Sermo
ercitū ferri iuſſit. tenenſqꝫ ipſam: hoſtes ipſosin fugam cōuertit. ⁊ multitudinē maximā interfecit. Quo facto conſtantinꝰ omnes temploꝝpontifices cōuocauit. ⁊ cuiꝰ nanqꝫ dei ſignumeſſet: diligenter inqͥſiuit. Quibꝰ neſcire dicētibꝰQuidā xp̄iani venerūt: qui ei ſancte crucis miſteriuꝫ narrauerunt. ⁊ ille in xp̄m credidit. Etab euſebio papa. vel ẜm alios a Ceſarienſe ep̄oſacrum baptiſma ſuſcepit. Mortuo cōſtantinoCōſtanciꝰ eius filiꝰ memor victorie patris quāvirtute crucis habuerat: helenā matrē ſuaꝫ hieroſolimā miſit. pro xp̄i cruce inuenienda. Quecum hieroſolimis veniſſet: om̄s ſapientes iudeoꝝ congregauit. At illi nimium formidantes:dixerunt adinuicem. Quare putatis quod regina nos faciat ad ſe ꝯgregari? Unꝰ aut ex eisnoīe iudas ait. Scio ꝙ vult a nob̓ diſcere. vbiſit lignū crucis. in quo Iheſus crucifixꝰ fuerat.Uidete ne aliqͥs ſibi confiteri p̄ſumat. alias lexnoſtra euacuabitur. ⁊ paterne traditiones funditus deſtruent̉. Lacheus em̄ nunciauit patrimeo ſymeoni: qui mihi moriens dixit. Uide necōfitearꝭ. nuſquā em̄ extūc gens iudeoꝝ regnabit. Sed illi qui crucifixuꝫ adorant. qꝛ ipſe xp̄seſt filiꝰ dei viui. Cui ego pater mi. ſi patres noſtri ipſum filium dei eſſe cognouerūt. cur ipſumcrucifixerunt? Reſpondens. nouit dn̄s ꝙ nunꝙͣ in conſilio ip̄oꝝ extiti. ſed eis ſepiꝰ cōtradixi. Quia igit̉ phariſeoꝝ vicia exprobrabat ip̄ꝫcrucifixerūt. Sꝫ ipſe die tercia reſurrexit. ⁊ celos diſcipulis vidētibꝰ penetrauit. in quē ⁊ ſtephanꝰ frater tuꝰ credidit. quē iudeoꝝ veſanialapidabat. Gui iudei Nos talia nūꝙͣ audiuimꝰſane vſqꝫ hodie. Si gͦ inqͥſitio facta fuerit. videne on̄das. Uocati ergo regina ſciſcitata cū nihil verum vellent dicere. iuſſi ſunt om̄s in igneꝫtradi. Quia cū timuiſſent: tradiderunt iudā dicentes. Hic vir iuſti prophete filius qui nouitvbi crux iacet quā inquiris. quē vocans reginadixit. Alige qͥd vis: vitam aut mortem. Si visviuere in celo ⁊ in terra. dic mͥ vbi eſt abſconditum lignum dominice crucis. Ille ait. Locū nōnoui: nec qꝛ ibi erā qn̄ crucifixus eſt. ⁊ quō ſcire valeam? cuꝫ ducenti anni fluxerunt. ⁊ nequaꝙͣ illo tꝑe natus eſſem. Qui helena. Per crucifixum te interficiaꝫ. niſi dixeris mihi veritatem.Iuſſit ergo eū mitti in lacū ſiccum vſqꝫ ad tresdies ſine cibo. quibus tranſactꝭ clamauit de lacu. Obſecro vos educite me. ⁊ ego oſtendā vobis crucem chriſti ¶ Cum igitur eductus eſſetpergebat ad locum vbi iacebat crux. ⁊ leuauitvocem ſuam ad deū vt ſibi manifeſtaret. Satiꝫqꝫ cōmotus eſt locus. ⁊ multitudo aromaticiaſcendit. Ita vt iudas diceret. ¶ In veritate tuchriſte es ſaluator mūdi gr̄as tibi ago dn̄e. Nā
licet indignꝰ ſum. nō tn̄ ine fraudaſti gr̄a tua.Tūc accipiēs foſſoriū precinxit ſe ⁊ cepit fodere Cunqꝫ fodiſſet paſſus viginti. īuenit tres cruces. quas attulit in ciuitatē. Interrogauitqꝫ regina que eſſet crux xp̄i. ſciebat em̄ alias eſſe latronū. Et ecce offerebat̉ mortuꝰ circa horā nonaꝫ. ſuper quē ponebat duas cruces: ⁊ non ſurrexit. Impoſita aūt cruce dn̄i: mox ſurrexit.Tunc om̄s qui aderāt glorificabāt deuꝫ. Seddyabolus in aere vociferebat dicens. O Iudaqͥd feciſti? Iude mihi contraria operatus es.Nam ille me ſuadēte fecit proditionem. Tu autem inueniſti crucē dn̄i. per illū multoꝝ lucratus ſum aīas: per te perdā lucratas. per illumregnabā in populo. per te iā expellor a regno.Uicem tibi rependam. ⁊ cōtra te regē aliū ſuſcitabo: qui fidē deſerēs crucifixi tui tormētis tenegare faciet crucifixū. Ille audiēs dyaboluꝫnō timuit. Sed dixit. Chriſtꝰ te dānet in abyſſum. Poſt hec iudas baptizat̉: ⁊ Quiratus appellat̉. ⁊ ab ep̄o hieroſolimis ep̄s ordinatur.Cū igitur clauos regina non haberet. rogauitqͥratū vt clauos quereret. Ueniēs igit̉ ad locūpreces fudit: ⁊ clauos velut auꝝ in terra fulgētes reperit. quos recepit: ⁊ regine detulit. Atilla cū magna reuerentia ſuſcepit. Crucis eniꝫpartē detulit filio. Aliam vero thecis argēteiscōditam hieroſolimis dereliqͥt. Similiter clauos portauit ad filium. Ex qͥbus vt refert euſebius ceſarienſis. fręnos quibus vtebantur adbellum cōpoſuit. ⁊ alijs galeam ſuam ornauit.Rogemꝰ ergo crucifixum.¶ Sermo de ſancto Iohāne ante portā latinamIlectus meusmihi ⁊ ego illi qui paſcit̉ inter lilia.Ita ſcribitur Cāticꝭ. ij. ¶ Solent parentes naturales feruidos diligere filios ingenio fortio Ares ⁊ ſapientiores: qꝛ tales ſunt leticia patris.ẜm illud Prouerb̓. x. et. xv ¶ Filius ſapienspr̄eꝫ letificat. ſtultꝰ āt ē meſticia mr̄is. Et rō talis pōt aſſignari. Quia dic̄ Ariſt. j. metha. Omnes homines natural̓r ſcire deſiderāt. qꝛ vt idēpͥmo de aīa dicit. Sciētia ē de numero bonorūhonorabiliū: ⁊ ex quo parentes ſunt illuminati. Ideo appetunt hoc in filijs habere. ꝙ eis eorum ingeniū noluit denegari. Ideo filios amātſapientes. Iigura huiꝰ hr̄. Gen̄. xxxvij. de Ioſeph qui erat puer valde ingenioſus ⁊ ſubtilis.Ideo p̄alijs filijs a patre plus amabatur. ⁊ ꝓpter hunc amoreꝫ ipſi fratres eum in egyptumvendiderunt. Ita legitur tercij Regū. ſecundoQd̓ rex dauid: p̄alijs filijs dilexit Salomoneꝫ