Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.x.

nis ſui precioſi. Sicut figuratuꝫ eſt. ij. Reḡ. xijvbi legitur in parabola quā natan ꝓpheta propoſuit dauid de diuite qui multas oues habuitSed pauper niſi habebat vnam ouem paruulāquam emerat ⁊ nutrierat ⁊ que creuerat apudipſum de pane illius comedens. ⁊ de calice eiꝰbibens. Sed hanc furatus eſt diues pauperi.Spiritualiter autem per diuitē qui habuit multas oues intellige demonem. qui ml̓tos iudeospoſſidet ⁊ gentes. ⁊ qui heu etiam multos chriſtianos reſpectu quorum diues nominatur. etrex ſuper omnes filios ſuperbię. Iob. xlj. Sedper pauperem intellige chriſtum qui dicit ī psͣ.cxvij. Pauper ſum ego ⁊ in laboribus a iuuētute mea. hic habuit ouem paruulam per quaꝫſubaudi populum chriſtianum fidelem. qͥ ꝑuulus eſt reſpectu malorum. Quia ſtultorum infinitus eſt numerus. Acc̄i .j. Hunc quidem populum chriſtus emit ſuo precioſiſſimo ſanguine .j.Corinth̓. vj. Empti enī eſtꝭ precio magno. glo.precioſo chriſti ſanguine. Et non ſolum emit ſꝫnutrit ⁊ apud ipſum creſcit ⁊ augmētatur ⁊ comedens de panc venerabilis ſacrati corꝑis eiꝰ⁊ bibens de ſanguine. Quia populus laicaliscum ſumit corpus chriſti vinum ſumit ⁊ ſanguinem. Ex quo corpus viuum nunꝙͣ eſt ſine ſanguine. Ieo btūs Bern̄. loquēs de chriſto dic̄.Honus eſt iſte paſtor qui dat carnem ſuā in cibum. ⁊ ſanguinem in potum. ⁊ animam in precium. Et ī cle. de reli. ⁊ vene. ſanc. dicit Clemēsquintus. Tranſiturus de hoc mundo ad patrēſaluator noſter dominus ieſus chriſtus cumtempus ſue paſſionis inſtaret. ſumpta cena inmemoriā mortis ſue. et paſſionis inſtituit ſummum et magnificum ſui corporis et ſanguinisſacramentum corpus in cibum et ſanguinē ſuum in potum tribuēdo. Quarto paſcit oues ſuas electas glorie ſupplementis. que conſiſtuntin fruitione diuine faciei. De his paſcuis dixitdn̄s Ih̓. x. Ago ſum oſtium per me ſi quis introierit ſaluabitur. et ingrediet̉ ⁊ egredietur etpaſcua inueniet. ibi enim inueniunt lympidiſſimam viſionē. ardentiſſimā dilectionē. iocūdiſſimam fruitionē. Hec paſcua exquirebat ſponſa. Can̄. j. Indica mihi queꝫ diligit anima meavbi paſcas. vbi cubas in meridie .ſ. feruentiſſimi amoris ⁊ caloris eterni. vbi ſol non declinatHic eſt ille paſtor qͥ paſcit inter lilia. donec apparet dies. ⁊ inclinent vmbrę. Can̄. ij. Sed curnos non aſpiramus ad illa eterna paſcua. niſiquia nos hic temporalia impediunt paſcua. Sicut dicitur Numeri. xxxij. de dimidia tribū manaſſen. qui ꝓpter paſcua tranſiordanem manſerunt. ⁊ in terram ꝓmiſſionis vbi meliora erantpaſcua intrare noluerūt. licꝫ alios fratres ad

eam conduxerunt. Sic multi ſunt qui ꝓpter paſcua vite preſentis retardantur. ⁊ introeant interram ꝓmiſſionis. ⁊ vbi meliora ſunt paſcua ītrare nolunt. licꝫ alijs auxilium preſtent ad eāintrandi. de qua in psͣ. xxvj. Credo videre bonaͣ domini in terra viuentium. Sexto bonitaspaſtoris chriſti liquet in ouium defenſione. dequa ſubditur. Bonus paſtor animam ſuam ponit pro ouibus ſuis. Et exponitur animā. id eſtvitam. Ipſe enim propter defenſionem ouiumſuarū vitā ſuam expoſuit. Quia dicit Amb̓. inexamē. li. v. c. vj. Lupus ſi prior hominem viderit. vocem eius eripit ⁊ deſpicit eum tanꝙͣ vocis ablate. Si aūt non precipit homo voceꝫ ipſi lupo. tunc de ſe ponit veſtimentum ſuū ⁊ trahat illud poſt ſe. quia tunc ille timens veſtimento illaqueari fugit. Moraliter. per lupum intellige diabolum. qui multis ante tempora chriſtiincarnationis vocem ſubtraxit. ⁊ ad lymbū ſecum duxit. Recte ſicut lupus cum priuat hominem voce audacter inuadit eum. ⁊ ſecum adducit. ſic fecit diabolus. Sꝫ chriſtꝰ verꝰ hō ex ſubſtantia matris in ſeculo natus. depoſuit veſtimentum. videlicet quando corpore ī ſepulchropoſito. ⁊ animam quaſi veſtimētum poſt ſe traxit diuinitas ad lymbum ad demones debellandum. Quod videntes demones victi fugerunt.⁊ ſic defendit oues ſuas a lupo infernali. eas ſecum ad ouile celeſte deducendo. hic concludeſermonem ſi videbitur tibi expedire Moralit̓. ⁊vero per paſtorem intelligitur quilibet prelatꝰ.⁊ hic qui vult ſecure et confidenter dicere hocverbum chriſti. Ego ſum paſtor bonꝰ. debet habere ſex proprietates boni paſtoris. Primo debet habere panes ad pauperes nutriendos. ſicut enim paſtor ouium ſumit ſecum panes et inpera ſua portat vt oues debiles refocillet. Sicprelatus quilibet ſiue ſpiritualis ſiue ſecularisdebet habere panes in pera vt debiles ⁊ pauperes reficiat. Per peram hic intellige domū cuiuſſibet prelati que debet eſſe ditiſſima. quia domus eius debet pauperibus eſſe cōmunis. vt ꝓbatur. xvj. q. j. Quoniam. Sed per panem ītellige bona eorum que debent imꝑtiri neceſſitatibus pauperū. Naꝫ papa ⁊ alij prelati ſolū ſunteccleſiaſticarū rerū diſpenſatores vt ſuperfluadent pauꝑibus. Iuxta illud Luc̄. xj. Quod ſupereſt date elemoſmā. ⁊ omnia vobis mundaſunt. Qd̓ ſi nō dent pauꝑibꝰ qd̓ eis debet̉ rapiunt ⁊ auferunt bona paupeꝝ. Quia dic̄ Hiero.Aliena rapere conuincitur qui vltra neceſſitatem ſibi retinere comprobatur. Et quia ſibi ꝓprietatem attribuunt maledictionē damnationis incurrunt. Sicut teſtatur beatus Auguſtinus ad Bonifaciū. Si inqͥt priuatim q̇ nob̓ ſuf-