exclamās ꝯtra illos. Heu inqͥt quot ſūt hodiein eccl̓ia nō paſtores ſꝫ mercennarij ad quosnihil pertinet de ouibus chriſti Ieſu. Sꝫ vt verius dicaꝫ ipſimet ſunt lupi rapaces qui ouesrapiunt ⁊ diſpergūt. certe nihil peius nihil abominabilius ꝙͣ cū ille cuſtodire debet diſſipatEt ſubdit. Quot ſunt hodie in aliqͥbꝰ eccleſijsſimiles nō paſtoribus qͥ ſubſtantias hominū ⁊labores tāꝙͣ infernus inſaturabilis deglutiūt⁊ nō ſolum eos a peccatis emēdāt ſed ipſimetnihil ex ſui negligētia vel ſuis peſſimis mīſtrisvel nephandis operibꝰ contrahunt ad illicitaC ita ſi deus tales impune derelinqueret deꝰ nōampliꝰ eſſet deus. Deinde contra malos ſacerdotes dicit. vt ait idem Euſe. de morte Hieronymi. Ecce inquit mundus vndiqꝫ feruet ſacerdotibꝰ ⁊ monachis tn̄ a deo preuiſis vix de cētum vnus reperitur. nulla certe in mūdo tamcrudelis beſtia ꝙͣ malus ſacerdos ⁊ monachꝰnaꝫ corrigi non patit̉ nec veritatē vnꝙͣ audirepoteſt ⁊ breuiter dicā. oēs preeminēt ī maliciaEt ſubdit declarationē de auaricia eoꝝ dicēsHeu quantū ī qͥbuſdaꝫ habitu ⁊ noīe creuit cupiditas. imo vt breuius cauſa huiuſmodi ſpiritualitatis ē auaricia. qꝛ certi ſūt lupi rapacesī veſtimētis ouium vbi ſacerdos vel monachꝰcupidus eſt ⁊ ſine miſericordia ab eodeꝫ plusꝙͣ a ſerpente fuge. Sunt etiaꝫ nōnulli qui totūſuū fructū eſtimant eccleſias ⁊ monaſteria miro modo ex opere ⁊ ex pauperum mercede edificare. in quibꝰ viget tanta cupiditas vt terrā⁊ omnia ſibi deficere putāt. ibi cor ibi mēs ibieſt ſemper eoruꝫ cogitatio vt aliena marſubiapoſſint expoliare hos ſaluator increpans ait.Mat. xxiij. Ue vobis qͥ edificatis monumenta prophetaruꝫ. Ecce qui monaſteria edificāt⁊ eccleſias miro modo optāt. bonū vidēt opꝰfacere. ſiquidem pauperibus miſericordiaꝫ facerent bonū eſſet. vis vt opus tuū placeat deofac vt de hoc pauperes gaudeāt. Quod tēplūdeo ē charius cum pauperi manuꝫ tribuis ancum viro in ſuis neceſſitatibus ſubuenis cū errantem ad viam veritatis reducis Tꝙͣ admirabile ⁊ laudabile templuꝫ edificaſti. Hec Hieronymus. Item ſciendū beatus Hieronymusamarꝰ fuit corrector ſimonie. Refert Cirillusepiſcopus hieroſolymitanus ī epiſtola ad Auguſtinū. ꝙ apud ſuperiorem thebaidā fuit qd̓dam clauſtrum dominaꝝ mira pulchritudinedecoratuꝫ. in quo pene ducēte domine multispollentes virtutibus vnum tamen peſſimuꝫ vitium ſimonie cōmittebant. Naꝫ obſeruabaturapud eas abuſio vt ſi quam vellent ī monialeꝫ
recipere non tm̄ intuitu charitatis quantū pecunie recipiebāt in hoc monaſterio erat ſanctimonialis quedam etate grandeua que vitiū illud plurimum abhorrebat. cui qͣdaꝫ die in oratione poſita Hieronymus apparens locū illuꝫīmenſo lumine perluſtrās precipiens vt abbatiſſam mane ⁊ moniales congregaret dicēs einiſi a peccato inueterato ceſſarent vltioneꝫ diuinā ſubito expectarent. Quo dicto diſparuitviſione igitur illa ꝑterrita noctē duxit inſomnem adueniente crepuſculo diei omnes pulſato tintinnabulo congregauit ⁊ ſurgēs ī medioq̄ viderat ⁊ audiuit narrauit ⁊ patefecit qd̓ fuit oībꝰ monialibꝰ irriſio ⁊ ex hoc clamantes fatuā. ſꝫ ipſa gaudens de illicita ꝯtumelia ad orationes redijt ſollicitas petens ne omnibꝰ ꝯtingeret monialibus quod audiuit. Decē diebustranſactis nocte media idem iteꝝ Hieronymꝰapparuit ⁊ predicta nūciauit. Tūc illa. Quises domine qͥ mihi talia mandas? Ait Hieronymus ego ſum ⁊ euanuit. Illa aūt ſciens monialium duriciam quid ageret neſciēs. mallens tamen ab eis inſana et ebria reputari ꝙͣ diuinisꝯtraire p̄ceptis ⁊ fecit vt prius. ille auteꝫ audientes eius verba cum magnis cachinnatiōibꝰexierunt. trāſactis tribus diebus eidē moniali dormienti Hieronymus cuꝫ ſocietate multaangelorum nocte apparens media eam excitauit ⁊ iuſſit vt de monaſterio ſubito exiret et nōfuturam ſententiam expectaret. Cum illa multis lachrymis ne hoc fieret ſupplicaret. Hieronymꝰ dixit ad abbatiſſam ⁊ ceteras monialesPerge ſine omni mora nuncians ꝙ niſi peniteant hac nocte ſentient diuinam vltionē. Si autem in ſua ꝑmanebunt duricia ſtatim exeas demonaſterio ne moriarꝭ. his finitꝭ abſceſſit hocilla audiens plena triſticia capituluꝫ adiens ⁊campana cepit reſonare quā abbatiſſa a ſomnō euigilās cognoſcēs ab hac fore pulſatā cāpanam iracūda ad capitulum ꝓperauit ac vbieam vidit diris minis increpauit nulluꝫ voluitaudire verbū ꝓmittit ſi non ceſſaret hec agereſecuꝫ in monaſterio ampliꝰ nō remaneret. Cuiilla. Ne tardes queſo agere q̄ promittis profecto me cognoſces ī hoc loco ampliꝰ nō manſuram glorioſus Hieronymus mihi apparēs tātūmodo hoc ſtatim monaſterio iudiciū futurūpatefecit. hec abbatiſſa audiens deridere cepithanc eſtimans eaꝫ veſano capite iſta fari. ⁊ hoſtiariam aduocās iuſſit vt hanc de monaſterioprotinus effugaret ⁊ poſt horam aliquaꝫ faceret intrare. Factum ē aūt cum ſanctimonialisexiuiſſet ſubito totū monaſterium corruit oēsU4
De ſtō Ieromimo