Dominica quarta poſt paſce

etiam dedignetur ſe cuicunqꝫ familiarem exhibere. vnde poſſit ſue mētis puritas inquinari. Hec magnanimitas ſiue cordis ſublimitasnequaꝙͣ ab elatione. ſꝫ potius ab amoris v̓tute dinoſcitur emanare. Secundū remediuꝫ adrepellendum corporis laſciuiaꝫ conſiſtit ī hocꝙ homo diligenter cōſideret. ꝙͣta vtilitas illiperſone ꝓuenire poſſit. ꝓ cuius ꝓfectu ſingularem ad ipſam affectionem gerit. Etiā ꝯſideretſi talis perſona directione vel ſtudio multū indigeat. Nam ſi homo ſeip̄m aut etiā aliaꝫ ꝑſonam adeo mollē cognoſcat. ꝙ veriſil̓iter timeat ꝙ ex eius ſtudio ſibi vel illi mētꝭ occupatiovel noxia amoris inclinatio ꝓueniat. fugiat eāqꝛ tunc tutiꝰ eſt homini ꝙ ſe ab omnibus illisactibꝰ reſtringat ex qͥbus poſſit ſibi vel alij aliquod noxium ꝓuenire. Unde ẜm Greg. quotienſcūqꝫ quis ꝑ geſtus ꝓcaces vl̓ leues diuinūamorē in corde ꝓximi diminuit. totiēs in mēteſua ſeip̄m ſpūaliter occidit. Si quis autē ſcirevoluerit. an ex ſuo amore cor ꝑſone alteriꝰ occupetur. illud ex hoc cognoſcat ꝙ ſi illa ꝑſonavelit ⁊ aſſerit ꝙ amor tuus in corde ſuo ſupremum locum teneat. vel ſi familiaritatem tui cūalia perſona moleſte ferat. hec enī ſigna ⁊ indicia noxie inclinationis ⁊ pͥuate dilectionis a qͥbus quiſqꝫ ſumme caueat laſciuiam ſi volueriteuitare. Tertium remedium ꝯtra tertiaꝫ occupationem cōſiſtit in hoc ꝙ homo virili animoillos actus quos alicui perſone ꝓ ſua ſanctitate impendit. non ꝓpter perſone complacentiāſed ſoluꝫ amore diuino exerceat. ⁊ illos actusfeſtinanter expediat ſine magna mora et lōgoconiunctu feminaꝝ. ⁊ illud remediū docet auguſtinꝰ in li. de ſingularitate clericoꝝ dicens.Ubicūqꝫ ex neceſſitate geſtāda ē cū mulieribꝰnon continuando pn̄tia. ſed magis quaſi trāſeundo feminis eſt exhibenda ꝓ ſalutaribꝰ cauſis acceſſio ⁊ qd̓ammodo fugitiua. Etiam ſalutare remedium ẜm Aug. ibidē vbi ſubdit ꝙ p̄occupet̉ aditus cunctis inſidijs ne hoſtis impugnādo ſubrepat in prouidis. omniſqꝫ familiaritas pͥuata et ſuſpecta caueatur. hec omniaſi diligenter obſeruēt̉. facile omnem laſciuiama cordis hoſpitio poterimus extirpare. et tm̄de peccatis carnalibus que ſunt a corpore noſtro funditꝰ abijcienda. ne corpora noſtra polluantur. De peccatis autem ſpūalibus. ꝙͣtumad pn̄s ſuperſedeo. dicam autem d̓ eis deo volente in loco oportuno QQuantuꝫ ad ſecundūE principale hortatur nos apoſtolus ad dei verborum ſuſceptionem cum dicit. in manſuetudine ſuſcipite inſitum verbum qd̓ poteſt ſaluareanimas veſtras. Pro quo notanduꝫ ꝙ cor hominis ad ſuſcipiendū verbū dei. habet ſe ſicut

ſtomachus ad cibum recipiendum. Sunt etiāalique ꝓprietates ſtomachi ad cibum. Primaꝓprietas ꝙ eſt ciboꝝ receptiuus. Nlaꝫ ſtomachus dr̄ a ſtomos grece ꝙ vocatur os latine.eo ꝙ ſit hoſtiū ventris ad cibum vt dicit Iſaac. Eſt eniꝫ ſtomachus figure rotunde factus⁊ in ſuperiori parte ſtrictus in inferioriqꝫ latꝰNam cū homo inter cetera animalia ſit erectꝰcibus eius ſemper ad inferiora deſcendit. ideovtilis fuit inferior latitudo vt in ea recipi poſſit cibi multitudo. que omnia oſtendunt ſtomachum eſſe receptaculuꝫ ciborū. Sic moralitercor hominis debet ſpūalem cibum. ſcilicet verbum dei. De quo Matth̓. iiij. Non in ſolo pane viuit homo. ſꝫ ī omni verbo qd̓ procedit deore dei. diligenter ſuſcipere cuꝫ predicatur. qꝛconuertit ſe et confortat. Ixta illud Act̉. ix.Cum accepiſſet cibum confortatus eſt. Cōfortat enī cibus ille ſalutaris non corpus. ſed cornon ventrem ſed mentem ab erroreqꝫ auertit̉Sicut refert Ualeriꝰ de quodā iuuene qͥ adeodeditus erat delitijs vt etiam in infamia gloriaretur. quia de vitijs ſe iactabat. Aunqꝫ enimſemel poſt ortum ſurrexiſſet vino graui vnguētiſqꝫ optimis delibutus veſteqꝫ necnon ꝑlucida amictus. ⁊ ſerto capite redimitꝰ. domū remearet. viſa ſchola zenocratꝭ iā aperta ad docendum introiuit. non obſtudij cauſam. ſed vtprudentiſſima precepta magiſtri temulentie laſciuijs eleuaret. cunqꝫ omnes videntes grauarentur zenocrates vultū maturo loqui cepit.Polimo adoleſcēte audiente. Qui tam diligēter ſuſcepit verba moralitatis et doctrinationis magiſtri ꝙ grauitate ipſorum inſtigatꝰ detractam de capite coronam in terram ꝓijcerettotaqꝫ exuta luxuria vitam melioraret. Ia legitur de quodaꝫ comite qui in vna p̄dicationeaudiuit hoc verbū Fzech̓. xviij. In quacunqꝫhora peccator ingemuerit ſaluꝰ erit. Sicqꝫ māſuetus in cor ſuum ſuſcipiens in corde compūctus eſt et ſaluatus. ideo dicitur Deūt̓. xj. Ponite verba hec ſcilicet ſancti euangelij in cordibus veſtris. Et ſapiens. Fili inquit a iuuentute tua accipe doctrinam et vſqꝫ ad canos inuenies ſapientiaꝫ. Ecc̄i. vj. Et hic apoſtolus. Inmanſuetudine ſuſcipite glo. i. cum magno deſiderio ⁊ honore inſitum verbum ſcilicet in cordibus veſtris. qd̓ poteſt ſaluare animas vr̄asSicut ſurculus inſerit̉ arbori. ita verbum deicordi. Surculus enī licet ſit modicus quandotamen trunco inſeritur vel fuerit inſertus. tūcquicqͥd de trunco oritur naturā ſurculi ſapit.Sic etiam ſi verbum dei cordi inſertum fuerittunc tota cogitatio locutio et operatio eiꝰ ſapore condietur Secundo ſtomachus eſt cibo-