Doimnica prima poſt paſce

dupliciter ꝑpetua. Uno modo ex parte iuſti qͥꝑpetue durat. et ſic ſola dei volūtas ē ꝑ petuaAlio modo ex parte obiecti qn̄ aliqͥs vult perpetue facere aliqͥd. et hoc reqͥrit ad rōneꝫ iuſticie. qꝛ nō ſufficit ad rationē iuſticie. vt aliqͥsvelit ad horaꝫ in aliquo bono negocio ſeruareiuſticiā. qꝛ vix īuenitur aliqͥs qͥ velit ī omnibꝰiuſte agere. ſed reqͥritur vt habeat voluntateꝫꝑpetuo iuſticiaꝫ ſeruandi. Iuxta illud psͣ. cv.Reati qͥ cuſto. iudi. ⁊ faciūt iuſti. in oī tꝑe. Etnota ſicut iuſtꝰ vitā gratie acqͥrit. Iuxta illudSap̄. v. Iuſti in ꝑpetuum viuēt. ſcꝫ vita gr̄e etgl̓ie. Ita etiā mundū cū ſuis oblectatiōibꝰ vincit. quia non ꝯtriſtabit iuſtū qͥcqͥd ei accideritM Prouer. xij. Quinta virtus ē prudētia ⁊ ſcd̓avirtus cardinalis. E ẜm Aug. ē in p̄cauendisinſidijs. quā qͥ poſſidet ſpūaliter ⁊ recte viuit.Iuxta illud Senece in li. de virtutibꝰ. iiij. cardinalibus. Quiſquis prudētiā ſeqͥ deſideras.tūc ꝑ rationē recte viuas. ſi oīa pͥus eſtimes ⁊ꝑpenſes. Et nota ſicut prudentia vitā tribuitſpūalem ⁊ cōſeruat. ſic etiam mundū cuꝫ ſuistemptationibus ſuꝑat. et hoc ꝓbatur in geſtisromanoꝝ. ⁊ idem ſcribit partim Apiarius. c.xvij. de quodam adoleſcēte. qui patri ſuo regiſucceſſit ī regno. Accidit eo ſemel ſedente ī me̓ſa. venit qͥdam mercator ad portā dicēs ſe habere vtilia ꝓ ꝑſona regis. Per ianitorē igiturintromiſſus venit ad regem. ⁊ īterrogatus abeo tres ſe habere prudentias venales aſſeruitCum gͦ rex de eis quereret. ait ille. Prima eſt.Quicquid agas prudēter agas et reſpice finēSecūda eſt ꝙ nunꝙͣ viam publicam ꝓpter ſemitam dimittas. Tertia eſt nunꝙͣ hoſpitiū admanendum de nocte alicuius accipias vbi dominus domus ſenex eſt. ⁊ vxor iuuencula. Data igit̉ ſibi pecunia pͥmaꝫ ſapientiā ſcribi fecitin omnibꝰ locis in qͥbus habitabat. in manutergijs ⁊ in mappis. Poſt ergo ſucceſſum temporis rex in ſapientia ꝓficiens ⁊ virtute. inſtituit fortiter animū ſuum vt eriperet populumhumilem. qui a nobilioribus terre premebaturgrauiter. ꝓpter qd̓ nobiles in ſeditioneꝫ verſi.cum euꝫ in aperto ꝓpter fauorem populi occidere nō auderent. occulte raſorem adduxerūtvt ipſum nouaculo iugularet. Cuꝫ igitur raſorradere incepiſſet. vidit in manutergio qd̓ circacollum regis pendebat pͥmā ſapiētiā. Quicqͥdagas. Vel ſic vt ait Apiariꝰ. Temere nihil attemptes. niſi prius cogites quid ſequatur. Etquia fuit litteratus. hoc viſo manum tremulaꝫretraxit. Quod videns rex cauſam querit. ⁊ īuenit huius rei veritatem. ⁊ ſaluatus ē a morte. Ecce quomodo pͥma ſapientia vicit mundūcuꝫ ſuis habitatoribus malicioſis. Deinde cū

