In dic aīaꝝp
.cxvij.
Illi enim in purgatorio ceciderunt in foueaꝫ penalem a qua exire de ſe non poſſunt. qͣre clamātad nos anteꝙͣ eis ſuffragia deſtinamus quod ꝓbatur in exemplo. Eefert Plinius in hiſto. naturali. Anteꝙͣ imber adueniat rana viridibus arboribus inſidet valdeqꝫ clamat. ſic anteꝙͣ imbrēorationis ⁊ deuotionis defunctis inſtillemꝰ anime ipſorum clamant ad nos dicentes. Pauperimanum porrige. Et iterum illud Iob. xix. Miſeremini mei miſeremini mei ſaltem vos amici qꝛmanus domini. ⁊cͣ. Neo ſicut vellemus nob̓ abalijs ſubueniri. ſic eis debemus ſubuenire. aliasclamāt vindictam ſuper nos. ſicut teſtat̉ Guidoin tertio ſermonum opuſculo. Clamant inquit ſuper nos hi qui ſunt in purgatorio. eo ꝙ eorū nulla fit mentio in hoc ſeculo petentes vindictā fieri de his qͥ ſunt ſub celo. Secundo debemus eisſubuenire propter legem ſcripture que precepitvt illis ſuffragia deſtinemus Neemie. viij. Mittite partes eis qui ſibi nō preparauerūt. Et Eſdre vltimo. Mittite inquit munera his qui nonhabent. Et iterum Sap̄. vij. Mortuo ne prohibeas gratiam ſcꝫ auxiliorum. Quia refert Euilhelmus in rationali diuinorum. ꝙ abbas quidāprohibuit fratribus ſuis ne in die dominico celebrarent pro defunctis. quare grauiter fuit vulneratus verberibus. ⁊ ipſe prohibitum recuſauit. Precipit etiam canon extra de celebrationemiſſa. c. cuꝫ creatura. ꝙ miſſas pro defunctis celebrare debent ſacerdotes. Super quo dic̄ Bartho. brix. Ili de quibus dicit decretalis negligētes orant in officijs mortuorum. ideo mandauitpapa vt torporem ⁊ negligentiā abijciant. ⁊ miſſarum ſolennia celebrent animiuerſarijs defunctorum. Et quia ſacra ſcriptura precipit ſubuenire animabus. ideo eſt illis ſuccurrendū. aliasp̄ceptum obligat ad mortale peccatū ꝓ quo homo tandem poſſet damnari ẜm ꝙ dicit Haymoſuꝑ Apocꝭ. Iuſto dei iudicio eterne damnationiſe ſubijcit qui defunctorum immemor quātuꝫ adauxilia ſuffragiaqꝫ exiſtit. Tertio ſubuenienduꝫeſt eis ꝓpter legem amicicie. quia parētes noſtrifratres ⁊ ſorores extiterunt. ideo ſi dileximꝰ eosviuos diligamus ⁊ mortuos. ẜm illd̓ Prouerb̓.xvij. Omni tempore diligit qui verus amicus eſt⁊ ſocius in neceſſitate ꝓbatur. Idē Ecc̄i. vj. Sipoſſides amicū in neceſſitate poſſide eum. Quisenim fidelē habens amicū ⁊ dilectū videret ip̄min maximo cruciatu ⁊ ei citiꝰ nō ſubueniret. certe qui hoc facere rennueret fictus ⁊ falſus eſſetamicus. Modo amici noſtri vt timendum eſt adhūc ſunt in grauibus cruciatibꝰ purgatorij. cuiꝰpena minima ſuperat ſupplicium quodcūqꝫ huiꝰ
mundi. vt dicit Amandus li. ij. c. ij. ergo crudeles ſumꝰ ſi eis nō ſubuenimꝰ. Ideo legit̉ in li. dedono timoris. Abbas quidam decidens rogauit monachos vt auunculum ſuū eligerent in abbatem ⁊ mortuꝰ eſt. Illo igitur ſepulto fecerūt illi vt rogauit. Contigit aūt quadaꝫ die vt abbasſic electus ortuꝫ in quo erat fons ſolus intraretibiqꝫ audiuit vocem de fonte emiſſam cum gemitu miſerabili. Cūqꝫ adiuraſſet gementem. vt diceret quis eſſet. reſpondit ſe eſſe auunculum ſuū.⁊ ꝙ ibi ineffabiliter vreretur pro hoc ꝙ carnaliter rogauerat vt eligeretur in abbatē. At neposCuiuſmodi ardorem potes ibi ſuſtinere cū fonsſit temporatus. dixit ſupplicādo vt afferret candelabrum cupreum ⁊ proijceret in fontem. Qd̓cum feciſſet ita liquefactum eſt ſicut cera in igne⁊ vere nullus ignis in toto mundo eſt ita feruēsꝙ cuprum in ipſo tam ſubito poſſet liquefieri.Ideo abbas cogitās legem amicitie officium reſignauit. ⁊ vocem amodo non audiuit. Quartodebemus eis ſubuenire propter legem luſticie.quia dicunt leges imperiales eius onus tranſitcum hereditate. vt qui accipit predium oportꝫ ⁊habet dare cenſum. Sic etiam filius vel amicusvel amica accipiēs hereditatē parentum vl̓ amicorum tenet̉ de ipſa bn̄facere parentū aīabꝰ. qꝛhoc iuſticia exigit ordinata. Sꝫ filij bn̄ accipiūtparentū hęreditates viriqꝫ vxoꝝ ⁊ ecōtra. ꝓmittunt ſe fidelit̓ poſt mortē velle eis ſuffragari qd̓tamen minime implent ſicut legitur. Quidaꝫ habuit vxorem deo deuotaꝫ. que cū defuncta eſſetdixerūt vicini ⁊ amici vt aliqͥd ꝓ aīa faceret. qꝛ fidelis ei in acquiſitione rerum fuiſſet. Rn̄dit ille.Caues domꝰ habuit ſi bn̄ fecit inueniet. nihil dabo. Hoꝝ adhuc multi ſunt qui ꝓ defunctis nihilfaciunt. ideo ꝯquerit̉ hoc ꝑ deuotū Amandū li.ij. c. ij. di. Ubi eſt nunc auxilium amicorū nr̄orū.vbi ſunt ꝓmiſſiones bone conſanguineorū ⁊ aliorum ꝓpter quorum inordinatum affectū negleximus bn̄facere. ⁊ penam hanc nobiſmetipſis adduximus. Heu cur hoc fecimus. laborauimꝰ cōplacere eis volentes ⁊ remunerati ſumus. Eſtuamus ⁊ ardemus nec ipſorum adiutorium accipimus. Heu cur de ſalute nobiſmetipſis non preuidemus. Ideo dicit poeta. Fac bn̄ dū viuis pꝰmortem viuere ſi vis. Uxor cum pueris dāt modicum ſi morieris. Sed di. quis. nihil mihi ſucceſſit de parentum bonis meorum quare nolo ꝓeis bn̄facere ⁊ orare. Audi certe adhuc tenerꝭ ꝓparentibus tuis deuꝫ exorare ex p̄cepto dei. honora patrē ⁊ matrē. Etiā dic̄ Ariſtꝭ. viij. eth̓. Parentes ſunt filijs cauſa eēndi. generando. nutriendo ⁊ educando ⁊ cauſa diſcipline informando