Feria ſecūda in feſt. paſce

ſuccus amarus. ſcꝫ luxurie fructus. quem virginea apis xp̄s multū abhorret. Qꝛ ẜm Bern̄.Delicata eſt diuina conſolatio. ⁊ nō dat̉ admittentibus alienā. Hic propter breuitatem potesGcōcludere. ſi alias videris expedire. ¶ Quantum ad ſcd̓m ponit̉ feſtina mortis appropinqͣtio cum dicit. Quoniam adueſꝑaſcit. q. d. finisvite hominis vel etiā mūdi appropinquat. Nāveſper. idē ē. vno modo quod finis vite. Iuxtaillud Eſa. xxxviij. De mane vſqꝫ ad veſꝑaꝫ finies me. q. d. qͥ dediſti mihi initiū vt eſſem. dabisetiā vite terminū ꝑ mortē. Alio modo idē ē qd̓finis mundi. Iuxta illud psͣ. Cōuertent̉ ad veſperā .ſ. iudei qͥ in fine mūdi veniūt ad fidem etſic adueſperaſcit quia finis vite .ſ. mors propeeſt. ⁊ cōtinue ad mortem currit. Ideo vita nr̄acomꝑatur multis rebus. Sed nunꝙͣ vel raroalicui rei ꝑmanenti vel ſtabili. ſed ſemꝑ rebustranſitorijs vel caducis. Comꝑat̉ enim aliqn̄herbe vl̓ flori. quādoqꝫ nubi. qn̄qꝫ rori qn̄qꝫ hoſpiti. qn̄qꝫ curſori. Hec omnia ſunt tranſitoria.momentanea ⁊ caduca. vt dicit Holcot ſuꝑ li.Sap̄. lectōe. xvj. Primo igit̉ ⁊ ſcd̓o herbe ⁊ flori comꝑat̉. psͣ. lxxxix. Mane ſicut herba tranſeat. mane floreat. ⁊ tranſeat veſꝑe decidat induret ⁊ areſcat. ẜm glo. psͣ. Uitam humanamin tria tempora diuidit. In puericiam. adoleſcentiam ⁊ ſenectutem. Tempore puericie cōparatur herbe nondum florenti. In adoleſcentia comparatur herbe florenti. Unde tunc dicitur de homine ꝙ eſt in floribus ſuis. Et ꝓpterduplices etates primas dicit bis manę. Tertium v̓o tempus quod eſt ſenectus vocat veſꝑe.Dicit ergo mane .i. in puericia. tranſeat maneid ē. in adoleſcētia floreat ⁊ tranſeat .ſ. de hocmūdo. qꝛ ſcꝫ tam pueri ꝙͣ adoleſcētes moriunt̉Sed veſꝑe .i. in ſenectute. decidat per infirmitatem. ⁊ induret ꝑ mortē. ⁊ areſcat ꝑ reſolutioH nem ī puluerem Tertio comꝑatur vita noſtranubi. Iuxta illud Sap̄. ij. Trāſeat vita noſtraſicut veſtigium nubis. ⁊ ſicut nebula diſſoluet̉.Et Iob. vij. Sicut nubes pertranſijt ⁊ cōſumitur. ſic qui deſcendit ad infernum non aſcenditSicut enī nubes ẜm naturales de inferioribꝰeleuantur calore celeſti. et aſcendit volatqꝫ inaltum ad tempꝰ. et qn̄ ē in ſua altitudine circūfertur ⁊ agitat cōtinue ſine quiete. ⁊ tandē iterato reſoluta in terrā deſcēdit. Ita hoīes in vita preſentioriunt̉. de terra elenant̉ ad dignitates ⁊ honores. vbi circumagitant̉ ⁊ inquietantur. de dignitatibus decidunt. ⁊ conuertunturin terrā. Iuxta illud Iob. iij. Abſtulit qͣſi ventus deſideriū meū. ⁊ velut nubes ꝑtranſijt gloria mea ⁊ ſalus mea. Quod aūt in nullo graduin nulloqꝫ ſtatu vel dignitate eſt quies ꝑfecta.

