Sermo

De carnalibꝰ parentibꝰ refert Ualeriꝰ in poli.li. v. c. vj. Ꝙ quidā pater noīe Brucꝰ. cuꝫ debebat filios caſtigare: ipſos ad paluꝫ alligauit. ⁊cū ſecuri immiſericorditer v̓berauit. Sic ibidērefert de Caſi. qui corrigere volens filiū ſuumoccidi mādauit. Sed ille fuerūt crudeles correctiones. quēadmodū adhuc inueniunt̉. qui pueros ſuos crinibꝰ apprehendentes ad terrā proijciunt pedibꝰ calcat. Contra quos dicit ſapiēsProuerb̓. xxix. Uirga atqꝫ correctio .ſ. mitistribuūt puero ſapientiā. Ideo benigniſſimꝰ aqͥla chriſtꝰ videns pullos ſuos .ſ. diſcipulos ī nido alte ſuperbie: eos benigne correxit: ⁊ de nido elationis exire compulit. ꝓponēs eis exemplum familiare dicēs. Reges gentiuꝫ dn̄antureoꝝ. q. d. Gentes qui non credūt vita aliā poſtillam appetunt prelationes ⁊ dominia. vt ſic dilatent noīa ſua. ẜm Boeti. li. iij. ꝓſa. v. Quāuislate humana tendant̉ imperia: plures neceſſe ēgentes relinqui. quibꝰ reguꝫ quiſqꝫ non imperꝫNō em̄ poſſunt noīa eoꝝ ⁊ dominia vndiqꝫ peruenire. Ideo exilis eoꝝ prelatio ⁊ poteſtas. qͣidicerꝫ. Ideo vos nō debetis appetere talē poteſtatem. Et dicit notanter. Reges gentiuꝫ dominant̉. Qꝛ cūcti anhelāt vt cōit̓ ad p̄lationesvt preſint. ſꝫ nō vt ꝓſint. Sꝫ audiāt. b. Bern̄. īſuo appologetico. Ue tibi ſi prees ⁊ nō prodesDe hoc Grego. xxiij. mora. c. ij. Unuſqͥſqꝫ inqͥtſuperbꝰ rector. totiēs ad culpaꝫ apoſtaſie dilabitur. quotiēs hoībꝰ preeſſe delectat̉. Qd̓ conſiderans quidā nobilis romanꝰ noīe Malius dequo refert Ualeriꝰ li. v. Cui cū ſenatꝰ offerreretur. propter caliginē oculoꝝ ſe excuſauit. Sedcū illi diligentiꝰ inſtarent. Aliū ait queratis inquem hunc honorē tranſferatis Naꝫ ſi hoc mefacere cogitis. ego mores veſtros ferre nō potero: nec vos meū imperiū tolerare. Et ſequit̉.Qui ptātem hn̄t ſuꝑ eos bn̄fici vocant̉: qd̓ de aliquibꝰ regibꝰ dici pōt. qui ſuis ſubditis fuerūtbn̄fici ⁊ benigni nimiū. iniuſte nō depredantesſed magis nutrientes. Cefert Sindontꝰ deTito imperatore. Qui adepto imperio: cōuiuia inſtituit magis iocunda ꝙͣ an̄ fecerat. Nulliciuiū aliquid accepit: nullū a ſe ſine ſpe ⁊ munere dimiſit. Iō dicit beatꝰ Ang. de v̓bis dn̄i ſermōe. vj. Bonꝰ ſi fuerit qui tibi preeſt: nutritortuus eſt. Malus ſi fuerit tortor tuus ē qualesſunt moderne poteſtates. Qui quidē volūt vocari bn̄fici noīe: ſꝫ nō bn̄ficēciā ſubditis on̄dūtin opere. ſed vt tortores: proprie quaſi raptores. ſimiles illis qͥ plagabāt egyptū. Exo. viij.Qui ſanguinē eoꝝ vndiqꝫ extraxerūt. ſic ⁊ nōſtri poteſtates extrahūt ſanguinē paupeꝝ ⁊ ſudorem. Sed audiāt ſpm̄ſanctū per ſapientē dicenteꝫ. Panis egētiū eſt vita eoꝝ. ⁊ qui defrau

