Sermo.x.

arguitur. ꝙ nihil fieret a caſu ſi deꝰ omnia gubernaret. dicenduꝫ eſt. ꝙ idē effectꝰ dicit̉ eſſe acaſu ⁊ p̄ter ꝓpoſituꝫ reſpectu vnius cauſe. ⁊ nōa caſu reſpectu alterius. Sicut ponitur exemplum de dn̄o. qui mittit duos famulos in negocijs ſuis ordinans ꝙ vterqꝫ obuiat alteri certoloco ⁊ temꝑe. quoruꝫ neuter ſcit de alio. iſte cōcurſus famulorum dicit̉ eē a caſu reſpectu vtriuſqꝫ famuli. ⁊ tamen per ſe eſt intētus reſpectudn̄i. Et ſic eſt dicendum. ꝙ nihil fit a caſu ī vniuerſo reſpectu diuine gubernationis. nec aliqͥdſibi inopinatum euenire poteſt. Sed ex cōcurſu cauſarum particularium vnde ꝓcedit effectꝰquia a neutra eſt intentus. ⁊ ille effectꝰ diciturcaſualis vel fortuitꝰ reſpectu eorū. ⁊ hec eſt intentio btī Iuḡ. de. lxxxiij. queſtiōibꝰ. q. xxxiiijvbi dicit. Quicqͥd a caſu fit temere fit. ⁊ quicqͥdtemere fit. non fit ꝓuidentia vniuerſus mundꝰadminiſtratur. ⁊ erit aquila natura vel ſubſtantia que ad opus prouidentie nō ꝑtineret. quodquia falſum eſt. cōcludit nihil caſu fit in mundoAd iſtum intellectum loquit̉ plato. de Timeo.Nihil fit ſub ortu ſolis cuiꝰ legitima cauſa ⁊ ratio nō precedit. Et Boetiꝰ. v. de cōſo. ꝓſa. j. diffinit caſum dicens. Caſus eſt īopinatus. ex cōfluentibꝰ cauſis. in his que ad aliquid gerūtureuentus. Sed hic videtur eſſe contrarietas inter Boetiū ⁊ Auguſtinū. quia ẜm Auḡ. nihil inmundo fit a caſu. ⁊ ẜm Epe. multa fiunt a caluAd hoc dicendū eſt. ꝙ nō eſt cōtradictio. Sedequiuocatio. Intiqui enī epicuri dixerūt caſuꝫeſſe euentū ꝓductum in motu temerario. ⁊ nonin coniunctione cauſarū. Et ſic Augꝰ accipit caſum loco p̄allegato. Et Boetiꝰ ſic accipiendocaſum dicit. ꝙ caſus nō eſt niſi vox inanis. nullam habens rem ſue ſignificationis ſubiectamDiffiniendo tn̄ caſum Ariſto. ij. phiſic̄. dicit. ꝙcaſus eſt cauſa ꝑ accidens in his que fiunt ꝓpt̓finē. Uel ẜm diffinitionē Boetij ſic eſt dicēdū.ꝙ idem fit a caſu. ⁊ tn̄ fit per ſe a cauſis. ſic perſe cauſa inuentionis theſauri ē foſſio agri ⁊ repoſitio theſauri in eodem. Sed qꝛ iſtū effectūnō intendebat fodiens. reſpectu eius dicitur acaſu. hanc materiā de caſu ⁊ gubernatione hicinſerui lr̄atis ad legendū. potiꝰ ꝙͣ vulgaribꝰ adp̄dicādū. qꝛ nō reſpicit ſalutē eorundē. Tertioliquet bonitas chriſti in diuturna expectatiōepeccatorū. de qͣ ſufficienter dixi ſupra. dn̄ica. ij.U in aduentu ẜmone .j. D. S. ⁊ dn̄ica iiij. eiuſdeꝫI. T. ideo hic ponere p̄termitto. Quarto patꝫipſiꝰ bonitas in peccatorum miſeratiōe. qꝛ canitur in introitu hodierno. Hiẜicordia domini plena eſt terra. Et psͣ. cxviij. ⁊ accipe miſerationē ꝓ miſericordia que in chriſto ſurgit ex tri