nec ſic eum occidere potuiſſent poſuerunt inſidias in quadam ſemita per quam rex tranſiredebebat. vt eo veniēte in ipſum irruerent ⁊ necarent. Dum igitur ad ipſum veniſſet. recordatus eſt ſecūde ſapientie. vt viam publicaꝫ nondimitteret ꝓpter ſemitā. In via publica ꝙ uiseſſet longior equitauit. Sed qui ī ſemita eqͥtauerāt omnes occiſi fuerunt. Sic rex per ſcd̓aꝫprudētiaꝫ iteꝝ hos malicioſos vicit. Poſteacum ipſe per viam publicam ad ciuitatem perueniſſet. ⁊ hoſpiteꝫ apud quem hoſpitari deberet ſenem vidiſſet. memoratus eſt tertie prudētie. occulte camerario ſuo dixit. vt ſibi alibi d̓hoſpitio ꝓuideret. Quo facto. hi maligni hocneſcientes cum hoſpite cōuenerunt. vt regemin lecto iugularent. Sed cum ipſe ibi non eſſetomnes in hoc hoſpitio remanentes occiſi extiterunt. ⁊ ſic rex tertio per ſuam prudentiā vicit mundi ſapientes ⁊ fallaces. Sed hoc ad litteram dictuꝫ eſt. Ideo aliquid moralitatis eſtex illo requirendum. Nam adoleſcens rex illeeſt quilibet homo chriſtianus. qͥ debet regere corpus ſuum vt anime ſue ſit ſubiectum. qꝛanima eſt ſicut dn̄a. corpus autem habet ſe vtancilla. Et ſicut dn̄a debet regere ancillam. ⁊nō ancilla dn̄am. ſic aīa debet regere corpꝰ. etnon corpꝰ aīaꝫ. Quia dicit Bern̄. li. medi. c. iijDn̄aꝫ ancillari ⁊ ancillaꝫ dn̄ari magna abuſioē. Ianitor ī porta ē volūtas libera. q̄ nullū intromittit peccatū niſi ſit volūtariū Quia dicitAugꝰ de vera religionē. Uſqꝫ adeo peccatumvolūtariū malum ē vt niſi ſit voluntariū nullomodo ſit peccatū. Et habet̉ allegatiue. xv. q..§. Qd̓ aūt. Ubi dic̄ Augꝰ. Ex volūtate itaqꝫpeccata ꝓcedūt. que libero mentis arbitrio exdelinquentis ꝓpoſito cōmittūtur. Mercatoraūt qͥ venit ad portā chriſtꝰ eſt. qͥ dicit Apoc̄.iij. Ego ſto ad hoſtiū ⁊ pulſo. ſi qͥs audierit vocem meā ⁊ aperuerit mihi ianuaꝫ. introibo adillū. Aperi ergo huic mercatori ſcꝫ xp̄o ſecretum cordis tui. ⁊ ipſe te tres prudentias edocebit. qͥbus mundum ⁊ diabolū vincere poſſispͥma ē de finis ꝓſpectione quam dat vnicuiqꝫDeut̓. xxxij. Utinā ſaꝑent et ītelligerēt ac nouiſſima ꝓuideērt. q. d. Utinā ſaꝑes ⁊ intelligeres q̄ dei ſunt. ⁊ ītelligeres q̄ mūdi ſunt. ⁊ ꝓuideres q̄ inferni ſunt. ꝓfecto deum timeres. ſuperna appeteres. mūdū ꝯtemeres. ⁊ infernūhorreres. Et dicit autor ī ſpe pctōꝝ ſuꝑ illudEcc̄i. vij. Memorare nouiſſima tua. ⁊ ī eternūnō peccabis. Non inquit poterit melius caroluxurioſa domari ꝙͣ ſemper cogitare. qͣlis eritmors tua Et ſi talē meditationē habuerꝭ felicēte dicēt oēs generatiōes. Et ſubdit meditatioenī nihil aliud ē ꝙͣ mētis ditatio. Peroptime