dat eos vir ſanguinū eſt. qui aufert in ſudorepanē deſudanti. cibos quaſi qui occidit ꝓximūſuū Ecc̄i. xxxiiij. Sꝫ panis ille quē aufer̄t pauperibꝰ vertet eis in amaritudinem. Iuxta illudIob. xj. Panis illius in vtero vertet in fel aſpidum. Ideo dicit dn̄s ad diſcipulos. Uos auteꝫnō ſic .ſ. deſiderate regnare. ſed qͥ minor ē in vobis in dignitate. fiat ſicut minor in humilitate.ẜm illud Ecc̄i. iij. Quāto maior es humilia te īomnibꝰ: ⁊ corā deo inuenieſ gratiā. ⁊ qui preceſſor eſt .ſ. inter vos: fiat ſic̄ miniſtrator. ẜm illudEcc̄i. xxxij. Rectorē ſi te poſuerint. noli extolli: eſto in illis ſicut vnꝰ ex illis. curā illoꝝ habeſicut miniſter. Nam quis maior eſt qui recūbitan qui miniſtrat: nōne qui recūbit? Gloſa dicitQui recūbit maior eſt quo ad iudiciū ſeculi. ſedquo ad iudiciū dei ſecus ē. Sed qui miniſtrat ſepe maior eſt apud deū. Et ponit ſe xp̄s in exemplum apoſtolis dicēs. Ego aūt in medio veſtꝝſum ſicut qui miniſtrat. qui aquā pedibꝰ veſtrisſuperfundendo: lauādo. ⁊ linteo extergendo.Ioh̓is xiij. Doctrinā tribuo Math̓. iiij. Circūibat Ieſus totā galileaꝫ docēs in ſignagogiseoꝝ: ⁊ predicās regnū dei: ⁊ infirmitates ſanādo. Ibidē ſanās om̄em languorē ⁊ infirmitatēin populo. Tū etiā pro peccatoribꝰ moriendo.Math̓. xiij. Uenit filiꝰ hoīs nō miniſtrari. ſedminiſtrare. ⁊ dare aīam ſuā in redēptionē promultis. Et hoc quo ad ſecundum. ¶ Quantuꝫad tertiū ponit̉ in hoc euāgelio p̄mioꝝ mutiplicitas in ꝓmiſſione cū ſubiungit̉. Uos eſtis qͥ ꝑmāſiſtis mecū ⁊cͣ. Pro quo ē ſciēduꝫ ẜm natales. Aīal anteꝙͣ in eſſe producit̉. iā habet nutrimentū ſibi diſpoſitū .ſ. ſaltē viuificatiuū: ſi in vita permaneat. ſic̄ ꝓbat Ariſt. li. vj. aīalium. depullis gallinoꝝ. qͥ de albugine ouiū excubant̉⁊ ſi viui perſeuerāt ne deficiāt: diſpoſituſ eſt eiscibꝰ vitellū oui. de quo anteꝙͣ teſtā exeunt interiꝫ nutriant̉. Sic qͥlibet hō infans vel ſenex ſi ēviuificatꝰ per baptiſmū: vel per penitentiam renouatꝰ. ſi ꝑmanſerit in gratia vſqꝫ in finē: habꝫillic diſpoſitionē celeſte nutrimētum. Ubi ſb̓ditSuper menſam dei celeſtē dulcedinē deguſtando. ⁊ ſimiliter p̄deſtinatis anteꝙͣ naſcerentur.Nam iaꝫ preuidit. ſicut de ſe teſtat̉ Aug. li. ſoli.xxviij. Anteꝙͣ naſcerer dn̄e ſpes mea ab vberibus matris mee tu preueniſti me preparans mͥſemitas quibꝰ intenderem ⁊ venirē ad gloriamdomꝰ tue priuſquā me formares in vtero nouiſti me. ⁊ anteꝙͣ exirē de vulua quicqͥd tibi placuit preordinaſti de me. hec Augu. Et hoc eſtveꝝ ſi perſeuerauerit. Quia ẜm Bern̄. in quad̓epl̓a. perſeuerātia eſt filia regis ſummi finis virtutū eaꝝqꝫ cōſummatio ⁊ virtꝰ. ſine qua nemovidet dn̄m. Iō dic̄ dn̄s. Uos eſtis qͥ ꝑmanſiſtis