lij

eo ꝙ eſſet ſapientior. ⁊ inſtituit eū poſt ſe regeꝫQuia dicitur Eccͣs. x. Ue terra cuius rex puereſt. on̄dens moribꝰ ⁊ ſenſu. qꝛ ex hoc ſubditi inſoleſcūt. ¶ Spūalit̓ dn̄s nr̄ Iheſus chriſtꝰ ē pr̄oīm creaturaꝝ: Ideo dicit Hath̓. xxiij. Pr̄eꝫnolite vobis vocare ſuper terram. vnus eſt em̄pater veſter qui in celis eſt. ¶ Pater inquā mīe⁊ tocius conſolationis. duodecī pͥncipales habuit filios ſanctos apoſtolos. ad quos dixit.Ioh̓is. xiij. filioli mei adhuc modicuꝫ vobiſcūſum. Inter illos filios beatꝰ iohannes ingeniofuit ſagatior. Ita profunde ſcribens ſuum euāgelium. ꝙ pauci ſunt qͥ ad vnguē pn̄t explanare. Quia vt ait Amb̓. ſuper Beati immaculati.v̓go primꝰ iohānes. Dum caput ſuuꝫ ſuꝑ pectꝰHeſu inclinaret ꝓfunda ſecreta ſapīe exhauſitIdeo eū dn̄s pr̄e oībꝰ alijs dilexit dicens ad ipſum veba predicta. Dilectꝰ meꝰ mihi: ⁊ ego illiIn qͥbꝰ duo innuunt̉. ¶ Primo familiaritas īchriſtū ⁊ iohannē: rōne ſingularꝭ amorꝭ. ¶ Secundo caſtitas eiuſdē electi apl̓i iohan. rōne cādoris ⁊ puritatis. ¶ Primo hic tangit̉ familiaritas. inter chriſtū ⁊ iohanneꝫ: ratione amorisſingularis cū dicit. Dilectꝰ meꝰ mihi .ſ. eſt ſimilis ⁊ ego illi. ideo ipſum magis diligo. ¶ Ibi nōta ẜm naturales. ⁊ precipue ẜm Ariſtote. viij.Ethi. Nat̉alit̓ vnūquodqꝫ ſil̓e diligit ſuū ſimile. Et hec ē ratio ẜm Iſido. qꝛ amor eſt vis cauſans vnionē. quodlibet igit̉ al̓s diligit magis ſuum ſimile. qꝛ amor naſcit̉ ex ſimilitudine operationum ⁊ moꝝ. Ideo dicitur. viij. Ethi. Hoīeseiuſdē gentis ⁊ patrie: naturaliter ſunt amici.Ideo refert Amb̓. in hexa. ⁊ Ariſ. ix. aīaliū. Ꝙaqͥla que omnia alta trāſcendit: ⁊ clare ſolē conſpicit. naturaliter diligit qͥ ſunt ſibi ſimiles: adtale faciendū. qui em̄ de pullis clariꝰ inſpicit ſolem ſine lacrimatione oculoꝝ. magis diligit etp̄ͦ alijs p̄rogatiuā in cibatōe fac̄. ¶ Spūaliterper aqͥlam chriſtꝰ intelligr̄. qꝛ ſicut aqͥla inter alias aues eſt regina ⁊ liberalis. Ita vt predamraptam nō comedit ſola. ymo eam quaſi ꝯmunē: ſequētibꝰ diuidit. niſi nimia fame arceat̉. vtdicit pli. in ſpe. na. Sic chriſtꝰ eſt rex regū etdn̄s dn̄antiū Apocͣ. xix. ⁊ eſt liberal̓. qꝛ oīa aīalia paſcit. ẜm illud psͣ. cxxxv. Qui dat eſcā omni carni. Sꝫ per pullos eiꝰ apl̓i deſignant̉. quorum quidam debilitati viſu mentis: non potuerunt clare intelligere ſcripturam. vt pꝫ in multis locis ſancti euangelij. Math̓. xv ¶ Adhucvos ſine intellectu eſtis inter illos tam̄ fueruntduo. Petrus et Iohannes. qui aciem oculoꝝſuoꝝ acute verterunt in chriſtum veꝝ iuſticieſolē. Nam petrus ait Math̓. xvj. Tu es Chriſtꝰ filius dei viui. Huic chriſtꝰ fecit prerogatiuāꝯmēdando ſibi oues ſuas paſcendas Ioh̓. vlt̓.

