SermoVj.

vigorat̉. Si gͦ tu vis ī talibꝰ delectari ad plusꝑſeuera ī tali vita tribus diebus aut quattuorſcd̓ꝫ ꝙ tibi videris expedire. ⁊ ſꝑ meliꝰ ⁊ honeſtius ē ꝙ hec fiant pͥuatim. Cunqꝫ ita fueris inipſo ſolacio. abſtine a potu et ꝑmitte alios adlibitum potare. ⁊ finge te calefactuꝫ a vino. qꝛtūc poteris multa ſecreta percipere et audireHoc non fiat frequenter. ſed bis vel ter in anno. hec Ariſto. Sed in ludis ⁊ iocis quidā magis conātur riſum facere ꝙͣ decora dicere. Sicut hiſtriones quos vocat Iriſto. iiij. ethicoꝝbomolchos. et aſſimilat eos qͣbuſdam auibuspredā rapientibus ſacrificatam in templis circa altaria idoloꝝ. quibus animalia īmolabantur vt aliquid raꝑent. At idem eſt in illo qui inludo excedit. qꝛ ſemꝑ inſiſtit ad hoc ꝙ verbuꝫvel factum in ludū alicuius ꝯuertat. Alij verodeficiunt. ſicut duri ⁊ agreſtes. qͥ non ſoluꝫ dicunt. ſed dicētibus ſunt moleſti. Ieo neceſſaria eſt virtus que tenet mediū in ludis et iocisdecentibus ⁊ honeſtis.¶ Dominica prima poſt paſce.Uaſi mō geniti īfantes ratiōabiles. ⁊ ſine dolo lacconcupiſcite ⁊cͣ. Ia canit̉ ī introitu huius doA minice. ⁊ ponitur originaliter j. Pet̓. ij. Scd̓ꝫnaturales quedaꝫ ſunt aues que paſcunt ſoliscarnibus recentibus. ⁊ ſanguinolentis cibantur. et ſolent eis dari corda auiū quas p̄dāturvt dicit magiſter li. xij. ꝓprie. Et ſi de manibꝰdominoꝝ ſuorum euolauerint. cum oſtendunteis carnem. ſtatim ad manus ipſorū reuertūt̉Quedam aūt ſunt q̄ ſeminibꝰ paſcunt̉. vt colūbe. ⁊ hmōi. Quedā vero herbis paſcūt̉. vt anſeres ⁊ anete. ꝓprie antuogel. Moraliter ꝑ accipitres qui paſcunt̉ carnibus ſignificant̉ homines qui nutriunt̉ carnalibus voluptatibusvt luxurijs ⁊ cōmeſationibus. De qͥbꝰ Roma.viij. Qui in carne .i. in deſiderijs carnis ſuntplacere deo nō poſſunt. Hi inquā ⁊ ſi de manibus dn̄oꝝ ſuoꝝ .i. poteſtatibꝰ demonū nūc inp̄cedēti qͣd rageſima ꝑ ꝯfeſſionē ⁊ pnīaꝫ volauerūt. At tn̄ cū oſtēdūt eis carnē voluptat ibꝰrecentem. ſtatim ad eos reuertūt̉. Dicet enī diabolꝰ eis. Sap̄. ij. Uenite fruamur bonis queſunt. ⁊ vtamur creatura tanꝙͣ in iuuentute celeriter. vino precioſo et vnguentis nos impleamus. Et nō p̄tereat nos flos tēporis. coronemus nos roſis anteꝙͣ marceſcant. nec vllumpratū ſit qd̓ nō ꝑtranſeat luxuria nr̄a. Comedamꝰ ⁊ bibamꝰ. cras enī moriemur. Acce qͣlit̓iſti carnales ad īſtar accipitris vocati a demo

