Feria tertia ī feſto paſce
diuerſimode ꝯuerſari. nō oꝑtet oēs eodeꝫ mōeſſe familiares. qꝛ nimia familiaritas ꝯtēptumparit. Ieo. v. ethic̄. ⁊. v̓. pollit̓. dat cautelasph̓us di. ꝙ decet reges ⁊ pͥncipes apparere ꝑſonas venerādas. ne ꝯtēptibiles habeant̉. Etidē Ariſ. dicit ad Alexādꝝ. O alexāder ꝙͣ ſpecioſum ē in rege abſtinere ſe a colloqͥo ⁊ multiloqͥo. niſi ncc̄itas id depoſcat. Meliꝰ eſt enī ꝙaures hoīuꝫ ſemꝑ ſint ſitibūde ad regis eloqͥaꝙͣ ſuis affatibꝰ ſatient̉. qꝛ ſaturatis auribꝰ aīaſaturat̉ nec multū libēter audiunt regē. Decetetiā abſtinere regē ⁊ nō multū frequētare conſortiū ſubditorū. ⁊ maxime vilium ꝑſonaꝝ. qꝛnimia familiaritas hoīuꝫ honoris parit ꝯtemptū. Et ꝓpter hoc pulchra ē ꝯſuetudo indorūin diſpenſatione regni et ordinatione regis. qͥſtatuūt ꝙ rex ſemel in anno apparet coraꝫ omnibus in regali apparatu. et armato exercituſedens nobiliſſime ī ſuo dexterario ornato armoꝝ pulchritudine decoratus ſtare faciunt. ⁊vulgus aliquantulū a remotis. nobiles vero ⁊barones circa ipſum. Solent circa ipſum ardua negocia expedire. varios ⁊ p̄teritos rerūeuētus declarare. curam ⁊ operam quaꝫ circarempublicam geſſit oſtendere. Cōſueuerunt illa die dona elargiri. ⁊ reos de carceribꝰ mancipare. grauia opera exercere. finito ſermone ſedebit rex. ⁊ ꝓtinus aſſurgat vnus de collateralibus regis principalibus qui ſapientior et facundior oībus reputat. ⁊ concionabat̉ ad regis honorem ⁊ comendationem et mandatuꝫ.gratias referens deo glorioſo. ꝙ ita bene ordinauit regnū indorum. ꝙ de tam ſapienti regepatriam decorauit. Et poſt laudes diuinas etcōmendationes regales fertur ſe ad laudē populi. cōnumerando bonos mores. captandobeniuolentiā. inducens eos exemplis ⁊ rationibus ad humilitatē. obediētiā. reuerētiam. etdilectionē regis. Quo facto totꝰ ppl̓us ſtudebit regias laudes extollere. ⁊ bona oꝑa ſua cōmendare ꝓ regis vita. Deinde exorare ꝓ ciuitatibus ⁊ familijs regis. operam ⁊ ſapientiamenarrare. Et propter hoc docēt pueros ſuosab infantia. ⁊ inducunt ad regis amorem. honorem. obedientiā et timorē. Hoc ergo modopͥncipaliter publicat̉. ⁊ creſcit fama regis ī ſecreto ⁊ aperto. Cōſueuit enī tali tempore rexmalefactores ⁊ ſceleratos punire. ⁊ de mediotollere. vt p̄ſumptoribus via nocendi p̄claudaO tur. ⁊ ceteri corrigantur Golēt enī tali tempore alleuiare tributa. ⁊ cum mercatoribꝰ diſpēſare. partem eius de redditibꝰ remittere. ipſoscum ſuis mercibus diligenter defendere et cuſtodire. Et hec eſt cauſa quare multum populoſa eſt india. Iluc enī vndiqꝫ concurrut mer
catores. Illic bene recipiūtur ⁊ lucrant̉. diuites ⁊ pauperes. ciues ⁊ forenſes. Inde ē ꝙ tributa regalia augmentātur. ſicut dicit Lantfredus de regi. pͥncipum. libro. j. ca. de amicabilitate. Et addit. Cauendum eſt vtiqꝫ ab offenſa⁊ iniuria mercatorum. Ipſi ſiquidem ſunt laudis latores. famam hominis ꝑ vniuerſum mudum ferentes ¶Decimū medium ī quo ſtat chri Pſtus eſt veritas. que mediat inter iactantiam⁊ deriſionē. Nam ph̓us. iiij. ethic̄. Suꝑabundantes iactatores vocant̉ maiora dicentes ꝙͣſunt. Deficientes v̓o fingentes de ſe aliqua vilia ironei ⁊ irriſiones dicuntur. Oportet ergodare virtutem ꝑ quā moderent̉ diminuta ⁊ repͥmant̉ ſuꝑflua. et hec eſt veritas quam teneredebet qͥlibet homo tanꝙͣ mediū deo acceptabile. Propter hoc dicit apl̓s ad Aph̓. iiij. Deponētes oē mēdaciū loqͥmini v̓itatē vnuſqͥſqꝫ cūꝓximo ſuo. Et hec virtꝰ ex quo parit odiū ēt dicit Therentiꝰ. Ueritas odiū parit. ideo dimittūt hoīes veritatē cōmuniter. qꝛ ꝑ eā incurrūtodiū. Sꝫ tn̄ id ē ratiōabile. qꝛ ſctm̄ ē p̄honorare veritatē .j. ethic̄. Eſt enī d̓ veritate ſicut dic̄ derebecca Aen̄. xxv. q̄ habuit geminos in vteroſuo filios. Sic veritas hꝫ dilectionē dei ⁊ odiūmaloruꝫ hoīuꝫ. Malach̓. j. Iacob dilexi. eſauautem odio habui Indecimū medium in quo Qſtare debemus dr̄ affabilitas. quā Ariſ. vocatamicitiā que media eſt inter placiditatē ⁊ adulationē. Nam qui habet virtutē hāc dr̄ amicꝰvel affabilis. Uitioſus autē ꝑ ſuꝑabudantiā. qͥnō facit niſi cauſa delectandi vocatur placidꝰ⁊ vitium placiditas. Ubi autē talis ſe exhibetꝑ aliquaꝫ vtilitatē vocatur blanditor vel adulator Duodecimum mediuꝫ vocatur eutropolia. que eſt virtus ꝑ quam habemus nos debite circa ludos qui neceſſarij ſunt nobis. dicēteph̓o. iiij. ethic̄. Ludus ⁊ requies neceſſaria ſūtin vita humana. qꝛ ꝑ ludum debitum generat̉homini aliqualis delectatio. de qua dicit ideꝫvij. ethic̄. Hō ſemꝑ indiget aliqͣli delectatione.ſcꝫ qͣdā recreatiōe ꝓpter multos labores qͥ ſibi occurrūt. ⁊. viij. poll̓. Ludus inqͥt fit ꝓpterrequiem. Et iterū ibidem. Ludus eſt q̄dā delectatio. deductio. ⁊ vitatio ſollicitudinis. Ideone ſollicitemur circa ſollicita. aliqn̄ eſt ludēduꝫ⁊ iocandū. Iuxta illud Cathonis. Interponetuis interdu gaudia curis. Ut poſſis aīa quēuis ſufferre laborē. Et Ariſ. ad Alexādꝝ d̓ ludo ⁊ ioco ſcribit. Decet inqͥt imperatoriā maieſtatem pͥuatos habere fideles. de quibus delectabitur cum varijs inſtrumentis in generibus orgauoꝝ cū fuerit tedioſus. Aīa enī hūana in talibus delectatur. ſenſus reqͥeſcūt ſolli-