Sermo.Iiij.

quibus intrauit cum illis ⁊ exibit. Ixta illudAcc̄s. v. Sicut egreſſus ē nudus de vtero matris ſue. ſic reuertet̉. ⁊ nihil auferet ſecuꝫ de labore ſuo. miſerabilis prorſus infirmitas. quomodo venit ſic reuertetur. Et. j. Timo. vj. Nihil intulimus in hunc mundum. haud dubiumquia nec auferre poſſumus. Secundo idem ſucceſſiue vendit diuerſis. Mundat enim camerā⁊ beſpites denudat. vt hoſpites emant ſtramina. aut paleas. ⁊ cum receſſerint. cameram iterato mundat. vt illas palleas alij denuo emātEt hoc p̄ſertim eſt apud gallicos. Et ſic mūdꝰeandem dignitatem idem manerium. idem officium ſucceſſiue vendit diuerſis. Tertio hoſpitator non permittit hoſpitem emere meliora extra hoſpitium ſuum. Unde licet ſit vinum melius. meliores hauene. ⁊ melior panis ī hoſpitiovicino ꝙͣ ibi. non licet hoſpitato illa comparare. ſcilicet poſtꝙͣ hoſpitium ſuum acceperit qͥdquid neceſſariuum eſt ab hoſpite ſuo emit. Sicmundus nō permittit gaudium celi emere. necdelitias extra munduꝫ exeuntes. licet ſint meliores quā ipſe habeat. Non enim vult lex mundi ꝙ homo largiatur elemoſynas. Sed ꝙ expendat circa delitias. et circa pompas. UndeGregꝰ. xiiij. moralium. capi. xiij. Deſideriumceleſtium neſciunt. qui cor in voluptatibus terrenis defigunt. Quarto hoſpitator pulchrumvultum oſtendit. Iuxta illud moralis. Hoſpitibus letum debes oſtendere vultum. Et obedienter omnia deſeruit. Sed in fine ſtrictiſſimecomputum exigit. Sic facit mundus hominiquem intendit decipere. Aptimum enim ei vultum oſtendit. ſicut Chriſto fecit Iudas quando eum tradidit. Ideo dicit Auguſtinus in epiſtola. lxviij. ad Dioſcorum. Mundus enim periculoſior eſt blandis ꝙͣ moleſtis. magis cauēdus cum ſe allicit diligi ꝙͣ cum ſe ammonet cogitqꝫ contemni. Hec ille. Seruit igitur hominiad nutum. dat ſanitatem diuitias/ a amicitiasSed in fine ſtrictiſſimum computum exigit deexpenſis. Unde Auguſtinus libro confeſſio.Amatores mundi cuius rei gratia militatis.maior non poterit eſſe ſpes veſtra in mundo ꝙͣvt amici ſitis. ſcilicet mundi. Ibi quid niſi fragile. plenum periculis. per quod periculum venitur ad maius periculum. Pereant hec omnia. dimittamus hec vana et inania. et conferamus nos ad ſolam acquiſitionem eorum quefinem non habēt. Uita enī hec miſera eſt morsincerta ſubito ſurrepit. et poſt hec negligentieſupplicia luenda ſunt. Quinto hoſpitator recedentem hoſpitem et non reuertenteꝫ ſeu reuerſurum obliuioni perpetue tradit. Sic et mundus hominem per mortem recedentem perpe-

tue obliuiſcitur. Acc̄i. xj. Malicia vnius horeobliuionem facit luxurie maxime. ⁊ in fine hominis denudatio operū illius. Sap̄. ij. Nomenveſtrum obliuionem accipiet ⁊ nemo habebitmemoriā operū noſtrorū Sexto comꝑatur vi­ Lta noſtra curſori. Iob ixj. Dies mei velotioresfuerunt curſore. tranſierunt ⁊ non viderunt bonum. Ex his iam elicitur ꝙ homines continuotendunt ad mortem. et domus ac palatia deſerta dimittunt. Ieo Ariſtoteles in poetriaadducit fabulam cuiuſdam poete. quoddā palatium deſertum deplorantis ī his verbis. Domus egregia cōpungor ad lachrymas tuaꝫ intuens ſolitudinem. Et illa contremuit compaſſa mihi propter lachrymaruꝫ multitudinē. vbiinquit queſo ſunt qui quondam te inhabitauerunt. ⁊ iocundam vitam cum ſecuritate ⁊ temporis amenitate duxerunt. At inquit illa. Temporales exiſtentes cum tempore tranſierunt. ⁊me quoqꝫ ſub ſorte tꝑis trāſitoriam dimiſerūt.Res nempe nec ſtabiles ſunt. que cū fluxū temporis fluxibiles fluunt. Hec reſponſio huiꝰ palatij concordat reſponſioni .j. Ioh̓. ij. Mūdustrāſit ⁊ cōcupiſcētia eius. Aūod exponēs Auguſtinꝰ dicit. Ecce inqͥt mundus tranſit et concupiſcentia eius. quid vis ergo amare tꝑalia. ⁊tranſire cum tꝑe. An chriſtum amare ⁊ inet̓nūviuere. Eerum temporalium fluuius trāſit. ſedtn̄ iuxta fluuium nata eſt arbor dn̄s ieſus. Iuxta illud. psͣ. A erit tanꝙͣ lignum qd̓ plātatuꝫeſt ſecꝰ decurſus aquarū. Raperis īpreceps tene lignum. voluit te amor mundi. tene chriſtuꝫQuid ſi amatis iſtam miſeriam fluidamqꝫ vitavbi cum tanto labore viuitis. Quanto magisamare debetis illam vitam eternam. vbi nullūdolorem ſuſtinebitis. vulpecula tranſitura glaciem. apponit aureꝫ ad glaciē. Et ſi audit aquācurrentem ⁊ fluentem fortiter ſub glacie. nullomodo confidit de illa glacie. quia eſt nimis tenuis ad ſupportandum eam. Iſta cautela debemus nos vti. Gloria mundi eſt quaſi quedampulchra et ſplendens glacies. quia delectabileē honorari ab hominibus. paſci. potari. ⁊ veſtiri delicate. ⁊ habere magnam familiam cui poſſint imperare. Sed cauendum eſt quia iſta glacies eſt valde fragilis. auſculta diligenter. ⁊ audies murmur aquarum tranſeuntium ſub iſtaglacie. Apoc̄. xvij. Aque multe populi multi.Aduertas et audias quia modo tranſit vnusrex in mortem. modo vnus comes. modo vnꝰepiſcopus. modo vnus miles. ⁊ ſic de alijs multis. ⁊ ideo de iſta glacie mundane glorie non ēconfitendum. quia dicit Rabanus in legendade omnibus ſanctis. Tranſeunt cuncta que tēporaliter feſtiue celebrant̉. Sed diceret quis