Dominica ſcd̓a poſt paſce

deret ait. videt̉ mihi ꝙ ſuꝑ roſeos flores īcedāī noīe ih̓u xp̄i. Sic xp̄s ī ſua paſſiōe nullā ꝯſolationē recepit. ꝓpt̓ qd̓ dicit̉. deꝰ deꝰ meꝰ vt qͥdE dereliqͥſti Sꝫ ſi q̄reret a. ꝓpt̓ quos xp̄s paſſusē. rn̄dit Petrꝰ dicēs. ꝓ nob̓. ſcꝫ hoībꝰ nō ꝓ demonibꝰ. Qd̓ etiā tāgit īfra cū dic̄. qꝛ pctā nr̄aipſe ꝑtulit ī corꝑe ſuo ſuꝑ lignuꝫ ſcꝫ crucis. vtpctīs mortui .i. ampliꝰ nō peccemꝰ ſic̄ mortuiſꝫ iuſticie .ſ. xp̄o viuamꝰ. cuiꝰ liuore ſanati ſumꝰſcꝫ a pctōꝝ infirmitatibus. Et dicit mgr̄. li. iij.ſnīaꝝ. diſ. xviij. ca. vlt̓. Qd̓ portauit pct̄ā nr̄axp̄s .i. penā pctōꝝ nr̄oꝝ. qꝛ ꝑ ipſiꝰ penā quaꝫī cruce tulit pena nr̄a relaxata ē. iō dr̄ de ſum.tri. ⁊ fi. ca. c. firmit̉. Qui etiā ꝓ ſalutē generishūani ī ligno crucꝭ paſſus ē. Et ſic millies iſtexp̄s ꝑ paſſionē ſuā redemit nos a tyranno quinos rapuerat ptāte. iō debemꝰ ſibi fidem darevt eū ſolū diligamꝰ. ſibi ẜuiamꝰ. ⁊ ī ſpōſuꝫ habeamꝰ. vt dicat qͥlibet. ſponſus ſanguinum tumihi es. Exo. iiij. Id ē redemiſti me ſanguinetuo p̄cioſo. Et nō ſolū xp̄s nos liberauit a diabolo. ſꝫ locauit nos ī eccl̓ia ſuo caſtro abiensīterim ad patrē ſuū. ⁊ nuptijs neceſſaria diſponēs. volēs ꝙ ſil̓es ſimꝰ hoībꝰ expectātibꝰ dn̄ꝫſuū qn̄ reuertat̉ a nuptijs. Auc̄. xij. Sꝫ timēdūē ꝙ multi qͥ ī ſacra. xl. xp̄o fidē dederūt. nolleab eo ſeꝑari. veniēte diabolo tyranno. ⁊ multaeis ꝓmittēte. ſcꝫ lōgā vitā. gl̓iaꝫ mūdi. ⁊ honores aut delitias. ſtatim oſtium ei cordis operiūt. ⁊ ip̄m intromittūt. ⁊ xp̄o fidē frangūt. ⁊ īpͥſtina pctā cadūt ⁊ recidiuant. Sꝫ hec recidiuatio ī pctā cauſat ſeptē mala ī hoīe recidiuāte q̄ ꝑ ſeptē neqͥores figurant̉. Mat. xij. Primo ꝑ ipſum reddit̉ pctōr ꝓnior ad labendum.Scd̓o durior ad ꝯterēdū. Tertio tardior adꝯfitēdū. Quarto infirmior ad reſiſtēdū. Quīto ꝓnior ī malū ꝑſiſtendū. Sexto demō improbior fit ad impetēdū. Septimo deꝰ efficit̉ difficilior ad miſerādum. Iō ſapiēs diſſuadet recidiuū dicēs. Fili peccaſti. ne adijcias iterū. ſꝫ ⁊de pͥſtinis dep̄care vt tibi dimittāt̉. Ecc̄i. xxj.Et nota ꝙ hō qͥ vult euitare recidiuū peccatidꝫ rememorare turpitudinē p̄teritoꝝ pctōꝝ.Quia dic̄ mgr̄ ſen. ſuꝑ illud apl̓i ad Aoma. vjQuē fructū .i. vtilitatē hūiſtis tūc ī ill̓. ſcꝫ turpitudinibꝰ ⁊ pctīs. in qͥbꝰ nūc ſcꝫ pꝰ pnīaꝫ erubeſcitis. q. d. nullā Iō apl̓s. pctā p̄terita cōmemorat. qꝛ hec cōmemoratio facit pctā prioraabhorrere mala. ⁊ ꝯſequēter pctī recidiuū euitare. Et merito qꝛ ẜm apl̓m vbi ſupra. Finis illoꝝ ſcꝫ qͥ iteꝝ peccāt mortalit̓. mors ſcꝫ gehēF ne Qd̓ ptꝫ ī ꝯcluſiōe exēpli p̄cedētis vbi concludit̉. Cū puella faciē a milite qͥ eā a tyrāno liberauit auerteret ⁊ intromittere nollet milesiudici ꝯqueſtus ē d̓ muliere ⁊ raptore iudex ꝓ