nerali poteſtate. tertio de exꝑimentali neceſſitate. Sic̄ enī ꝓpriū eſt igni caleſcere. ſoli lucere vel illuminare. ita ꝓpriū eſt chriſto miſereri. Ideo dicit Bregꝰ ī collecta. Deꝰ cuiꝰ ꝓpriūē miſereri. Nā ſic̄ nulla res pōt ꝑdere ſuā ꝓpriam oꝑationē totalit̓. quādiu manet. licet valeatimpediri vel retardari ad tempꝰ. Ita nullo mōdo obliuiſcetur miſereri deꝰ. nec continebit inira ſuas miſericordias. imo cum iratus fuerismiſericordie recordaberis. Ibac̄. iij. de hac mixtura ire ⁊ miſericordie. Gregꝰ. ſuper Ezech̓.omel̓ .j. pulchre declarat. quo deꝰ cū iraſcit̉ nōomnino iraſcit̉. Sed ineffabili modo. cum culꝑſequit̉ ipſos ꝓtegit peccatores. Ad quodꝓbandum adducit duas hiſtorias. vna ē de captiuitate. x. tribuum. quā deus licet ordinauerat ad correctionē populi. ſimulqꝫ cum eis preuidit de ꝓhetis ⁊ ſanctis. qui eos in illa captiuitate conſolarent̉. Niſi inquit Gregꝰ. iratꝰ eſſet. populum in captiuitate minime tradidiſſetEt ſi omnino iratus eſſet. electos ſuos cum illoin captiuitatem nequaꝙͣ mitteret. Aliam hiſtoriam adducit de populo iſrael. quomodo miſerunt. xij. exploratores. x. ex eis redeuntes populum ad murmurandum contra deuꝫ ꝓuocauerunt. intantū vt dicerent ſe ſeductos. dn̄s gͦiratus dixit. ꝙ nullus eorum terrā ꝓmiſſionisintraret. Quo audito cōpūcti ſtatim ſe lachrymis affixerunt. ⁊ armis accincti parauerunt ſecōtra populū pugnare. vt poſt lachrymas terram ꝓmiſſionis acqͥrerēt. qͥbꝰ dn̄s ꝑ moyſen dixit. Nolite aſcendere neqꝫ pugnare. nō enī ſuꝫvobiſcum. ne cadatis coram inimicis veſtris.Quare dicit Gregorius. penſandum eſt. ſi cumipſis nō erat. cur eos ne aſcēderent ꝓhibebat.Si aūt cum ipſis erat quid eſt. ꝙ ait. nō ſuꝫ vobiſcum. Et rn̄dit Gregꝰ. Mira inquit diſpenſatione miẜicordie ⁊ diſcipline cū ipſis erat ⁊ cuꝫipſis nō erat. cū ipſis nō erat vt vincerēt. Sedcū ipſis erat. ne ab hoſtibꝰ ꝑirent. O ineffabilia viſcera pietatis culpas inſequit̉. ⁊ peccātesꝓtegit iratu ſe indicat. ⁊ tn̄ ab hoſtibꝰ ſe defendit. Sicut plerūqꝫ ꝑuulo filio delinquenti mat̓multiplicit̓ iraſcit. ⁊ rep̄hendit. increpat ⁊ verberat. Sed ſi hunc in p̄cipitia ire cōſpexerit nein mortis periculū ruat manū tendit. ⁊ retinet.⁊ que ita irata verberauerat. ac ſi nō diligeret.Sic diligendo retinet. ac ſi irata non verberaſſet. hec Gregꝰ. Sed diceret aliquis dic̄ Chryẜ.Chriſtꝰ tardus ē in puniendo. ⁊ velox in miſerando. Sicut ignis tarde deſcendit. qꝛ hoc eſtcōtra naturā eiꝰ. ⁊ velociter aſcendit. ita chriſtus velociſſime miſeret̉. ⁊ tarde cū magna exſpectatiōe punit. Et ipſe etiaꝫ dicit Eſa. j. Deuconſolabor ſuper hoſtibus. ⁊ vindicabor de inEx 3