Quia dic̄ Augꝰ. Pauꝑes ſpūſunt homines humiles ⁊ timētes deum et nonhabētes inflantē ſpm̄. Sꝫ. d. a. ex quo dicit psͣ¶ Deſideriū paupeꝝ. nūqͥd tenēt̉ hoīes hūiles.vocaliter orare. vel an ſufficit eis ſolū deſiderare? ad qd̓ dixerunt qͥdam ꝙ ſufficit eis deſiderare. imo imꝑfectionis eſſet vocaliter orareſumentes ꝓ ſe illud psͣ. ix. Prelibati deſideriūpaupeꝝ. Et talibus nō eſſet dicendū ora ꝓ meſed deſidera ꝓ me. Sed hoc eſt erroneuꝫ eo ꝙxp̄s legitur vocaliter oraſſe et apl̓i poſt repletionem ſpūs orationibꝰ inſiſtebāt. Sed veꝝ ē ꝓillo inſtanti quo mens rapit̉ in ꝯtemplationeꝫ⁊ guſtū diuine dulcedinis tūc liugua conquieſcat ⁊ poſtea rediens ad ſe debet orare ī voceſicut dauid qͥ ait. Uoce mea ad dn̄m clamaui ⁊exaudiuit me. psͣ. iij. Dicit ſanctꝰ Tho. ij. ij. q.lxxxiij. Uox adiūgitur orationi triplicit̓. pͥmoad excitandū interiorē deuotionē. qꝛ mens indeū eleuatur orātis. ſcd̓o ad reddendū ratiōeꝫdebiti vt videlꝫ hō deo ſeruiat ẜm illud totumqd̓ habeat .i. nō ſolū mēte ſed ore. Iuxta illudOſee. xiiij. Omnem aufer a me iniqͥtatem ⁊ accipe bonum ⁊ reddemus vitulos labioꝝ nr̄orum. tertio ex quadā redundātia ab aīa in corpus et ex vehemēti affectione. vnde psͣ. xv. Letatum eſt os meū ⁊ exultabit lingua mea. Ter Gtium quod facit idoneū precatorē eſt verbi deiſedulitas. Congruum ē vt qui vult a deo ī oratione exaudiri. ꝙ ipſe libenter audiat deum. qꝛdicitur Prouer. viij. Ego diligentes me diligoSic a ſimili ipſe audientes ſe audit. quia ipſedixit predicatoribꝰ. Luc̄. x. Qui vos audit me