Feria ſecūda in feſt. paſce

ex quo antiqui patres tā diu vixerūt .ſ. ccc. annis. ⁊ nongentis annis. Matuſalem nongētis⁊. lxix. annis. Gen̄. v. Quare ergo vita modernorum hominum tam cito adueſperaſcit .i. admortē feſtinat. Ad hoc dicunt doctores ꝙ cauſa huius eſt potiſſima hominum malicia. Quiaviri ſanguinum ⁊ doloſi non dimidiabunt diesſuos. Et de his dicitur Sap̄. iij. Si celerius defuncti fuerint non habebūt ſpem ſcilicet ſaluationis. Si autem boni cito de hac vita ſumuntur. hoc ideo fit ne per maliciam immutarentur. Iaxta illud Sap̄. iiij. Placens deo factuseſt dilectus ⁊ viuens inter peccatores tranſlatus eſt. raptus eſt ne malicia immutaret intellectum eius. aut ne fictio deciperet animaꝫ ipſius. De his dicitur Sap̄. iiij. Iuſtus ſi morte p̄occupatus fuerit in refrigerio erit. quaſi diceret. Iuſtus iuſticia generali. id eſt. virtuoſus ſipreoccupatus fuerit morte. id eſt. ante maturāetatem mortuus fuerit .i. in iuuētute vel mediaetate. nihilominus ī refrigerio erit. Et dic̄ Holcot. lectione. cxlvij. ⁊ ponit exemplum de quodam viro ſancto ⁊ litterato qui mortuus īuentus fuit. ſedens inter libros ſuos in cathedraſua. ⁊ habens in gremio ſuo librum apertum.Cunqꝫ alij compatientes aduenirent. ⁊ multūde tam ſubita morte triſtarentur. Conſiderantes diligenter inuenerunt manum ſuam ſuꝑ librum iacentem. ⁊ indicem extenſum ſuper hecverba. Iuſtus ſi morte preoccupatus fuerit ⁊cͣIdeo dicit metriſta. Mors hoīs ſubita quampreceſſit bona vita. Non minuit merita ſi moriatur ita. Si autem volueris habere alias rationes feſtine mortis hominum modernorum. vide rationes tam longe vite patꝝ antiquorū. etper oppoſitum inuenies. quare tam cito nunchomines moriuntur. Sunt autem quinqꝫ cauſe ⁊ rationes longe vite antiquorum quas ponit Nicolaus de lira ſuper Gen̄. v. Prima fuitex bonitate complexionis primorū parētū. Iuerūt enī a deo immediate formati. ⁊ ſic optimecōplexionati. ſicqꝫ ad longiorē vitam diſpoſitiSecunda qꝛ tꝑate vixerunt. Tertia ex bonitate nutrimēti. quia ante diluuium terrenaſcētiafuerūt meliora ꝙͣ poſt. qꝛ diluuium fuit pro maiori parte ex aquis maris. Unde Gen̄. vij. Rupti ſunt fontes abyſſi. Et aque ille inducunt ſterilitatem. ⁊ ſic redduntur terrenaſcentia peiora. ex quibus breuiatur vita. Quarta ex bonoaſpectu ſiderum ſuper illam regionem in quaN manebant. quia aſpectus multum facit ad longam vitā. Quinta vt per longā vitaꝫ hominumcito multiplicaretur genus humanum. Sed diceret aliqͥs. nunquid mors inflicta ſit pena propeccatis primi parentis. Ad hoc dicunt docto

res ꝙ ſic. Natura enī humana creata fuit cumdono originalis iuſticie. ꝑ qd̓ aīa habuit perfectum dominium ſuꝑ corpꝰ. ꝓpterea potuit corpus viuificare ⁊ regere ſine leſiōe. vel quacūqꝫinfirmitate. ⁊ ideo habuit potentiā nō moriendi. Itud aūt dominiū fuiſſet datū ſibi ꝓ ſe ⁊ ſuis. ꝙdiu fuiſſent deo ſubiecti. Quando aūt peccauit. iſtud dominiū merito ꝑdidit. ⁊ ideo corpore deſerente voluntarie deum creatorē ſuuꝫſic̄ diffuſe declarat ſcūs Augꝰ. li. xiij. de ci. dei⁊ in multis exemplis. At ſic de facultate moriēdi incidit libere pro ſe ⁊ ꝓ ſuis neceſſitatē moriendi. Ideo dicendum ꝙ mors eſt homini naturalis. ⁊ cū pena inflicta. ſicut dn̄s daret ſuo ſeruo originalē libertatem. ⁊ poſtea ꝓpter ingratitudinem pͥuaret eū ſua libertate. tūc ſeruitusforet iſti naturalis ⁊ penalis. Ieo dicit Augꝰiij. de ciui. dei. c. xv. Conſtat inter catholicā fidem cenſentes ipſam nob̓ mortē corꝑis nō lege nature. quia nullā mortē deꝰ hoī fecit. merito inflicta ē ꝓ pctīs qn̄ pctm̄ vindicans deꝰ. dixit hoī in quo tūc oēs eramꝰ. Terra es ⁊ in terram ibis. hec Augꝰ. Sed ꝯtra hoc poſſit aliqͥsſic arguere. Oē cōpoſitū ex cōtrarijs naturaliter diſſoluitur. corpꝰ humanū ē hmōi. qꝛ ex qͣttuor elementis ꝯtrarijs ⁊cͣ. p̄terea moriunt̉ beſtie q̄ nunꝙͣ peccauerūt. ergo ſimilit̓ hoīes. qꝛequalis cōditionis vident̉ in cōpoſitione ⁊ cōplexione ergo in reſolutionē. Preterea qͣ rōnemors fuiſſet inflicta ꝓ pͥmo pctō tanꝙͣ pena iuſta eadē rōne debet modo īfligi ꝓ quocūqꝫ peccato mortali. ⁊ ſic deberet hō ꝙͣ cito peccaretmori. Ad qd̓ dicendū ꝙ licet hō ſit cōpoſitꝰ excōtrarijs. tn̄ ꝓpter donū ſuꝑadditū nature cōſeruatꝰ fuiſſet a morte. vn̄ veꝝ ē ꝙ oē cōpoſitūex ꝯtrarijs corrūpit̉ naturalit̓. tn̄ fit īcorruptibile ꝓpt̓ donū ſuꝑadditū ſic̄ fit pꝰ reſurrectionē. Sꝫ de beſtijs dic̄ ꝙ nūꝙͣ illd̓ donū habuer̄tſic̄ nec eaꝝ vnꝙͣ potuer̄t dona obedire. ⁊ ideoī eis nō ē mors pene. ſꝫ nature. I hoīe aūt licet natura in ſe ꝯſiderata ſit mortalis. habuittn̄ donū quo morte carere potuiſſet. Ideo nob̓ē pena quod in eis eſt natura. Hic conclude nępopulus aggrauet̉. uantum ad tertiū ponit̉in p̄dicto verbo omniū mūdi ſtatuū declinatiocū cōcludit̉. Et inclinata eſt iam dies. Ubi perdiem quilibet hō ſanguine xp̄i redemptus intelligitur. Quod patet per Bb. iij. c. vbi legit̉ deangelo apoſtata dicēs. Nō cōputet̉ in diebusanni. q. d. non pertingit ad veniam cum redemptis hominibus apoſtata angelꝰ. Iſti inꝙͣ dies ſpūales redempti. videlicet homines. inclinati ſunt iam de bono in malū. de malo in peiꝰet de peiore heu iam in peſſimum. Sicut ⁊ hocconqueritur Dauid pͣsͣ. xiij. Omnes declina-