lxxxvii

ad hanc queſtionē famulantur aliqui ꝙ habuitortū qn̄ dn̄s fuiſſet vocaturꝰ cōuiuia deuotarūmulieꝝ vel etiā ph̓oꝝ cū apoſtolis ſuis. tūc deliciora cibaria appoſuiſſet beato bartho. apoſtolo hodierno: tanꝙͣ magis delicate enutrico.Quia dicit̉ fuiſſe de regia ſtirpe ꝓcreatꝰ: qͥ cibarijs nutriunt̉ delicatis. ⁊ nō competit eis cibꝰgroſſus paupeꝝ ⁊ cōis. ẜm ꝙ dicit Aug. de v̓bis dn̄i. Et ponit̉ in ca. di. xlj. c. Non coganturdiuites pauperum cibis veſci vtantur conſuetudine infirmitatis ſue. ſed doleant ſe aliter ſuſtentari nō poſſe. ſi conſuetudinem mutāt egrotant. vtantur ſuperfluis. dent in opibus neceſſaria. vtentur precioſis. dent pauperibꝰ vilia. hec Auguſt. Ad hanc dicunt nōnulli fuiſſecauſaꝫ contentionis diſcipuloꝝ exiſtimātes exhoc ſibi beatū bartho. tanꝙͣ nobiliorem preferri in maioritate ⁊ honore. qꝛ reliquerat regiasdiuitias ⁊ chriſtuꝫ volūtarie ſecutus eſt in paupertate. Audierāt enim a chriſto Mathei. xix.Uos qui reliquiſtis oīa ⁊ ſecuti eſtis me. ſedebitis ſuper ſedes duodeciꝫ iudicanteſ. xij. tribusiſrahel. Et ex quo beatꝰ bartho. plus ceteris dimiſerat eſtimabāt eum ſedē altiorem accipere.Simile legitur in vitaſpatrum li. iiij. Ꝙ qͥdadiues romanus ī pallacio imperatoris magprihabens locū. dimiſſis omnibꝰ pauper in heremū clam abſceſſit. Uidens aūt quidā preſbiterꝙ homo ille delicatus eſſet. mittebat ei quicqͥdad eccleſiam eiꝰ veniebat. Audiēs hoc quidamde magnis monachis famā eius: ſperans ipſuꝫhabere cōuerſationē magis arduā. ſed cū viditipſum veſtitū mollibus: ⁊ caligas habentem inpedibus. ⁊ cibis illis delicatis vti. cōtendit intra ſe v̓biſ ⁊ ſcandalizatꝰ ē. Quod intelligēs rōmanus dixit. Ex qua ꝓuincia es? Cui ille. Egyptius ſum. ⁊ ciuis ciuitatis magne nec aliquādiu habitaui in ea Et romanꝰ. Anteꝙͣ eſſes monachus: quid operabaris? Et ille. Cuſtos eraꝫagroꝝ. Cui iteꝝ. Ubi dormiebas? Rn̄dit. Inagro in terra nuda. Quid inquit manducabasEt ille. Panē ſiccū ⁊ aquā bibebā. Audiēs hecromanus. narrans ſuam vitam preteritā. quomodo de ciuitate romana ⁊ nutritus in aula regia eſſet delicate. Quomodo habuiſſet domosmagnas pecunias: lectos veſtitos ex auro. habens precioſiſſima ſtramēta. Sed dimiſſis. omnibus veniſſet pauper in deſertum. Quod illeaudiens dixit. Ue mihi qꝛ de multa tribulatione ⁊ labore ſeculari repauſanduꝫ huc veni. Tuautem ex multa delectatione ſeculi voluntatepropria in tribulationē veniſti. Et ipſius verb̓multuꝫ proficiens receſſit in cellam ſuam. Itaautem alij apoſtoli de tribulatiōe ⁊ labore mudi .ſ. laborioſa piſcatione veniebant ad chriſtuꝫ