pulchre declarat Boetiꝰ in de conſo. ph̓ie li. ij.ꝓſa. iiij. Quis nqͥt eſt tā cōpoſite felicitatis vtnō ex aliqua ꝑte cū ſtatꝰ ſui qualitate rixetur.Anxia enī ē res humanorū cōditio bonorū. Etque vel nunꝙͣ tota ꝑueniat. vel nunꝙͣ in perpetuo ſubſiſtat. huic cenſus exuberat. ſꝫ ē pudori degener ſanguis. Hunc enī nobilitas notumfacit. ſed anguſtia rei familiaris incluſus. mallet eſſe ignotus. Ile vtroqꝫ. ſcꝫ tā cenſu ꝙͣ nobilitate circūfluus. id eſt. circūdatus vitā celibem deflet .i. vitā caſtā. Ille nuptijs felix. ſꝫ orbatus liberis. alieno cenſum nutrit heredi. Alius prole letatꝰ. filij filieue delictis meſtus illachrymat̉. Icirco nemo facile cum fortune ſuecōditiōe cōcordat. Ineſt enī ſingulis quod inexpertus neſciat. aut quod expertus abhorreſcat. hec ille. ¶ Quarto comparatur vita noſtra rori Oſee. vj. Uita noſtra quaſi nubes matutina. ⁊ ſicut ros mane tranſiens. Et Sap̄. xj.Comꝑatur gutte roris qͥ ante lucanū deſcēditin terrā. vbi glo. dicit. Ros antelucanꝰ ē ros īmatutino generatꝰ an̄ ortū ſolis. At talis rosoriente ſole ſtatim exiccat̉. et a terra abſorbet̉Et dicit Ariſtotel̓. ij. metheoroꝝ ꝙ ꝑmanētiaroris eſt niſi vnius diei. Sic ē de vita noſtra.¶ Quinto comꝑatur vita noſtra hoſpiti. Acc̄ix. Arāſi hoſpes ⁊ orna menſam. ⁊ q̄ in manū habes ciba ceteros. Quilibet enim noſtruꝫſtat in vita iſta ſic̄ in hoſpitio non ſic̄ in domo.Ideo dic̄ Tulius de ſenectute. Sapiēs ex hacvita diſcedit tanꝙͣ ex hoſpitio. non ex domo.Cōmorandi enī diuerſoriū natura dedit nobisnō habitandi locum. receptus in hoſpitio vſuꝫhabet domꝰ. lecti. vaſorū. ⁊ hmōi. ſꝫ nō domimum. nihil enim ſecū aufert. ſꝫ emit libere ⁊ expendit. Et ſic in fine de oībus computare tenetur. Sic eſt de nobis. in vita iſta ſumꝰ in hoſpitio huiꝰ mūdi. vſum mundanorum habere poſſumus. ſed nihil aſportare nobiſcum in morte.Iuxta illud Iob. xxvij. Diues cū dormierit nihil ſecum aufert. Unde mundus ſimilis eſt buſardi. de quo ferunt fabule. ꝙ homines reciꝑeſolebat hoſpitio ſub ſpecie pietatis. Sꝫ poſteaexplorata oportunitate. occidebat eos. Iſtomodo mundus ſub ſpecie fauoris ⁊ amicitie admittit ⁊ aduocat ad diuitias. dignitates. ⁊ honores. vt per gulas. libidines. ⁊ concupiſcenti. licas occidat Item mundus eſt quaſi hoſpitator. ꝑqui quotidie nouos hoīes recipit. ⁊ receptos adomo emittit. Quia generatio p̄terit. ⁊ generatio aduenit Ecc̄s .j. Et talis hoſpitator multafacit. Primo vſum domus ⁊ vtenſiliū ſuorū cōcedit hoſpitibus. ſed nō dominiū. ita ⁊ mundꝰvt etiam patuit ſupra vtēſilia mūdanorū cōce-