Sermo.iiij.

uerūt ſimul inutiles facti ſunt. nō eſt qui faciatbonum. non eſt vſqꝫ ad vnum. id eſt. valde paucos. Primo ergo vide de ſtatu ſpūalium prelatorum qualiter eſt inclinatus. nam ante tꝑa p̄terita erant prelati ſimiles aquilis de qͥbꝰ dicit̉in li. xij. ꝓprietatū ſeu rerū. ꝙ habēt pedes dextros maiores ſiniſtris. diligenter pullos ſuos nutriūt. imo corpꝰ ſuum ponūt inter eos etſagittarium ad defendendum eos. Capta etiāpreda ita ſunt liberales ꝙ etiam auibus aſſiſtētibꝰ curialiter impartiunt̉. Quid moraliterduos pedes niſi affectiones primorum prelatorum deſignantur. Unā quam habebant ad animas ſibi cōmiſſas. Aliam quā habebāt ad redditus. ad decimas. que eſt pes ſiniſter. Aelꝰ tamen animarū qui eſt pes dexter longe fuit maior. nam multo magis intendebant ſaluti ſibicōmiſſarum animarum ꝙͣ congregationibꝰ ſibi appropriataruꝫ decimarū. ſicut ſcūs Amb̓.tm̄ dilexit aīas ſubditorū ſuorū vt cuꝫ aliquislapſum ſuū cōfiteret̉. ſic amariſſime flebat ꝙ illum ſil̓it̓ flere cōpellebat. Diligenter etiā nutriuit pullos ſuos. quia tante liberalitatis fuit ꝙomnia q̄ habere poterat eccleſijs ⁊ pauperibꝰſibi nihil retinēs tribuebat vt dicit ſua legēda.Quidā etiā ipſorū ꝓ ſibi cōmiſſis nō ſoluꝫ ſubſtantiā ſꝫ etiā corpꝰ poſuerūt. ſic̄ refert. iiij. dialo. Fregꝰ. de ep̄o noīe Palino qͥ cūcta q̄ habere poterat ab ep̄atū captiuis largitꝰ eſt. Cūqꝫnihil haberet qd̓ petentibꝰ captiuis daret. diequadam vidua aduenit que filiū ſuū in captiuitatem eſſe perhibuit. ⁊ a viro dei p̄ciū poſtulauit vt filium ſuum liberaret. Sed vir dei in quirens. ⁊ nihil apud ſe inueniens. dixit. Mulierquid poſſum dare non habeo. Sꝫ memetipſuꝫtolle. ⁊ filium tuum redimas. me vice illius inſeruitiū tradas. Qui ſecū ꝑgens ⁊ ſe ꝓ filio vidn̄e in captiuitatē dedit. Acce ꝙ tanꝙͣ aqͥla fidelis corpꝰ ſuū ꝓ ſubditis ſuis expoſuit atqꝫ dedit. Quidā etiā pͥmorū p̄latorū ipſorū captamprędam ſue ſubſtantie ⁊ diuitiarū ſibi aſſiſtentibus ⁊ lōge poſitis imꝑtiti ſunt. ſicut. b. Aregꝰ.de quo legit ꝙ tante fuit largitatis. ꝙ nō ſoluꝫpn̄tibus. ſed etiā longe poſitis in mōte ſinai miniſtrabat. Et alij multi bona ſua .ſ. eccleſiaſticaindigentibus curialiter cōdiuidebant. eorū miſerias ſupportando. vt quilibet tunc temporisdicere poſſit ſuis ſubditis Exod̓. xix. Uoſip̄i vidiſtis quō portauerim vos ſuꝑ alas aqͥlarū etaſſūpſerī mͥ. Et vnicuiqꝫ potuit dicere illd̓ psͣ.lxxvij. Nauit eos in innocentia cordis ſui. ⁊ inintellectibꝰ manuū ſuarū deduxit eos. Sꝫ heumoderni nonnulli prelati nō dico de oībꝰ ſil̓esſunt ſtrutionibꝰ. bubonibꝰ ⁊ vulturibꝰ. Et primo qͥdē ſil̓es ſtrutionibꝰ. Strutiōes enī vt inqͥt