Paſce oues meas. Et in hoc ipſum pͥncipem etpapam eccleſie ſue fecit. Ioh̓es etiam totū cor⁊ oculos ad chriſtum vertit: ⁊ vltra alios ſe erexit. Ceſte Auguſtino. Erexit ſe ioh̓es. Nō ſolūper turbā. ſed ſuper omnem ambituꝫ aeris ⁊ celi. ⁊ ſuper etiā exercitꝰ angeloꝝ. omnemqꝫ conſtitutionē inuiſibiliū ptātum. ⁊ peruenit ad euꝫper quē facta ſunt oīa. hec ille. Ipſe tam acuteintuitꝰ eſt verbum eternū. ꝙ de hoc mirat̉ bea.Hiero. in prologo biblie. c. iiij. dicens. Ioh̓eschriſti piſcator indoctꝰ. ⁊ vnde ſibi illa vox?In pͥncipio erat verbū. hꝰ doctꝰ Plato neſciuithoc domeſtenes eloquēs ignorauit Ideo de eocanit eccl̓a. Uolauit auis ſine meta. quo nec vates: nec ꝓph̓a euolauit altiꝰ. Ideo chriſtus dilexit ip̄ꝫ magis. tanꝙͣ ſibi cōformiorē eiqͣꝫ pluresp̄rogatiuas on̄dit. ¶Prima qͥdē pꝫ in eius nature cōuerſione. Et hoc in duobꝰ. ¶ Primo qꝛvocauit eū in iuuentute. de qua dr̄ Math̓. iiij.Uidit Iheſus duos fratres iacobū zebedei. etIoh̓em fratrē eiꝰ: ⁊ vocauit eos. Illi aūt ſtatiꝫrelictis retibus ſecuti ſunt eum. Sic xp̄o in iuuentute nos vocante. ſtatim obedire debemus⁊ ipſum ſequi. Et vere beatus ille homo eſſet qͥcum beato iohanne xp̄m in iuuentute ſequeretur. Quia bonū eſt viro cū portauerit iugū dn̄iab adoleſcētia ſua. Tren̄. iij. Secūdo vocauiteū a nuptijs virginē. de hoc dicit Hiero. in ꝓlogo ſuꝑ euangeliū eius. Iſte qͥdem eſt iohannesquem dn̄s de fluctiuago nuptiaꝝ vocauit. Cuimatrē v̓ginem v̓gini cōmendauit. ¶ Scd̓am p̄rogatiuā on̄dit ſibi in die cene. ⁊ hꝰ in duobusPrimo cū ſibi reuelauit ꝓditorē Ioh̓is. xiij.dicens. Cui intinctu panem porrexero. Et hocfuit ſignum feruentis amoris. Quod ei tale ſecretū ⁊ non petro vel alio reuelauit. Quia ſciuit xp̄s ſcriptū eē Prouer. xxv. Cauſaꝫ tuā tracta cū amico tuo. i. ſingulari. Et ſecretū extraneo ne reuelen¶ Scd̓o qꝛ recubiuit ſupra pectꝰdn̄i. de quo ipſe dicit Ioh̓is. xiij. Unus erat recūbens ſupra pectꝰ. in ſinu eiꝰ quē diligebat ieſus. Fecit em̄ xp̄s cū iohanne ſicut duo amatores precipue qͥ ſe ſedule amplectunt̉. vt ſic corda ſocient de quibus ꝓcedit talis amor. ¶ Tertiam prerogatiuā on̄dit ei in paſſionē. Et hoc īduobꝰ. Primo qꝛ cōmendauit ſibi matrē Ioh̓.xix. Ecce mater tua. Et in hoc ꝙ dicit Niero.Fuit thezaurariꝰ xp̄i. Naꝫ cū oēm ſubſtantiā diuideret .ſ. corpꝰ Nicodemo ⁊ ioſeph. Aīam pr̄ieccleſiā petro. matrē ſuam cōmendauit iohāni.Et ſic in ſua cuſtodia habuit thezaurum gratie.fontem miſeri cordie. ⁊ vinum celeſtis vite. Siergo vis ditari. hunc thęzaurum pete a iohanne ¶ Secūdo qꝛ ipſum tanꝙͣ filium cariſſimummatri commendauit dicens ad matrem. Ecce

L 2