ix.Sermo

Et pͥmo ī mortis ꝯſideratiōe. qꝛ xp̄s paſſus ē⁊ mortuus. vt mortē nr̄aꝫ ſꝑ meditemur. Iuxͣillud Acc̄. vij. Mēorare nouiſſima tua ⁊ ī eternū nō peccabis Et. xiiij. Memor eſto ꝙ morsnō tardabit. Nā ſtatutū ē oībꝰ ſemel mori. AdHeb̓. ix. Ut qͥlibet poſſit dicere cum ſapiente.Sap̄. ij. Trāſit vita nr̄a tanꝙͣ veſtigiū nubis ⁊ſicut nebula diſſoluet̉. hec mors ē ſꝑ meditanda. Quia ẜm Bern̄. nihil ī rebꝰ humanis certius morte. ⁊ nihil incertiꝰ hora mortꝭ inuenit̉iō idē Berū. in quodā ẜmone. Nō cogitantemde mortē rep̄hendit dicēs Miſer hō quare nōomni hora te ad mortē diſponis. cogitate iammortuū cū ſis de neceſſitate moriturus diſtingue qͣliter oculi v̓tentur in capite. vene rūpēt̉in corꝑe. ⁊ cor ſcindet̉ dolore. Et beatꝰ Gregin moral̓. tractās illud Iob. Nlumerꝰ annorumincertꝰ eſt. ſic ait. circūſpicit impiꝰ ꝙ tꝑaliterfloret ⁊ pēſare negligit. ꝙ ad interitu ducit̉. etī vitā carnis fiduciā ponit. eāqꝫ ꝑmanere eſtimat. quā ad tp̄s tenet. ſolidat̉ in elatione animus. quē repētina mors furripit. Nūꝙͣ ꝯſiderat ꝙͣ ſit incerta eiꝰ felicitas nūꝙͣ pēſat. Namſi incertitudinē fugiētis vite ꝯſpiceret. incertaꝓ certis nūꝙͣ teneret. Iō deuotus doc̄. Amādus in ho. ſapi. ij. c. ij. Narrat de quodaꝫ iuuene qͥ morte p̄uentus in ꝓximo migraturꝰ erat.⁊ de ſalute ſue aīe nihil diſpoſuerat. iō lamentabiliter int̓ cetera ait. O ꝙ mīme credidiſſemꝙ tā cito mori debuiſſem. Et deinde alloquit̉mortē. O miſera repēte qͣſi ex inſidijs erūpēsirruiſti ſuꝑ me. cōp̄hendiſti atqꝫ mille funibusligaſti. ⁊ in vinculis ferreis tecū trahis. ſicutabi ſolet dānatus ad ſuppliciū mortꝭ. Nuncp̄ dolore mortis cōploſis manibꝰ rugitū emitto. cupiēs mortē effugere ⁊ nō eſt locꝰ effugiēdi. Circūſpiciā ad oēm plagam. ⁊ deficit ꝯſolator. ⁊ adiutor qd̓ fixū ē īmutari nō pōt. vocēmortis horribilē audio. intonantē atqꝫ dicētēfilius mortis es tu. nec opes. nec ratio. nec cognati nec amici valebunt te liberare de manumea finis eſt. decretu ē implere oportet. hec ille. Quare neceſſe ē valde oībꝰ hoībus vt ſuammortē ꝯtinue p̄ oculis habeant. ⁊ de ſalute aīeI ſue ꝓcurent. ne eis ſil̓ia ꝯtingant. Sed. d. a. audiui ſuꝑius ex dicto ſapiētis. ꝙ vita nr̄a trāſitſicut veſtigiuꝫ nubis ¶ Ex quo videtur ꝙ nullapoſt hāc vitā erit homini memoria. ſꝫ peribūtī corꝑe et aīa. qꝛ trāſeūte nube nullū veſtigiuꝫeiꝰ erit et manebit. ſic nec vite nr̄e. Ad hoc dicūt oēs doctores catholici Et hec ē fides nr̄aꝙ vitā hūana ē denuo reꝑanda. aīa enī humana naturaliter hꝫ inclinationē ad corpꝰ ſuumeternaliter adminiſtrādū. Naturalis enī inclinatio nō ē fruſtra. Ergo cū ꝯſtat oēs mori. ne-