nibus. ſtatim ſequūt̉ eos. Nos aūt nō ſic chariſſimi. qꝛ debitores ſumꝰ non carni vt ẜm carnē viuamꝰ. Si enī ẜm carnem vixeritis moriemini. Si aūt ſpū facta carnis mortificaueritisviuetis. ſcꝫ vita gratie. ⁊ poſtea glorie. Sed ꝑcolūbas intelligūt̉ hmōi qͥ paſcunt ſemnibusdiuinoꝝ v̓boꝝ. qꝛ ſemē ē verbū dei. Luc̄. viij.⁊ hoc quo ad ꝯtēplatiuos. Sed actiui paſcut̉ſeminibꝰ bonoꝝ opeꝝ. p̄cipue elemoſynarumDe qͥbus ad Gal̓. vj. Que ſeminauerit hō hec⁊ mētet. Paſcunt̉ etiā ſeminibus lachrymarūDe qͥbus psͣ. Euntes ibāt ⁊ flebāt mittētes ſemina ſua. Et hec ſemina cibant aīaꝫ. ẜui illudpsͣ. Cibabis nos pane lachrymaꝝ. Sed anſeribꝰ ⁊ ſimilibꝰ comꝑāt̉ penitētes. qͥ nouit̉ ſuntnati ꝑ pnīaꝫ ſpūaliter. qͥ adhuc molliora reqͥrūt. ſolidū nonduꝫ cibū capere valentes. Et illis dicit hic apl̓s. Quaſi mō geniti īfantes. Inqͥbꝰ verbis beatꝰ apl̓s Petrꝰ duo cōmemorat.videlꝫ Spūaleꝫ hoīs generatiōeꝫ. ibi. qͣſi mōge. infan. ⁊cͣ. Cōueniētē ipſiꝰ gubernatiōeꝫ. ibilac̄ ꝯcupiſcite. Circa pͥmū ē notādū. Sicut hō Bcōcipit̉ ⁊ ꝑturit̉ ī eē naturali. ſic pnīa ꝯcipit etꝑturit hoīeꝫ ī eſſe ſpūali. Qd̓ ptꝫ pͥmo rōne cōceptionis. Nā ad ꝯceptiōeꝫ infantis reqͥriturmateria ꝯueniēs. ſcꝫ humor ſeminalis. locusexpediēs. ſcꝫ matrix. At cauſa efficiens. ſcꝫ calor nature virtutem corpori influens et diſponens. Sic moraliter hec ſunt neceſſaria ad ſpiritualem generatiōeꝫ. Primū locus expediēsqui eſt memoria. ī qua ſunt omnia peccata cōmiſſa. vel vt humor ſeminalis colligenda. ⁊ nōſolum facta. ſed adhuc fienda. et quid mali faciunt eſt cogitandum. Hec inquam ſunt q̄ pulcherrimam creaturam Luciferum ita deturpauerunt. vt cum eſſet in tam ſublimi ſtatu adeoeum vilificauerunt. vt ſerpentibus et bufonibus ceteriſqꝫ immundis animalibus inferior ⁊turpior videat̉. Sicut de hoc refert Uincē. inſpecu. hiſt. li. xxviij. c. lxxxviij. d̓ quodā militenoīe Tondalo. qui ẜm animam raptus ad penas inferni. vidit ibi pͥncipem inferni diabolū.qui magnitudine precellebat omnes beſtias.cuius quātitati nihil ſciebat cōparari. Eratqꝫbeſtia nigerrima ſicut coruus. formaꝫ habenshumanā. ſeu humani corporis a pedibus vſqꝫad caput. excepto ꝙ plurimas habebat manꝰvidelicet non minus mille. Habebatqꝫ ī longitudine qͣſi centuꝫ cubitos. In groſſitudine v̓odecē. vnaqueqꝫ manꝰ digitos vicenos. et digitieius habebaūt ī longitudine cētenas palmasin groſſitudine v̓o duas. Habebat vngues lāceis militū groſſiores ⁊ longiores. ⁊ ipſos ferreos. In pedibus vero totidem. Roſtruꝫ eiusnimis longum ⁊ groſſum. caudam aſperrimaꝫEc 4