xiij.Sermo

eo ꝙ cera illa nihil amaritudinis ꝑmittit ſictrāſire. Sic moraliter xp̄m cogitemus in cuiꝰperſona dicit psͣ. xxj. Iactuꝫ eſt cor meū tāꝙͣcera liqueſcēs. quia de virgine pura natus. etin eum referamus quicquid hic tribulationistolleramus. et totum ſit dulce. Ratio ē. quiacera talis ī ſe eſt dulcis ex natura mellis. ⁊ habet in ſe pͥoros per quos aqua ſalſa trahitur.⁊ ſic dulcis fit. chriſtus aūt dulcis eſt ex natura mellis. qui conceptus fuit de virgine mariade ſpirituſancto. De quo Ecc̄i. xxiiij. Spiritꝰenī meꝰ ſuꝑ mel dulcis. Poros hꝫ patentes ⁊magnos ⁊ paruos vulnera .ſ. ſpinis. clauis. lācea. ⁊ flagellis. corpori ſuo illata. Et nos periſtos pͥoros tribulatiōes huius vite ſi diſtillare velimus nihil eſt adeo pernicioſum quin illud ipſe pro nobis et non pro ſe voluerit tollerare. Ideo dicit beatus Imbroſius in quodam ſermone. Omnia habemus in xp̄o ⁊ omnia nobis chriſtꝰ eſt. Si vulnera curare deſideras medicus eſt. Si febribus eſtuas fons eſt.Si grauaris iniqͥtate iuſticia ē. Si mortem times vita eſt. Si tenebras fugis lux ē. Si celūdeſideras via eſt. Si bene viuere q̄ris alimentum ē. Si ergo xp̄s amaritudines huius mundi ſi ip̄m dulciter recogitemꝰ. dulces efficit nōbis vt via vite tollerabilis nobis fiat. Iuxta illud Eſa. lj. Poſuiſti profundum maris viaꝫ vtL tranſirent liberati. Hoc eſt dictum ꝙͣtumcūqꝫſit homo in ꝓfundo tribulatiouis in hoc marimagno. viam tamen habet ꝑ quaꝫ xp̄s p̄ceſſit.Hic incidētaliter oritur vna dubitatio ex quomentio fuit ſuperius de vulneribꝰ xp̄i. an̄ xp̄spoſt ſuam reſurrectionem vulnera in ſuo retinuit corpore. Ad hoc ſanctus Auguſtinus li.vj. contra pelagianos. c. ix. videtur ſentire. ꝙxp̄s ī reſurrectiōe vulnera nō retinuit. Sꝫ tm̄cicatrices eoꝝ. Sic inquiens. Sciāt xp̄m nonvulnera ſed ſigna vulnerum diſcipulis demonſtraſſe. Hoc idem tenet Albertus magnus ſuꝑLuc̄. Eicatrices tales ī xp̄o ſicut in martyribꝰeius ẜm Aug. li. xij. de ciui. dei. Erunt quideꝫpulchritudo et oſtenſio ſtigmatum in victorieſignum. Et huius ratio poteſt aſſignari. qꝛ niſieſſent cicatrices ad maiorē decorem. xp̄s nonreſeruaſſet eas. ſed faciliter deleuiſſet. Si enimbalſamus ita perfecte ſanat vulnus. ꝙ nō manet cicatrix. Multo fortius poſſet dominꝰ deꝰſua ⁊ alioꝝ martyrum vulnera ita perfecte ſanare. ꝙ nullum veſtigium vulneris remaneretSunt tamē quinqꝫ cauſe ẜm Bedam ſuꝑ Luc̄.qͣre dn̄s in corꝑe ſuo cicatrices reẜuauit. Prima vt in ꝑpetuum victorie ſue circūferat tri-

ſolidaret. Tertia vt pro nobis apud patrē aduocaret. oſtēdens quale genus mortis ꝓ nob̓pertuliſſet. Quarta vt redemptis ſua morte ꝙͣmiſericorditer ſunt adiuti inſinuaret. Quintavt ꝙͣ iuſte mali dānantur enūciet qꝛ videbit eūomnis oculus. ⁊ qui eum pupugerunt. Apoc̄.j. De hoc dicit beatus Auguſtinus. li. de ſymbolo. Sciebat ieſus xp̄s qͣre cicatrices in corpore ſuo ẜuaret. Sicut enī demōſtrauit Thome non credenti latus vt videret et tangeret.ita ⁊ inimicis vulnera demonſtrauit vt cōuincens eos veritas dicat. Ecce hominē quē crucifixiſtis videte vulnera que infixiſtꝭ. agnoſcatis latus quod pupugiſtis. quod per vos ⁊ ꝓpter vos apertum eſt. nec tamen vitare voluiſtis ¶ertio mundus iſte dicitur mare ꝓpter Minualitudinem ſanitatis. non eſt aliquis ꝙͣtūcunqꝫ bone complexionis qͥ ita bene poſſet ſanus in mari eſſe ſicut in terra. illi enī qui in terra ſunt nutriti. ⁊ ad terraꝫ ſunt aſſueti quādoad mare veniūt peſſime patiūtur ⁊ abominationem tantā habent ꝙ inter naͣutas capita nōpoſſunt leuare. Ito modo moraliter nullꝰ eſtita morigeratus qui poſſit viuere ita virtuoſe īhuius mundi mari ſicut in ſolida terra religionis ſancte. Nec ē aliquis in bona religione itaradicaliter educatus quin multas abominationes patiat̉. ſi ſe mūdo īmiſceat. vt merito dicere poſſit illud Soph̓. ij. Ue qui habitatis funiculum maris gens perditorum. Ex his iamdictis quilibet poſſet elicere an in mari huiusmūdi poſſit veraciter gaudere ⁊ certe inuenietꝙ non. qꝛ gaudium huius mundi breuem delectationem affert ⁊ nihilominus longā penamvnde Iob. xx. Gaudiuꝫ hypocrite nō ē niſi advnū punctu vl̓ ad inſtar puncti. vbi ẜm Greg.xv. moral̓. Per punctum intelligitur breuitasvite preſentis. que reſpectu eternitatis vix pūcto comparatur. Quia de tota vita noſtra nōhabemus niſi vnum nunc preſens. Omnis inquit longitudo vite preſentis punctus eſſe cōgnoſcitur. quia de preterito nihil habet. qꝛ eſtdelapſum. De futuro nondum habet cū ſit incertn̄. ita vita que ſic anguſtiari potuit punctꝰfuit. Ideo legitur in geſtis ph̓oꝝ. idem refertvalerius in polic̄. li. iiij. Cuꝫ Alexander in deVvι.IeL.ſerto venatum tranſiret. et ad diogenem veniens ante ip̄m ſtaret ⁊ ſoleꝫ impediret. dixit diogenes vellem qd̓ mihi non aufferres qd̓ mihidare non potes. Qd̓ imperator ītelligens. adaliam partem diuertit ⁊ dixit ſe minari. ꝙ nōtimeret potentiā eius elegāter reſpondit ſibi.Potentiam tuam non timeo. quia aut preterita eſt aut pn̄s. illam que preterit non timeo. qꝛ