Sermo

dabit gloriā deo. Et qui manducat cū reuerentia. ⁊ qui ex reuerentia dimittit. hęc ille. Dicittamē Albertꝰ. Ꝙ qn̄ apes infirmant̉. tūc plusſolito comedūt mel propter pietatē quā habētad ipſum. Per mel intelligitur ipſum corpꝰquia ſicut mel eſt cibꝰ hoībꝰ: ⁊ venenū ſerpentibus ⁊ draconibꝰ. vt dicit cōſtantinꝰ. Sic̄ corpchriſti eſt bonis dulcis ⁊ eternus. ẜm qd̓ diciteuangelium. Hic eſt panis qui de celo deſcēdit.ſiquis manducauerit hunc panē viuet ineternūSed malis ſerpentinis hoībꝰ: eſt venenum. ẜmquod canit eccleſia. Mors eſt malis: vita bonis. Et apoſtolus. .j. Chorꝭ. xj. Qui manducat⁊ bibit indigne: iudiciciū ſibi manducat ⁊ bibitModo ſicut cuꝫ apes infirmantur auidius comedunt. Sic boni chriſtiani ex venialibꝰ peccatis: ⁊ interdū ex mortalibꝰ oblitis: debent frequenter ſumere hoc mellicū ſacramentum. qd̓deleat venialia peccata. Teſte Bern̄. qͥ ait. Inſacramēto altaris: peccata venialia delent̉: hōin gr̄a roborat̉: aīa celeſti dulcedine inebriaturEt idem dicit Amb̓. At hr̄ de cōſe. diſ. ij. in. c.In calice. Quotiens effunditur ſanguis chriſtiin remiſſionem peccatoꝝ effundit̉: debeo ſemꝑaccipere: qꝛ ſemꝑ pecco debeo accipere medicinam. Hic tn̄ Albertꝰ dicit. Intellige de ſacrificantibꝰ tm̄: ⁊ valet quotiēs effundit̉ .i. in altarioffertur: in remiſſionē peccatoꝝ effundit̉ .i. offertur Delet etiā hoc mellifluū ſacramentū peccata oblita. ẜm illud Auguſt. Cum corpus xp̄imanducat̉ mortuus ſuſcitat̉ .i. peccator qͥ adhuc iacet in peccatis oblitis. ille per hoc ſacramentū ſurgit ad vitā gr̄e. Ieo frequenter ē ſumendū. Sed ad Auguſt. qui dixit quottidie cōmunicare: nec laudo: nec vitupero. Dicit glo.briccienẜ. Ꝙ hoc dixit Augſtinus ignorās mētes ſumentiū: vtꝝ ſint digni. tanꝙͣ qui menteꝫalteriꝰ videre non poterat.¶ In natiuitate Ioh̓is baptiſte Sermo pͥmus.pr bonus esg honum portas nunciū Itaſcribitur. ij. Regū. xviij. ¶ Magr̄ li. xij. de ꝓpͥe. reA rum dicit. Turtur eſt auis caſta ⁊ pudica: valde diligens loca ſolitaria ⁊ deſerta: fugiens hominū ꝯſortia. ¶ Qd̓ eſt auis caſta pꝫ ex eo. Nāſemel viduata non vult habere parem. TeſteAlano in deplanctu narure. Turtur inqͥt ſuoviduata conſorte amorē epilogare .i. repetere.dedignās in altera bigamīe refutabat ſocia. hecauis vernali accedēte tꝑe aduenit. ⁊ nouitateꝫaduenientis tꝑis denūciat. querula quoqꝫ voceꝓdit. Ideo dicitur Canticꝭ. ij. Iam em̄ hyems

tranſijt ymber abijt ⁊ receſſit. flores apparuer̄tin terra nr̄a. et vox turturis audita eſt in terranoſtra. ¶ Spūalit̓ per turturē beatꝰ iohannes Bbap. intelligitur. qꝛ recte ſicut in aduētu turturis hoīes ad gaudia excitant̉. Sic aduenientenatiuitate iohannis multi letant̉. quēadmodūangelus predixerat patri ſuo zacharie. Erit inquit tibi gaudium ⁊ exultatio. ⁊ multi in natiuitate eius gaudebunt. Luc̄. j. Iſte amabilis turtur iohannes fuit valde caſtus. qꝛ perpetuusvirgo. qd̓ patet ex eo. ¶ Quia vitauit oīa que ſolent ad libidinē incitare: quoꝝ principalit̓ ſuntquattuor. Iuxta illud poete. Ueſtis pulcra: cibus largus: ociū quoqꝫ ſomnꝰ. Nam veſtis ſuanon fuit delicata nec pulcra. ſed aſpera de piliſcameloꝝ: quaꝫ ſuper nudo corꝑe portabat. vthr̄ Math̓. iij. Cibus ſuus fuere locuſte. que ẜmCriẜ. ſunt volatilia mūda ⁊ parua. que cocta īoleo pauperē prebēt victū. Similiter comeditmel ſilueſtre. qd̓ ẜm Raba. ⁊ Tho. de aqͥno folia ſunt lata ⁊ rotūda: lactei melleiqꝫ coloris.Hec iohānes cōmedit: neqꝫ vinū bibit. Sicut p̄dixerat angelus Luc̄. j. Uinū ⁊ ficerā nō bibitIpſe aūt fugit cōſortia hoīꝫ. ẜm ꝙ canit̉ d̓ ipſoAntra deſerti teneris ſub annis: ciuiū turmasfugiēs petiſti ⁊cͣ. Ideo in ſuo aduētu: tp̄s nouūdenūciauit diuqꝫ cupitū. Cū dixit. Penitentiāagite appropinquabit eī regnū celoꝝ. qd̓ patꝫMath̓. iij. Et hͦ fuit valde inauditū. ¶ Idcircoverba de ipſo pn̄t cōuenient̓ aſſumpta ſibi applicari cū dr̄. Uir bonꝰ es. In qͥbꝰ duo deſcribunt̉. ¶ Primo virilitas triuphantꝭ ibi Uir bonus es. ¶ Scd̓o ſublimitas nūciantꝭ. ibi ⁊ bonūportas nunciū. ¶ De pͥmo ē notandū. Dicuntnaturales de lapidū naturis tractātes. Ꝙ quidā lapis noīe pantron. ſumēs denoīationem apantera aīali: hꝫ hanc v̓tutē. Ꝙ mane viſus illo die facit audacē hoīem ⁊ inuictū. eius bonitas claret ex hoc. ꝙ fere cū oībus lapidibꝰ precioſis ꝑticipat in colore. Cuꝫ albis em̄ eſt albꝰcū pallidis pallidus. cū uigris niger. cū roſeisroſeus. cū purpureis purpureꝰ. ⁊ ſic de alijs.¶ Miſtice per hūc lapidem beatus iohānes figurat̉. qꝛ recte ſicut lapis iſte ſi mane videt̉ circa ortum ſolis. facit hominē inuictū cōtra inimicos. Sic qui mane: hoc eſt in natiuitate huius ſancti ioh̓. baptiſte ipſum inuocauerit ⁊ viderit oculis mētis inuictus manebit ab inimicis. Quia dicitur per ſapientem. Qui mane vigilauerit ad me inueniet me. Prouerb̓. viij. Ip̄eem̄ in primordio natiuitatis dyabolū ſuperauit⁊ ab eo inuictus fuit. Ideo dicit beatus Bern̄hardus in ſermone de natiuitate ſancti iohannis. Erubeſce lucifer qui mane oriebaris. quiain nouiſſimo die tanquam perdix ſtultiſſimus.