Domica tertia poſt paſce
ij. Omne quod eſt in mūdo concupiſcētia carnis eſt. aut concupiſcētia oculorū. aut ſuꝑbiavite. In his inquā tribꝰ oīa delectabilia mundicomp̄hendūtur. Nam ſb̓ concupiſcētia carnis omnes voluptates carnales in cibis ⁊ potibus ⁊ venerijs. Sub concupiſcentia oculoꝝcomp̄hendūtur omnia vitia cupiditatꝭ. ⁊ auaricie rerū mundanaꝝ. que cum videntur oculis concupiſcūtur corde. videlꝫ aurū et argentum gemme veſtes p̄cioſe. ⁊ cetera pulchra inqͥbus hoīes delectantur. Sub ſuꝑbia vite queeſt appetitus inanis glorie. comp̄hendunt̉ ambitio bonoꝝ et dignitatum cum omnibꝰ filiabus inauis gl̓ie. ꝓpt̓ tria hec q̄ qͣſi pulchra videntur quaſi omnes amant mundū ⁊ gaudiuꝫſuum habent cum mundo. quia vt dicit ph̓s inethic̄. Concupiſcētia carnis reſpicit bonū delectabile. Concupiſcētia v̓o oculoꝝ bonū vtile. Sed ſuperbia vite bonuꝫ honorabile. illi tamen qui hunc mundum ꝓpter iſta tria diligūt⁊ cum ipſo iocūdantur. nihil aliud niſi vanitatem obtinebunt et triſticiam in fine habebunt.Quia ſuper iſto verbo Iac̄. iiij. que eſt vitā veſtra. vapor ad modicuꝫ parens. dicit glo. vitapn̄s ē vita dubia. vita ceca. vita erūnoſa. quāad vltimū mors interimit. que omnibus gauIdijs finem imponit a Exempluꝫ de Alexandromagno qui cum fuiſſet totius mundi dn̄s. ⁊ ineo fuiſſet letatꝰ. eiuſqꝫ corpus ī vaſe aureo cōditum fuiſſet. Conuenerūt ph̓i de diuerſis ꝑtibus. quorum vnus volens oſtendere ſuū dominium eſſe vanuꝫ ait. Heri iſti non ſufficiebattotus mundus. hodie ſepulchro qͥnqꝫ peduꝫ ēcontentus. Alius volens oſtendere vanū eſſeaurum ⁊ argentum congregare dixit. Heri illetheſaurum fecit de auro. hodie aurum theſaurum facit de ipſo. Tertius volens on̄dere corpus nutrire voluptuoſe ⁊ delicate hoc eſſe vanū ait. Heri iſte corpꝰ ſuuꝫ nutriebat diuerſisdelitijs. hodie comeditur a vermibꝰ infinitis.Scd̓a filia eſt ſancta eccleſia que eſt cōgregatio omniū fidelium. que hic in terris nigra eſt⁊ deſpecta. Iuxta illd̓ Cant̓ .j. Nigra ſum ſedformoſa. hanc quaſi omnes mūdi ſpernūt. necſe cum illa ſociare volunt. Et p̄t dicere ſanctaeccleſia. illud Eſa. j. Filios enutriui ⁊ exaltauiipſi autē ſpreuerunt me. Nam vbi vnus vl̓ duodiebus dominicis aut alijs diebus feſtinis dehominibꝰ mūdanis ⁊ ſeculo deditis ſunt in eccleſia ⁊ in diuinis officijs. Ibi centum ſunt inſuis negocijs et officijs ⁊ tabernis. Quod videns eccleſia ī ſuis electis bene poteſt flere ꝙſic contemnitur. Sed celeſtis rex ipſam conſolatur ⁊ regnum celoꝝ ei pollicetur. Secundomundus dr̄ mare ꝓpter amaritudinem acerbi
tatis. Totum enī gaudium huiꝰ vite aſperumeſt amaritudinibꝰ. de qͣ dicit beatus Gregꝰ inqͣdā omel̓. Ubiqꝫ mors. vbiqꝫ luctꝰ. vbiqꝫ deſolatio. vbiqꝫ percutimur. vbiqꝫ amaritudine replemur. et tamen tota mente carnalis concupiſcentie eius amaritudinē amamus. fugientēſequimur. labenti inheremus. ⁊ qꝛ labenteꝫ retinere nō poſſumus cuꝫ ipſo labimur quaſi cadentem retinemꝰ. hec Gregꝰ De hoc etiaꝫ dicit ſapiens Prouer. xiiij. Riſus dolore miſcebitur. ⁊ extrema gaudij luctus occupat. ſuperquo dicit Baſilius in examē. Mixta ſunt gaudia ſeculi felle multiplicꝭ amaritudinis. ⁊ hocvt dicit Hol. lec. cxxxiij. clementer deus diſponit vt vitā iſta ſit tedijs ⁊ tribulationibꝰ admixta. quia nimis acriter eam amaremꝰ. vn̄ ſicutnutrix volens filium ſuum ablactare linit māmillam ſuam aliquo ſuco amaro. vt ſinapi. itadeus volens nos ab amore mūdi retrahere. ⁊eiꝰ gaudio ipſuꝫ amaritudinibꝰ voluit admiſcere. de hoc Gregꝰ. xxij. moral̓. electis ſuis ad ſepergētibꝰ dn̄s huiꝰ mūdi aſperum iter facit. nedum vite pn̄tis requie aut vie amenitate paſcitur. magꝭ enī diu pergere ꝙͣ citius ꝑuenire delectetur ne duꝫ delectatur in via obliuiſcaturqd̓ deſiderabat in patria. Sicut piſces nō ſentiunt amaritudinem maris qui ibi nutriti ſuntSic nec homines mūdani ſentiūt bonorū mūdi amaritudinē. qꝛ ſunt talibꝰ aſſueti. De vnoquoqꝫ tali dicit Abachuc j. Facies hoīes qͣſipiſces maris ¶Et addit hol. vbi ſupra. ꝙ viri Rſancti qͥ inter alios amaritudinē mundi guſtāttripliciter ſciunt eam qd̓ammodo dulcorare.ẜm tres modos. qͥbus ſolēt dulces fieri aquemaris. Aque enī marine fiunt dulces ꝑ ſoliseleuationem. per terre tranſmeationem. ⁊ percere diſtillationeꝫ. Iſto modo viri ſancti tribulationes huius mūdi dulces faciūt. primo pereleuationē ſolis. Sicut enī ſol eleuat vaporesa mari qͥ poſtea ꝯgelant̉ ī nubes. de qͥbus dulciſſima redditur aqͣ. Sic viri ſancti tribulatiōibus agitati. ſtatim in celū aſcendūt. aut de futura gloria recogitant. quibꝰ penſatis manifeſte cōſiderant. ꝙ non ſunt condigne paſſioneshuiꝰ temporis ad futuram beatitudinē quā expectant. Scd̓o aque fiūt dulces ex conditiōeterre ꝑ quā trāſeūt. vnde aq̄ trāſeuntes ꝑ terram ſabuloſaꝫ cōiter ſunt dulces. Sic ſimilit̓ſi mortē noſtrā ⁊ nos in breui morituros. et interram reuertentes cogitemꝰ. dicimꝰ ꝙ dulciaſunt quecunqꝫ nobis in hac vita dura dicūturideo facile contemnit omnia qui ſe cogitat moriturum. Tertio aque fiunt dulces ſi vas integrum et concauum de cera virginea mittat̉ inmare inuenitur cito repletuꝫ aqua valde dulci