Sermoxiiij.
deus dedit omnia ad vſum hominis. ⁊ omnesres cōmunes fecit ꝓpter hominē. Et iō maluꝫeēt ꝙ res facte ꝓ hoīe humano vſui deperirētEt hoc tāgit beatꝰ Eregꝰ. xxxj. moral̓. Cū dic̄ventris ingluuies cor deuictum quaſi ex ratione ſolet exhortari cum dicit ad vſum deus omnia mundi condidit. ⁊ qui ſaciari cibo reſpuit.quid aliud ꝙͣ conceſſo muneri contradicit. Secundo ſe occultat ſb̓ ficta ſpecie neceſſitatis. d̓hoc Gregꝰ. xxxj. moral̓. Cū ſic ſe voluptas ſb̓ſpecie neceſſitatis palliat. vix eā ꝑfectꝰ quiſqꝫdiiudicat. Tertio ſub ſpecie ficta abſtinētie etparcitatis. Sicut quādo cibus vilis ⁊ abiectꝰimmoderatius appetitur ⁊ ſumitur. Nam ẜmGreg. xxx. mora. Neqꝫ enī cibus ſꝫ appetitusſb̓ vitio ē. vnde ⁊ latiores cibos plerūqꝫ ⁊ ſineculpa ſumimus. et abiectiores non ſine reatucōſcientie deguſtamus. hinc eſt ꝙ Eſau ꝑ lenticulam primatum perdidit. Gen̄. xxv. Et Helias carnes in heremo edendo mentis virtuteꝫcōſeruauit. Ad idem pertinet ꝙ aliqui libēteritinerant vt poſtea delectabilius comedant. ⁊cum maiori deſiderio cibum ſumant. Sꝫ remedium contra primam occultationeꝫ eſt cogitaG re ꝙ natura ẜm Aug. in paucis contenta eſt.Sed cōſuetudo neceſſaria multum facit. qꝛ dr̄Ecc̄i. xxix. Initiū hominis panis et aqua. Etiam conſiderare debet. ꝙ ꝓpter vnum hominēdeꝰ omnia non creauit. ſed etiam ꝓpter alios.Naꝫ ꝯtra ordinem reꝝ ⁊ ꝯtra ꝓuidentiā diuine ordiuatiōis eſſet. ꝙ vnꝰ hō vellet oīa deglutire. Secundū remediū ꝯtra ſecundā occultationem eſt ꝙ hō accedat ad ſumendū alimēta.Sicut ⁊ medicamēta. vn̄ dicit Augꝰ li. x. ꝯfeſſionum. hoc me docuiſti domine. vt quēadmodum ad medicamēta ſic alimēta ſumpturꝰ accedam. ⁊ ꝙ nunꝙͣ accedat ad ſacietatem. Sedſemper retrahat ſe circa appetituꝫ. ⁊ nō ſinatpreire ꝯcupiſcentiaꝫ ⁊ delectationem nature.Sed ecōuerſo potius cōſiderat ꝙͣtum neceſſitati ſufficiat ⁊ ibi ſiſtat. Sꝫ quia hoc eſt difficile obſeruare. ideo ſemꝑ frena gutturis ſunt tēperate retinēda. quia dicit Augꝰ. li. x. ꝯfeſſionū. Et quis eſt dn̄e qͥ nō rapiatur extra metasneceſſitatis? Quis ē ille. magnꝰ ē ⁊ gl̓iſicet nōmē tuū. Tertiū remediū ꝯtra tertiā occultationē eſt ꝙ qͥlibet hō impͥmat cordi ſuo exēpluꝫapoſtoloꝝ qͥ ẜuiebant deo in fame ⁊ ſiti. in frigore ⁊ mēdicitate. ⁊ tn̄ ſcribitur d̓ ipſis. ꝙ nullus egens erat int̓ eos. Act̉. iiij. Qd̓ ſic intelligitur ẜm Aug. Nā in pͥmitiua eccl̓ia tanta fuitgr̄e exuperantia ꝙ hocip̄m qd̓ hēbāt. hoc ſibiſummas diuitias reputabāt. Et dr̄ ẜm Dugo.lꝫ nihil hēbant tn̄ ex ſuꝑabandātia diuine gr̄eip̄am penuriam ſubeuntes diuitias et delitias