ceſſe ē ponere corꝑa eoꝝ ad vitaꝫ qn̄qꝫ redituram̉. vt dic̄ Holcot ſuꝑ li. ſap̄. lec. xvj. Iō dic̄Iob. xix. Scio ꝙ redēptor meꝰ viuit. ⁊ ī nouiſſimo die de terra ſurrecturus ſum. Et Ezech̓.xxxvij. dic̄ dn̄s. Ego aperiā tumulos vr̄os. etvos educā d̓ ſepulchrꝭ vr̄is Et ibidē dic̄ oſſibꝰaridis. dabo vob̓ ſpm̄ ⁊ viuetis. Sed ꝯtra hociteꝝ inſtaret aliqͥs. ⁊ pͥmo ꝑ illud psͣ. xxxviij.Remitte mihi vt refrigerer pͥuſꝙͣ abeā et amplius nō ero. Scd̓o ꝑ illud Iob. vij. Sicut cōſumit̉ nubes ⁊ ꝑtrāſit. ſic qͥ deſcendit ad infernum nō aſcēdit nec reuertet̉ vltra ī domū ſuāTertio ꝑ illud Iob. x. Uadā et nō reuertar adterrā tenebroſaꝫ. Quarto ꝑ illud. ij. Reg. xij.Qd̓ dixit dauid poſt morteꝫ pueri. quē genuitex adulterio d̓ berſabee. ego vadā ad illum illenō reuertet̉ ad me. Quinto per illud Ecc̄s. iij.Unꝰ ē interitꝰ hoīum ⁊ iumētoꝝ. ⁊ equa vtriuſqꝫ ꝯditio. ſicut morit̉ hō. ſic ⁊ illa moriūturSexto ꝑ illud psͣ. xlviij. Sepulchra illoꝝ domus eoꝝ ī eternū. Septīo ꝑ illd̓. ij. Reg. xiiij.Oēs moriemur ⁊ tāꝙͣ aqͣ dilabimur ſuꝑ terrāq̄ vltra non reuertet̉. Ex his argueret aliquispoſt mortē ad corpꝰ aīas nō reuerti Sed tenevt pͥus dictū ē. Sꝫ ad pͥmū rn̄de ꝙ ſic ītelligit̉dixit enī dauid Remitte mihi ſcꝫ pctā mea. vtadulteriū berſabee et homicidiū vr̄ie. vt refrigerer ꝑ tuā ꝯſolationē. pͥuſꝙͣ abeam. ſcꝫ de p̄ſenti vita ꝑ mortē. Et ampliꝰ nō ero ī ſtatu merendi. Et ꝓpt̓ hoc nūc ē tēpꝰ remittēdi. qꝛ poſtmortē nō erit remiſſio pctī. vel ſic ſi nō remittis. ibo de hac vita. Et ampliꝰ non ero in veroeſſe. qd̓ eſt eſſe cū deo. Ad ſcd̓m aūt ⁊ ad tertiū⁊ ad qͣrtū dic ꝙ Iob et dauid loquūtur de reuerſione ad vitam iſtā mortalē vel pn̄tem. Sicut loqͥtur Sap̄. xvj. Homo ꝑ malitiā occiditaīaꝫ ſuū. ⁊ cū exierit ſpūs non reuertet̉ nec reuocabit aīaꝫ ſuam q̄ recepta eſt. Ad qͥntuꝫ ſcꝫvnus ē interitꝰ dic. ꝙ ẜm Greg. loqͥtur ex mente infirmātiū. vel loqͥt̉ more ꝯcionatoris. nuncin ꝑſona fatui. nūc in ꝑſona ſapientis. vel ꝙͣtūad apparentiā exteriorem. Ad ſextū ſcꝫ ſepulchra eoꝝ domꝰ illoꝝ ī eternū. rn̄de ꝙ loquit̉de eterno huiꝰ ſeculi. vel loqͥtur ẜm opinioneꝫilloꝝ falſaꝫ. qͥ dicūt cū corꝑe perire aīam. Advltimū dic ꝙ loqͥt̉ ſil̓itudinarie. Sic̄ aq̄ fluūt īterrā et reuertunt̉ ad mare ⁊ iteꝝ fluunt. Siccorꝑa redeūt ī terrā vn̄ ſunt. ⁊ reſoluūt̉. vt iterū v̓tute diuina reſurgant. ¶Scd̓o ſeqͥ debemꝰ ꝑveſtigia xp̄i in charitatis ꝯſūmatione. qꝛ xp̄spaſſus ē ꝓ nobis morteꝫ in quo oſtendit erganos maximā charitatē ſuā. Iuxta illud Ioh̓.xv. Maiorē hac charitatē nemo hꝫ ⁊cͣ. de hacdilectiōe dicit apl̓s. ij. Theſſal̓. ij. Xp̄s dilexitnos ⁊ dedit ꝯſolatiōeꝫ et̓nā vicꝫ ꝑ mortē ſuaꝫ