Mgr̄. xij. li. habēt pēnas. ſꝫ a terra nō volāt. ⁊Iob. xxxix. dicit̉. Pēna ſtrutionis ſil̓is ē pēnisherodij. Et dicit Eregꝰ ſuꝑ hec v̓ba ꝙ ſil̓itudohec eſt ſolū in colore. ſed nō in virtute. qꝛ pēneſil̓itudinē habēt. ſꝫ volatꝰ celeritate caret. Moralit̓ ꝑ pēnas vno modo intellige ſcientias qͣshabēt p̄lati. ⁊ tn̄ ſemꝑ manēt in t̓ra .ſ. t̓rene cōuerſationis. ⁊ nunꝙͣ volāt in altū doctrine ⁊ p̄dicationis cibando ſubditos ſuos cibo ſpūali.ideo de tali ⁊ vnoquoqꝫ dicit Berū Aem profecto ꝓximi tenes ſi donis ſcīe ⁊ eloquētie adornatus v̓bū bonū qd̓ poſſit ꝓdeſſe ml̓tis. īutili atqꝫ dānabili ſilētio ligas. Alio modo ꝑ pennas ſubaudi ml̓tas dignitates. bn̄ficia ⁊ p̄bendas. qͣs ml̓ti hn̄t. de quorū forte vno duo pauperes clerici ſuſtentari poſſent. ⁊ adhuc ſꝑ manent in t̓ra dānabilis cupiditatꝭ. quotidie taleſp̄bēdas augmētādo ⁊ raro vel nunꝙͣ ſe eleuantī altū cōpaſſiōis pauꝑibꝰ ſubditꝭ ſubueniendo.Qd̓ tn̄ ē ꝯtra illd̓ canōis. lxxxij. di. c. ep̄s. Ep̄spauꝑibꝰ vl̓ infirmis. qͥ debilitate faciente ſuismanibꝰ laborare nō pn̄t victū ⁊ amictū qͣntuꝫſibi poſſibile fuerit largiat̉. nā refert Petrꝰ damiani. Quidā abbas valde miẜicors habuit lā ſci teAāpadē bn̄ p̄ꝑatā. ⁊ ecce qͥdā pauꝑ ad ianuā illudſibi dari poſtulabat. qd̓ abbati appoſitū erat.mittit abbas ei ītegrū piſcē. quē accipiēs pauꝑcū ꝑapſide cūctꝭ vidētibꝰ celū penetrabat ¶Se. ꝓcūdo qͥdā ſil̓es ſunt bubonibꝰ. nā vt dic̄ mgr̄ li.xij. ꝓpri. ꝙ bubones diligūt eccl̓ias ꝓpt̓ oleū.lumē enī extinguūt. Sic vno modo realit̓ qͥdaꝫamāt eccl̓ias ꝓpt̓ pinguedinē ꝓuētuū ⁊ ānaliuꝫpēſionū. nō enī int̓rogāt de pr̄ono eccl̓ie. ſꝫ magis de eiuſdē pinguedine ⁊ fructuoſa penſiōe.ſꝫ neſciūt hi ꝙ hec tꝑalia eccleſie ſunt ſuorū rectorū ſubmerſiua. Quia dicit̉ Apoc̄. xij. Miſitſerpens ex ore ſuo poſt mulierem aquam tanꝙͣflumen vt eam faceret trahi a flumine. Serpēseſt diabolus. mulier eſt eccleſia. quā ſerpēs ille antiquꝰ tꝑaliū abundantia q̄rit ſb̓mergere.Alio modo qͥdā amāt eccl̓ias ꝓpt̓ dignitates.nā dic̄ Bern̄. ad euge. papā. Uidēs totū eccl̓iezelū ꝓ dignitate feruere. intuende dignitati datur totū. ſcītati nihil. Tertio h̓ moralit̓ intelligit̉ ꝑ eccleſiā ꝯgregatio malorū. de qͣ psͣ. Adiui eccleſiā malignantiū. hāc diligunt qͥdā p̄lati ſpūales ī curijs ſuis ꝓpt̓ oleū adulatiōis. dequo dic̄ psͣ. Oleū pctōris nō īpin. ca. me. Hocolcū tunc ebibunt. quando adulationes eorumlibenter audiunt. Quod eſt cōtra illud Exod̓..x. hoc oleum vnctiōis ſcm̄ mihi erit in generationes vr̄as. caro hoīs nō vngetur ex eo. Etpoſt pauca hō qͥcūqꝫ tale cōpoſuerit ⁊ dederitex eo alieno terminabitur de ppl̓o. Oleū iſtudeſt laus. que nūc eſt ſancta cum deo exhibeturB b 5