eſſe dicebant. Obſeruādum etiam eſt ꝙ hō auiditatem ſumendi cibū ſemꝑ teneat ī freno rationis tā ī cibis delicatis ꝙ ī vilibꝰ. qꝛ comedēdo non ſolum poterit vitare reatū. Sꝫ etiā cōparare meritū Sēcundū vitium carnale eſt lu Hxuria q̄ ẜm Aug. nihil aliud ē niſi ex īmundisdeſiderijs lubrica mētꝭ ⁊ carnis ꝓſtitutio. hecenī ex gula ẜm Greg. xxxj. moral̓. Frequenternaſcit̉. Nā vēter mero eſtuans facile ſpūmat īlibidinem. Cuius ratio eſt. quia ex ſuꝑflua crapula natura inflāmatur. ex cuiꝰ inflāmationefrequēter inſurgūt deſideria mala mentem obnubilātia. illud enī vitiuꝫ difficulter pōt abijcivel expelli. quia etiaꝫ ſub tribus ſolet palliariPrimo ſb̓ ſpecie affabilitatis et beniuolentie.qd̓ apparet in illis qui ſe alijs nimis effabilesexhibent. Sunt enim qͥdam qui ad hoc ſtudētvt omnibus ſe affabiles exhibeant. ⁊ ſic omnibus affabilitate ſua placere deſiderāt. ⁊ ſic frequēter ſe occultat fiſcus voluptatis ſb̓ ſpecieaffabilitatis. ⁊ iſta occultatio eſt multuꝫ periculoſa. quia ſb̓ ipſa puritas virtutis et ſinceritas diuini amoris frequenter inficitur per occultum amoreꝫ carnalis voluptatis. ⁊ hoc cōquerit̉ beatꝰ Augꝰ. li. iiij. ꝯfeſſionū dicēs. Uenā igit̉ amicitie ꝓchdolor coinqͥnabā ſordibꝰꝯcupiſcētie candorēqꝫ eiꝰ obnubulabam tartaro libidinis. Scd̓o occultat ſe ſb̓ ſpecie charitatis ⁊ amicitie qd̓ maxime apparet ī illis qͥ dicunt ꝙ ideo ſingulari affectione ad aliqͣs ꝑſonas magis inclinant̉ vt exinde profectum ſueſalutis magis querant. et earum directionibꝰin deum magis feruenter et ſollicite inſiſtant.⁊ iſti multotiens decipiuntur. quia in hoc caſuſub ficta ſpecie charitatis ⁊ ſalutꝭ ꝓximi fiſcꝰcarnalis concupiſcentie ſe occultat. Tertio ſb̓ſpecie ſanctitatis et beneficentie. qd̓ apparet īillis qui dicunt ꝙ ad hanc ꝑſonam vel ad aliāmagis inclinantur ratione ſanctitatis caſtitatis ⁊ v̓tuoſitatis in ea relucētis. aſſerentes ꝙad hoc familiaritatem eiꝰ frequētent vt bonisexemplis eius edificēt̉. ⁊ iſti plerūqꝫ decipiūt̉.quia ſb̓ ſpecie ſanctitatis ſepe latet fiſcus libidinis. vt dic̄. Augꝰ li. d̓ coha. cle. ⁊ mu ¶ Primūergo remediū ꝯtra pͥmaꝫ occultationē ē ꝙ hōdiligēter ꝯſiderat mentē ſuā ⁊ attēte diſcutiatvtꝝ ſub ſpecie affabilitatis ⁊ beniuolētie quaꝫexercet aliqua ꝯcupiſcentia vel inclinatio priuati amoris latēter ſe abſcōdat. ⁊ ſi qͥd taliuꝫdeprehenderit ſecurius tunc erit ꝙ ſe potiusexhibeat ſingularē ⁊ maturū ꝙͣ ꝙ ſua affabilitate malam inclinationē in ſeipſo ſuſtinet vel īalijs ꝑſonis ipſam ꝓcuret. et optimū remediūē ad ideꝫ ꝙ hō tanta maganimitate ⁊ tāta cordis altitudine mentis pudicitiā amplectat̉. vt