Sermo

ciuitatem que dicitur ſepontis. in qua ciuitateanno domini. cccxc. erat quidaꝫ vir gorganusa quo mons ille nomē accepit qui ouium ⁊ boum habebat multitudineꝫ. vt habetur in rationali diuinorum ⁊cͣ.¶ Sermo primus De ſancto hieronymo.Uaſi mirrhaelecta dedi ſuauitatem odoris. itaſcribitur Ccc̄i. xxiiij. Plinius inſpeculo naturali libro. ij. c. iiij. dicit. ¶ Roſa eſtA arbor ſpinoſa et parua. huius flos int̓er aliosflores obtinet principatum. ⁊ ideo ſolet principalis pars .ſ. caput roſarum floribus coronari ⁊ habet odorem valde delectabilem ⁊ quanto magis conterit̉ tanto magis aromatica ſentitur. Spiritualiter ꝑ hanc arborē roſeā ītelligitur beatus Hieronymus. Nam recte ſicut roſa in viridarium dominorum ſolet tranſplātari vt exinde domini recreentur. Ia beatꝰ Hieronymus plantatus eſt in hortū delitioſiſſimiparadiſi celeſtis. ſicut de hoc ſcribit beatꝰ Euſe. de laude Hieronymi. Ecce inquit dilectꝰ pater meus cādidus ſpecioſus ex milibus in quonon eſt macula paſcitur inter lilia in vinea domini ſabaoth. ecce flos campi ⁊ rōſa modo fragrans odore de horto eccleſie ī viridariū trāſplantatus. Ecce cypreſſus in altitudinē celi ſeextollit. Hec delicatiſſima rōſa in hac vita fuitſpinoſa per corporis macerationem. qꝛ ẜm beatum Auguſtinum in epiſtola ad Cirillū. vinū⁊ ficeram nō guſtauit aliqualiter ab omni carnium ⁊ piſcium eſu ſe abſtinuit. coctum qͥd noncomedit niſi in vltima egritudine. cilicio ſac̓cocarnē velut ethiops macerans deſuper pannoviliſſimo tegebat. Stratū alium niſi terrā mullum vnꝙͣ ſciuit nō niſi ſemel fructibus aut herbarum folijs ſiue radicibus paſtum in die poſtveſperas ſumpſit orationibus cōtinue vigilabat. poſtmodū ſomno feſſus in terra dormiēsvſqꝫ ad noctem mediam quieſcebat. qua qͥdemcontinue ſurgēs hora lectionibus ⁊ ſcripturisſanctiſſimis quibus tota radiat eccleſia vti lāpadibus precioſus intentus vſqꝫ ad eſus horāꝑdurabat. Ita leuiſſima fleuit peccata venialia vt quis eum eſtimaſſet homineꝫ interemiſſeTer quotidie carnem duris verberibus flagellabat itaqꝫ ꝙ ex eius corpore riuoli ſanguis effluebat. Hec Auguſtinus. Fuit hec ſanctiſſima

roſa glorioſus ſanctus Hieronymꝰ nō magnꝰin elatione ſed paruus. in humilitate quam impleuit opere ⁊ docuit ī ẜmone. ſicut ſcribit Euſe. in epiſtola de eius morte. qd̓ docuit cū eratꝓpinquus morti dicenſ. Nulla paupertas deograta ſine humilitate. maluit deus d̓ beata virgine incarnari propter eiꝰ humilitatem ꝙͣ propter aliam quamcūqꝫ virtuteꝫ. Sicut enī ex ſola radice ſuꝑbie omnia oriūtur mala. ſic ex ſola radice humilitatis generantur omnia bonaMatth̓. xj. Diſcite a me quia mitis ſum et humilis corde. humiliauit ſe ꝓ nobis obediens factus vſqꝫ ad mortem. Iſtiꝰ nobilis rōſe floresſcꝫ ſcientiaruꝫ obtinent inter ſcripta florigeraaliorum doctorū pͥncipatum. Teſte beato Auguſtino ī epiſtola vbi ſupra dicēs. Hieronymꝰī liberalibꝰ ſciētijs ita profecit ꝙ relatiōe omnium nullꝰ ſibi ſimilis appareret de ſcripturisſacris vbi multarum ſuarum epiſtolarū quasad me direxit experiētia didici equalem ſibi neminem vnꝙͣ noui. Et ſubdit. ꝙ ſiqua que Hieronymꝰ ignorauerit nullus hominum vnꝙͣ ſciuit. ideo ex ore ſuarum ſcientiarum totus mundus eſt repletus. ita vt dicere audet competenter verba thematꝭ prelibata. quaſi mirrha electa. In quibus duo tangūtur. Primo glorioſiHieronymi glorioſa cōparatio ad mirrhā. Secundo ſcientie ipſius ⁊ fame lata ꝓpagatio ibiſuauitateꝫ odoris. Girca quod notandum. glorioſus Hieronymus ꝯuenienter ad mirrhā cōparatur duplici ratione. Prima qꝛ mirrha ẜmIidorū libro. xvj. ē gutta multū amara fluēsde quadaꝫ arbore ī arabia dicta mirrha quaſiamara. quia ſua amaritudine interficiunt̉ vermes ⁊ prohibēt ne naſcant̉ ¶ Ieo vermes odi Lunt mirrhā ⁊ fugiūt ab eadem. Ita noſtra mirrha dilectiſſima ſanctꝰ Hieronymꝰ fuit ita amarus cōtra peccatores vt diceret ſic̄ ſcribit Euſe. in epiſtola de morte eius. vtinam cōtra clamaret omnis creatura. qꝛ ſi peccator deum nōtimet tamen homines reueretur. ideo oderūteuꝫ peccatores ⁊ mali. ẜm qd̓ refert Suetoniꝰī dialo. ſancti Martini dicēs. Hieronymo magis aduerſus malos pugna erat. perpetuū certamen oderūt eum heretici. quia eos impugnare non deſijt. etiam quia vitam eorum inſectat̉⁊ crimina. Sed plane omnes boni mirantur ⁊eum diligunt. Sed tamen vt dicit Euſebiꝰ. vbiſupra. Ip̄e fortitudine domini roboratus nonformidauit aduerſarios ſuos ſed ſuꝑ ip̄os correctionibꝰ ⁊ doctrinis ſanctis tonuit dans imperiū regi ſuo ⁊ ſublimās cornu chriſti ſui. nōenim timuit̉ prelatos malos. ſed dure correxit