Dominica quarta poſt paſce

diaboli. vita iniqͥtatis. ſcorpionis ꝑcuſſio nociuū genꝰ ē femīa dū ꝓximat ſtimulat ⁊ ignem2 6 cM¬a accēdit. Et dicit Hol. vbi ſupra. triplicit̓ leditmulier. voce viſu et tactu. vox nanqꝫ mulierisnaturaliter frangit virilem animum cuꝫ ſuauitate mirabili. Unde Augꝰ. de ſingularitate clericoꝝ. li. j. c. vj. Mulier cum in riſum ſoluiturnunc blandicies exhibet. ⁊ qd̓ eſt venenoſiꝰ ſuper cūcta pſallere delectat̉. cuius cātꝰ tollerabilius eſt audire baſiliſcum ſibilantem viſu ledit ſi videatur. ideo dicit poeta Femīa fax ſathane fetens rōſa dulce venenū. Sed tactu nocet maxime. de hoc Iugꝰ. ſoli. c. j. Nihil aliudſentio qd̓ ex arte animum virilem deijcit ꝙͣ blādimēta femine. corporūqꝫ contactus. ideo dixit xp̄us Ioh̓. xx. Maria magdalene. noli metāgere cū ſola eēt. Tertio fugere debemꝰ carnalem voluptatem ſicut fluminū inundationēQuia fugiunt aquaꝝ inundationē aſcēdūt mōtana. Moraliter locus montanus eſt locus religionis ſancte ad quem fugere debēt qui carnis delitijs fugere volūt ꝑfecte. Exēplo lothcui dicebat angelus Gen̄. xix. Ne ſtes ī omneꝫlocū circa regionē. ſed in monte ſaluum te fac̄.Omnis ſtatus īmundus eſt circa regionē. ſcꝫvoluptatis. Sed ſolꝰ mons religionis eſt locſecurus. Luc̄. xxj. Qui in iudea ſunt fugiūt admontes. Iudea interp̄tatur confeſſio. ⁊ ſignificat verā penitentiā veteris vite carnalis. quāqͥcūqꝫ habere voluerit ad mōtē religionis accedat. Et intelligo h̓ religioneꝫ ab acceſſu ſcꝫhominū. ⁊ p̄cipue mulieꝝ elongatā. vt ſunt religiones ſilueſtres vbi exitus nulli pateāt. necalicui mulieris acceſſus vel ingreſſus. qꝛ vnaqueqꝫ talis religio dr̄ ſolitudo ꝓpter raritateꝫintrantiū. Et intrans hanc religionē dicere p̄tcū psͣ. liiij. Ecce elōgaui fugiēs. ⁊ māſi in ſolitudine. Et poſſet aliqͥs dicere ego familiaritatem mulieꝝ nō fugio. et tn̄ caſtitatē cuſtodio.rn̄det Augꝰ. Attēdat is ꝙͣ infelix ⁊ periculoſaſit p̄ſumptio. Multi enī cuꝫ putabant vincerevicti ſunt. Et ſubdit poſt pauca. vide ne qn̄ putabas habere triūphum eternū incurras ſuꝑplicium. Inter enī omnia xp̄ianorū crimina ſola duriora ſunt caſtitatis prelia. vbi quotidianaͣ pugna ⁊ rara victoria. Secunda medicinaad abijciēda carnalia peccata ē aſſumptio corporalis aſperitatꝭ. Aefert enī magiſter ī ſcho.hiſto. ꝙ moyſes accepit filiā regis ethiopumnomine Tharbis in vxorē. Cunqꝫ vellet reuerti in patriam ꝓhibitus eſt ab vxore. Ile autēfecit ſibi duos anulos fieri et ſcpͥſit imaginesī gēmis huius efficacie. quarum vna eſſet imago memorie ⁊ alia imago obliuionis. Cūqꝫ paribus anulis eas inſeruiſſet. vnuꝫ anulū vide-

licet obliuionis mulieri prebuit. Aliuꝫ v̓o memorie ipſe tulit. vxor v̓o ſtatim incepit amorisviri obliuiſci. ⁊ ipſe cuꝫ gaudio in patriam remeauit. Moraliter moyſes interpretat̉ attractās ⁊ ſignificat animā q̄ attractat ſiue attrahit xp̄m ad ſe ꝑ dilectionē. Iuxta illud Cant̓.j. Trahe me poſt te curremꝰ in odore vnguentoꝝ tuoꝝ. ſed vox ē caro q̄ ſemper ꝑ malā cōcupiſcētiā nititur animā impedire ne in celeſtēpatriā vnde orta ē poſſit ꝑuenire. Ixta illudIriſ. de pomo et morte. Ue anime peccatricique non habet redeūdi poſſe ad locum ſuū. qꝛturpia opera ⁊ delectatiōes corporis impediunt aſcenſuꝫ eius ſurſum. ideo anima debet facere duos anulos. vnum memorie. alium obliuionis. anulus memorie ſignificat orationemquā debet aīa ꝓ ſe tenere vt in orationibꝰ ſuismemoriā habeat gaudioꝝ celi et tormētoꝝ inferni. videlꝫ p̄parata ſunt his qͥ voluptatē corporis ꝯſequunt̉. qꝛ ẜm Meg. Domentaneū ēqd̓ delectat. eternum v̓o qd̓ cruciat. Sꝫ anulꝰobliuionis ſignificat ieiuniū ⁊ caſtigationē qd̓facit obliuiſci voluptatis. et hoc dandū ē carni. debemus enī carni caſtigationem. abſtinētiam. vigilias. ⁊ afflictiones carnales. vt dicitNol le. xvij. qꝛ dicit caro per metriſtā. Si bene ſum paſta dicit caro. non ero caſta. Ideo dicit apoſtolus. j. Aorꝭ. ix. Caſtigo corpus meum et in ſeruitutem redigo. quia cum caro perabſtinentiam fuerit caſtigata ad voluptatē nōerit prona. eo ꝙ diabolus victus in gula nontēptat de libidine. ẜm Chryſo. ſuꝑ Mat. Sicꝙ nō impedit ſpm̄ quin poſſit ad celeſtē patriam redire ¶ Certia medicina ad abijciēdū peccata carnalia ē dilectio temporalis aduerſitatis. nam pugnator clipeum diligit. ⁊ charū habet. quia ipſum exponit ictibus et illeſum conſeruetur corpꝰ. Sic caro aduerſitatibus ē exponenda. vt periculis anima ſeruetur illeſa ⁊indemnis. Nam cum Dauid eſſet in aduerſitate inimicorum ſuorum. et cōtra inimicos ſuosbellum gereret. a vitio carnis immunis extititSed cum in ſolario poſt meridiem deambularet dum alij ad bellum ſolent procedere ī vitium carnalis immundicie et concupiſcentie lapſus fuit. ij. Leg. xj. de hoc vide plura ſupradominica ſecunda. ſermone tertio. viij. A. Etē notandum ꝙ ſunt pͥncipaliter duo vitia carnalia. Primum eſt gula. que ẜm Auguſtinū eſtimmoderata edacitas nature finibus non cōtenta. Sed non poteſt hec immūdicia gule bene abijci et expelli. eo ꝙ ſolet ſe ſub triplici ſpecie ficta occultare. Primo enim occultat ſe ſb̓ſpecie liberalitatis. ꝙ maxime apparet in illis qui gulam ſuam ficte colorantes dicunt. ſic