⁊ non erant in delicijs nutriti Ideo ſtante opiniōe illa nō debuiſſent inter ſe ꝯtēdiſſe. cū vidiſſent ꝙ dn̄s delicatiora cibaria ſibi porrexiſſet.Sed hac opinione dimiſſa tanꝙͣ apocripha dicitur ꝙ duplex poteſt eſſe cauſa huius cōtentionis. Primo em̄ potuit eſſe iſta cōtētio ex humilitate. qꝛ audierunt illud Mathei. xj. Ꝙ xp̄ſdixit ſe in breui fore crucifigēdū ⁊ morituꝝ. Iōqꝫ queſierunt inter ſe quis aptior poſt mortemchriſti eſſe videretur ad tenendum locuꝫ eius.Quam opinioneꝫ ſequens Beda in omelia hodierna dicit. Noui mores eſſe ſolent in ſcripturis ſemper exempla patrū precedētiū quibꝰ admeliora proficiunt inquirere oportet. in quibꝰde ſuis actibꝰ humilientur explorare. Uide int̓diſcipulos chriſti facta eſt contentio vt audiſtꝭiin preſenti euangelio quis eoruꝫ videretur eſſemaior. non incredibile eſt ꝙ iuxta hoc qd̓ alibiprecipitur eadem ſit facta contentio vbi dicit̉.Contendite intrare per anguſtā portam vt honore ſe inuicē preuenire contenderent. Et ſubdit. Ideo nos omni ſtudio cōtendere debemusin bonis ſemper operibꝰ aliꝰ aliū precedere cuꝫomni humilitate ſicut boni ſerui in caritare noficta in verbis veritatis in virtutibꝰ ſanctis ininnocentia ⁊ continentia: in caſtitate: in ieiunijſin vigilijs: in orationibꝰ: ⁊ ceteris virtutibus vtnobis dici poſſit illud psͣ. lxxxiij. Hūt de v̓tute in v̓tutem ſancti ⁊ electi dei. hec Beda. Uelẜm alios hec cōtentio potuit eſſe ex elatione.Nam audiētes a chriſto diſcipuli Petro ꝓmiſſas claues. Math̓ .xvj. cū dixit. Tibi dabo claues regni celoꝝ. Etiam iacobū ⁊ iohanneꝫ ductos in montē trāſfiguratiōis dn̄i Math̓. xvDolebant aliquem ſibi proferri. id eo contendebāt in hꝰ nō miꝝ. qꝛ adhuc carnales erāt ⁊ ſpūꝫſanctum in tanta plenitudine nondum acceperant. ⁊ huic opinioni concordat littera ſequēsEt hoc ad primū. ¶ Quantū ad ſcd̓ꝫ poniturſaluatoris fidelitas ⁊ benignitas in correctiōecū addit. Dixit āt eis Ieſus .ſ. pro correctiōeReges gentiuꝫ dominātur eoꝝ. Circa qd̓ nōtandum. Pellicanꝰ vt dicit gloſa ſuper psͣ. cj. ēauis in correctione pulloꝝ exceſſiua. quia cumpulli excedunt ipſam matrem in faciē vel verberantes ipſos repercutit crudeliter ⁊ occidit.Ecōtra aūt aqͥla vt dicit Ariſt. li. vj. cū videritpullos ſuoſ nolle exire de nido paulatī deijcit ⁊alis percutit. vt ſic aſſueſcant ad volanduꝫ.Sic ſpūaliter ſunt quidā parentes tā ſpūales ꝙͣ 5carnales qui more pellicani in correctione filiorum nimium ſunt crudeles. Cp̄tra qd̓ diciturin canone diſ. xlv. c. licꝫ pleꝝqꝫ. Plus inqͥt erga corrigendos agit beniuolentia ꝙͣ fr̄nitas pl̓ꝰcohortatio ꝙͣ comminatio: plꝰ caritas ꝙͣ ptās