Sermo

j. Qui ante octauum diē moriebant̉ anteꝙͣ fiebat circūciſio. hos om̄s cōſtabat ꝑire ſicut ſentit̉ de paruulis ante baptiſmū defunctis. Et ꝓbat hoc mgr̄ ꝑ dictū venerabilis bede dicētis.Qui nūc per euāgeliū ſuū terribiliter ⁊ ſalubrit̓clamat Ioh̓. iij. Niſi quis renatꝰ fuerit ex aqua⁊ ſpūſancto nō intrabit in regnū dei. Ipſe dudū clamauit per legē diuinā ꝙ p̄pucij caro ⁊cͣ.¶ ¶ Idcirco ſumme ncc̄ariū fuit vt hec infirmitaſoriginalis culpe p̄cinderet̉ in cortice hoc eſt inextremitatē mēbri. qꝛ in illa ꝑte magis apparuit. Teſte mgr̄o in. iiij. di. vbi sͣ. dic̄. In carne p̄pucij iuſſa eſt fieri circūciſio qꝛ in remediuꝫ originalis culpe inſtituta ē quā a parentibꝰ trahimus que illo magis dn̄at̉ membro. qꝛ in parteilla pͥmus homo pͥmo culpā inobedientie ſenſitdecuit vt ibi ſignū obedientie acciꝑet. hͨ mgr̄.Et hec circūciſio fiebat cultro nō ferreo aut calibeo. ſꝫ lapideo. vt hr̄ Gen̄. xvij. At hoc factoinfantes ab infirmitate originalis peccati ſanabantur. Sicut ꝓbat Aug. in epiſtola ad Ualerium ⁊ Iulianū. ⁊ allegat̉ a mgr̄o vbi sͣ. dicēs Exquo inſtituta eſt circūciſio in ppl̓o dei que erattunc ſignaculū fidei iuſticie ad purgationeꝫ. valebat magnis ⁊ paruulis originalis peccati maculati. ſicut baptiſmꝰ ex illo tꝑe valere incepitad innouationē ex quo eſt inſtitutꝰ. Idē dic̄ Beda ſuꝑ euāg. Eadē ſalutifere curationis circūciſio in lege cōtra originalis peccati vulnus agebat qd̓ baptimꝰ agere reuelāte tꝑe gr̄e conſueuit. excepto ꝙ ianuā regni celeſtis necduꝫ ītrare poterant. An̄ in ſinum abrahe poſt morteꝫbeata reqͥe cōſolati ſuperne pacis ingreſſum feliciter expectabāt. ¶ Sed diceres ¶ Quare circūciſio fuit nccͣia? dr̄ ad ſalutē. ⁊ abſqꝫ ea nullꝰD ſaluabatur ſicut nūc ſine baptiſmo. Quid tuncde viris qͥ fuerūt an̄ circūciſionē? qd̓ remediūilli habuerūt? Ad hꝰ rn̄dꝫ mgr̄ in. iiij. di. j. Quāuis qͥdā dicant facrificiuꝫ ⁊ oblationes eis valuiſſe ad remiſſionē pctōꝝ. meliꝰ eſt tn̄ dicere ꝙan̄ circūciſionē ſalui fuerūt ꝑuuli in fide parētūparentes vero per virtutē ſacrificii ¶ Idem tenet Grego. iij. li. mo. dicēs. Quod aqua baptiſmi circa nos agit. hoc egit apud veteres pro ꝑuulis ſola fideſ: vel pro maioribꝰ v̓tus ſacrificijEt dicit mgr̄ vbi sͣ. Ꝙ mulieres per fideꝫ bonāqꝫ operationē vel ſuā ſi adulte erāt vel parentūſi paruule. ⁊ ſic patet ꝙ circūciſio fuit neceſſaria. ¶Pro doctrina morali ē notanduꝫ ¶ Ꝙchriſtꝰ voluit realiter circūcidi vt nos ſpūalit̓circūcideremur. qm̄ circūciſione cordis delectet̉. Iō ſi volumꝰ ſaluari neceſſe ē nobis om̄iapctā excidere ⁊ extirpare. ¶ Primo em̄ circūcidere debemꝰ oculos nr̄os ſi ſint tenebris viciorū obfuſcati. Recte ſic̄ faciūt irūdines de qͥbus

