SermoxV.

ciuitatē. Sed futuram inquirimus. Ad Hebre.xiij. ideo non quieſcit fidelis donec iterū reuertitur in arcam vnde exiuit. Et hoc etiā eſt quoddicit btūs Augꝰ. li. ꝯfeẜ. Feciſti nos a te ⁊ inqͥetum eſt cor noſtrum donec requieſcat in te. Etquare ſic anhelat fidelis anima ire ad ſuū pͥncipium ſcꝫ deum qui eam in hunc mundum miſit?ad hoc reſponde. Mali in preſenti florent et p̄mia habent ſubleuant̉ ⁊ ꝓſperant̉ intantū ꝙ etiam quidā ſancti de hoc murmurabant. ſic̄ Iobxxj. Quare impij viuunt ſubleuati confortatiqꝫdiuitijs? At Hiere. xij. Quare via impiorū ꝓſperatur? bene eſt omnibus qͥ preuaricant̉ ⁊ iniqueagunt. Et dauid in psͣ. xciij. Uſquequo pctōresgloriabunt̉. Sꝫ boni in hac vita eque areſcūt etp̄mijs carent. ⁊ p̄munt̉ ⁊ aduerſa patiuntur. Etquia retributio non ſit in preſenti. ⁊ ideo erit infuturo propter quod anhelant ad hūc locuꝫ inquo p̄mia ſua inuenire ſperant. Sic anhelauitad deum dauid qͥ ait psͣ. xlj. Sicut ceruus deſiderat ad fontes aquarum. ita deſiderat animamea ad te deus. Et Hugo venerabilis doctor īli. de charitate. Ad te inquit me cōuerto dulcisamor ieſu a quo totū bonū aīe mee dependet. inquocunqꝫ tu es dulcis amor ſemꝑ cogitat quado mundum exeat ſemꝑ cogitat qn̄ veram pacēinueniat. Si qn̄ ambulet. ſi qn̄ ſedeat. ſi qn̄ qͥdagat. ſi qn̄ requieſcat. vt quicquid in corꝑe geratur a te nō recedat. ſemꝑ cor ſurſum habet etdeſideriū in ſuꝑna eleuās. tacēs deum cogitat.loquens nihil p̄ter deum ⁊ qd̓ ad dei amorem ꝑE tinet loqͥ deſiderat. hec ille. Sꝫ. d. a. ꝑ qͣs viasanime fidelium vadūt ad deū qui eas miſit? adhoc reſponde. ꝙ neceſſe habent ire per has vias per quas chriſtus iuit ad ſuuꝫ patrē. ⁊ haꝝviaꝝ ſunt tres que accipiunt̉ ẜm triplicē vitamrina ſcꝫ paſſiuam. actiuā. ⁊ cōtemplatiua. Prima ergo via per quā chriſtus iuit ad patrē ē via paſvi aegiel ſionis. per quam iuit in tota vita ſua ab īfantiavſqꝫ ad mortem quia oportebat chriſtum pati.⁊ ita ire in gloriā ſuā Luc̄. vlt̓. Ideo poſtꝙͣ cumdiſcipulis ſuis cenaſſet ⁊ cito immineret paſſioſua ait illis. vado .ſ. per paſſionē cito inſtantemad eum ſcꝫ patrē qͥ me miſit. Sic ⁊ nos ꝑ eandēviā oportet ire ſi volumꝰ ad gloriā venire. quiadic̄ Augꝰ. Nequaꝙͣ ad regnū celorum ſe ꝑtinere iudicet. qui hic in area triture nō cōdit̉ tribulatione. Nec membra chriſti ſe iudicent. qui caput ſuū ſpinis coronatū in paſſionibꝰ nō ſequūtur. Et btūs Hiero. Uis inqͥt regnare cum chriſto patiaris cū chriſto. Si dn̄m chriſtū oportuit pati ꝙͣ fiduciā nos habemꝰ intrare ſine labore. O ꝙͣ ſtulti ſumꝰ. volumꝰ hic cū ſeculo gaudere ⁊ poſt cū chriſto regnare. q. d. nō ſic fiet. Etſubdit. Nā dn̄s ingredit̉. ſeruꝰ ſuꝑfluitate onu-