eis miſit. et int̓ cetera puelle dixit iure duplicivxor fuiſti illiꝰ. tum qꝛ de manu raptoris te liberauit. ⁊ tū qꝛ fidē ſibi dediſti. qͣre gͦ ianuamalteri apperuiſti et eum intromiſiſti. Cūqꝫ illarūdere nō poſſet. dedit iudex ſnīaꝫ mortis ſuꝑillā. Sic ſpūalit̓. xp̄s vidēs aīaꝫ lapſaꝫ ī pctm̄hortat eā vt ſibi apperiat cor ſuū ꝑ ꝯtritioneꝫ⁊ ꝯfeſſionē. Cū dr̄ Cant̓. v. Aperi mihi ſorormea ſpōſa mea. Cū aūt pctōꝝ ꝯſuetudīe allecta aꝑire xp̄o recuſat. tūc eā apud pr̄eꝫ iudicēet̓nū accuſat. ⁊ ille ꝓ ea mittit qn̄ eā ꝑ mortemcorꝑalē a corꝑe diuidit. Et dicit duplici iure.ſcꝫ creatiōis ⁊ redēptiōis. ſpōſa filij mei eē debuiſti. Cūqꝫ illa non īuenerit qd̓ rn̄deat. Tuncſnīaꝫ et̓ne dānatiōis iudex ꝓfert. qꝛ finis illorū qͥ ī pctīs manēt mors ſcꝫ et̓na ē. iō cū ſūmadiligētia dꝫ hō vitare recidiuū. Nā apl̓s oībꝰiuſtis dicit. Euigilate iuſti ⁊ nolite peccare .j.Corꝭ. xv. Per hoc monēs eos ne recidiuēt inpctm̄. Si tn̄ ꝯtīgat ex hūana fragilitate quēꝙͣiteꝝ qd̓ tn̄ deꝰ auertat nō deſperet̉. nec diutiꝰī pctīs iaceat. ſꝫ pnīaꝫ agat. ⁊ cum ꝓpheta dauid. ij. Reg. xij. dicat. Peccaui ī dn̄o. qꝛ deꝰ dicit hoī impenitēti. ⁊ pctm̄ ſuū nō recognoſcētiilld̓ Hiere. ij. Ecce ego ī iudicio ꝯtēdā tecū. eoꝙ dixerꝭ nō peccaui. Quātuꝫ ad ſcd̓m p̄ponitnob̓ apl̓s exēplū imitationis. cuꝫ dicit. vt ſeqͣ­ Gmini veſtigia eiꝰ. dic̄ Iid̓. li. xvij. Deliotropiaē herba ſic dicta. eo ꝙ ſolſticio eſtiuo floreat.vel ꝙ ſolis motibus folia circūacta cōuertat.ꝓpter qd̓ a latinis ſolſequiū vocat̉. Seqͥt̉ enīeiꝰ flos ſolis curſum ⁊ ī oī pūcto in ortu videlicet ⁊ occaſu ſꝑ ſe ad ipſum ꝯuertēs ⁊ floremſuū aperiēs ſiue clandēs. Moralit̓ ꝑ hāc herbā accipe ꝯſcīam hoīs ī v̓tutibꝰ floridaꝫ. q̄ dꝫſeqͥ vera xp̄i veſtigia veri ſolis. ꝯſiderando videlicet labores eiꝰ. quos ī diſcurrēdo ꝑtulit. īqͥbus ẜm psͣ. a iuuētute fuit. ⁊ in effuſionē lachrymaꝝ qͣs ī cōpatiēdo on̄dit. Luc̄. xix. Cūvidēs ciuitatē hierl̓m fleuit ſuꝑ illā ex cōpaſſione. Et ſil̓iter plagaꝝ illationē qͣs a iudeis ꝑtulit. ⁊ ſic d̓ alijs. Et dꝫ ei totā ſuā ītētionē aperire. nō ſolū ī ortu ꝓſperitatꝭ. ſꝫ etiā in occaſutribulatiōis ⁊ aduerſitatꝭ. Exēplo iſtiꝰ frīs dequo legit̉ ī vitaſpatꝝ. qͥ int̓rogauit quēdā ſenēdicēs. Si fuero ī aliquo loco ⁊ nata fuerit mihi tribulatio. ⁊ n̄ hūero aliquē cui me cōmittādolores ⁊ paſſionē indice̓ qͥd faciā? Tūc dixitſenex ei. Crede ī deū. qꝛ ipſe mittet āgelū ſuū⁊ gr̄aꝫ ſuā ⁊ ipſe erit tibi ꝯſolatio ſi ī charitaterogauerꝭ ¶Pro quo notādū ē ꝙ veſtigia diuinitatꝭ ſeqͥ nō poſſumꝰ. qꝛ Iob. xj. Celſior ē celo. h⁊ qͥd facies. ꝓfūdior ē īferno. ⁊ vn̄ cognoſceſ. ⁊iō veſtigia hūanitatꝭ ſeqͥ debēꝰ vt qͥlibet dicere