refert Ariſ. li. vj aīaliū. ⁊ Macrob̓. Si qͥs excecauerit oculos irudinū p̄nt eoꝝ oculi renaſci q̄rit em̄ mater herbā q̄ dr̄ celidonia. cuius v̓tuteoculos linit pueroꝝ. ⁊ ſic eoꝝ priſtine reſtituūtur ſanitati. Sic nos per inuidiā vel irā ſumꝰ excecati ꝙ bonū q̄rere vel videre nō poſſumꝰ proximoꝝ. ẜm psͣ. lvij. Gupercecidit ignis ⁊ nō videruūt ſolē. Circūcidere debemꝰ hāc cecitateꝫper herbā celidoniā .i. pnīam. que ẜm Augꝰ. inli. de pnīa. Languores curat. gr̄am ꝯſeruat. etcecis viſum reparat. Etiā ſi oculi noſtri ſuntꝓni ad videndū illicita .ſ. feminaꝝ formas incircūciſi ſunt ẜm Grego. Debemꝰ ergo circūcidere eos ⁊ refrenare. ẜm illud Prouer. iiij. Oculitui recta videāt. ⁊ palpebre tue p̄cedāt greſſustuos. Glo. i. oꝑa tua. Quia dicit. b. Aug. de fide chriſtiana. Et ponit̉. xxxij. q. v. c. Nec ſolo.Non inqͥt dicatis vos habere aīos pudicos ſihabetis oculos impudicos. qꝛ impudicꝰ oculꝰimpudici cordis eſt nunciꝰ. ¶ Scd̓o circūcidere debemꝰ aures ab adulationibꝰ vel detractionibꝰ audiendis. Becte ſicut faciunt ſerpētes.de qͥbꝰ dicūt naturales. Qn̄ audiūt incātatoreſv̓ba bona ꝓferentes. aut eos ſe ꝯiurantes vnāaurē in terrā inclināt. aliā cauda tegunt. ne vlteriꝰ v̓ba eoꝝ audiant. ¶ Sic ⁊ nos facere oportet qn̄ audimꝰ adulatōes ⁊ laudationes declinemꝰ aurem vnā ad terrā audiēdo qͥd dic̄ dn̄s.Gen̄. iij. Terra es ⁊ in terā reuerteris. vel illudIſaie. iij. Popule meꝰ qui te btm̄ dicunt ipſi tedecipiunt. ⁊ ſic adulationes nō curemꝰ. Si audimꝰ detractiones tegamꝰ cauda alterā aureꝫcogitando de diuina iuſticia quā exercebit in finali iudicio. qꝛ ibi p̄miabunt̉ qͥ aures ſuas a detractionibꝰ circūciderūt. ẜm illud Iſa. xxxiij.Qui obdurat aures ſuas ne audiat̉ ſanguine .i.pctm̄ detractionis in excelſis habitabit. ¶ Etiācircūcidere debemꝰ aures a ſurda obduratiōeqͥbꝰ aliqͥ nolūt audire veritatem nec p̄ceptis eccleſie obedire. Sil̓es ſunt iudeis qͥ aures ſuasobdurauer̄t nolētes audire ſtephanū Act̉. vij.quibꝰ dixit. Dura ceruice ⁊ incircūciſi auribꝰ qͣdiu ſpūi ſancto reſiſtitis. ¶ Sꝫ cū quo debemꝰaures circūcidere? audire volentes veritatemCerte cū illo dicto ſapientis Prouer. xxj. Quiobdurat aures ſuas ad clamore paupeꝝ .ſ. predicantiū: clamabit. ⁊ ipſe non exaudiet. ¶ Refert Iacobꝰ de vitriano. Ꝙ fuit qͥdam laicꝰ quinō potuit audire verbū dei (ſicut adhuc heu ml̓ti inueniunt̉) Hic cū obiſſet venerūt preſbyteri⁊ ſcholares vt vigilias decātarent. ⁊ ꝓ illo clamarent deprecātes. Chriſtus in imagīe ſua ſoluit brachia ⁊ aures ſuas obdurauit ad p̄ces orātiū ⁊ ſic nō ꝯpletis vigilijs receſſer̄t. Tertōcircūcidere oꝑtet nos os ⁊ linguā a mēdacijs