ſtius veſtibus auro ⁊ gemmarum intrabit quāſi diceret. non. Ille ieiunijs ⁊ iſte crapula et luxuria plenꝰ. Ille in cruce pro nobis moriēs etiſte in lecto delicato dormiens. q. d. non ſic iturad aſtra. ita neceſſe eſt vt vel corꝑaliter patiamur. vel in mente paſſiones chriſti ſedule meditemur. Iuxta illud qd̓ dixit ſpōſa Can̄. j. Iaſciculus mirrhe dilectus meus mihi inter vberamea cōmorabitur. vbi dicit glo. Faſciculꝰ mirrhe eſt congeries paſſionū ex multis colligataqualem faſciculum anima deuota ſibi colligitquando ſingula que chriſtus paſſus eſt recolit⁊ inter vbera ſua .i. in cordis ſui memoria reponit ne vnꝙͣ a memoria excidant. Talē faſciculūelegit ſibi beatus Bern̄. dicēs ſuꝑ Aan̄. iiij. ſer.liij. Ego fratres ab ineunte etate mea conuerſationū meritorūqꝫ que mihi deeſſe ſentiebā. hūcmihi faſciculum colligere. ⁊ īter vbera mea collocare curaui. collectuꝫ ex omnibus anxietatibus ⁊ amaritudinibus dn̄i mei. Primū videlicꝫinfantilium aliarum neceſſitatū. deinde laborūquos ꝑtulit predicando. fatigationum in diſcurrendo. vigiliarum ī orādo. tēptationū in ieiunando. lachrymarū in compatiendo. inſidiarūin colloquendo. ꝑiculorum in falſis fratribus.conuitiorum. ſputorum. colaphorum. ſubſanationum. et exprobrationum horumqꝫ ſimilia q̄in ſalutem in humani generis copioſiſſime noſcitur ꝑtuliſſe. hec Bern̄ Scd̓a eſt via actionis Iper quam chriſtus etiā iuit in tota vita ſua. ſpecialiterqꝫ a temꝑe predicationis ſue ꝙͣtū habet̉ex euangelio ⁊ non eſt dubium quin ante fecitmulta bona opera ꝙͣuis nō ſint ſcripta. Iuxtaillud Iph̓. vlt̓. Multa quidem ⁊ alia ſigna fecitieſus que non ſunt ſcripta que ſi omnia ſcriberentur non poſſet ea capere totus mundꝰ. Iuitetiam per viā actionis infirmos curando. mortuos ſuſcitādo. eſurientes cibādo. ⁊ ſic de alijsPer eandem enim viam actiōis ⁊ nos debemꝰincedere. quia per eam in montem celi aſcendimus. Dicit enim Anſhel̓. li. j. c. iij. ꝙ vita actiua aſſimilat̉ calli. ⁊ callis eſt pes montꝭ vel mōtium. Nam primo per callem aſcendemus. qꝛ ꝑviam actiuam ad hunc montem aſcendemꝰ. dequo dicit psͣ. lxvij. Quis aſcendet in montē dn̄iEt alibi. lxvij. mons dei mons pinguis. Quodautem anima fidelis per viam actiuam ꝑuenitad viſionem dei figuratū eſt Gen̄. xxix. vbi legitur ꝙ Iacob qui ſeruiuit pro Rachel accepit pͥmo Lyam deinde peruenit ad Rachel que eratpulchra. Iacob interp̄tatur ſupplantator. et ſignificat quamlibet fidelem animā que ſupplantat vitia ⁊ hec debet pͥmo accipere Lyam quiterpretat̉ laborās vel laborioſa quia debet prius laborare in vita actiua. vt cibare pauperes