xxiiii

Eccͣi. vij. Memorare nouiſſima tua ⁊ ineternūnon peccabis. Memēto iudicij creatoris tui.Et hoc finale iudiciū timuit gl̓oſus Hiero. quidixit. Siue comedā ſiue bibā ſiue aliud faciam.ſemper mͥ videt̉ illa vox in auribꝰ meis inſouare. Surgite mortui ⁊ venite ad iudiciū. Sextꝰdies eſt peccati cōfeſſio q̄ multū placet deo. Sicut teſtat̉ Pugo de ſan. victo. Nihil inqͥt deomagis placabile ꝙͣ cōfeſſio in hoīe ſue culpe.Iō dixit Ezechias rex Iſa. xxxviij. Ego dixi īdimidio dieꝝ meoꝝ ⁊cͣ. psͣ. xxxj. Dixi confitebor aduerſum me ⁊cͣ. Septimꝰ dies eſt ſpes venie. hec eſt neceſſaria. qꝛ legit̉ Mat. xxvij. Iudas cōfeſſus fuit peccatū dicēs. Peccaui tradens ſanguinē iuſtū. ſed hoc non fecit in ſpe venie. iō nō eſt mīam cōſecutꝰ. ¶ Octauus dies ēſatiſfactio. ⁊ illa tūc ſit qn̄ peccator penā iudicꝭeccleſie aut ſacerdotis arbitrio impoſitam factis ſecutᵈ eſt. vt hr̄ de pe. di. j. in. c. ꝑfecta. Cōfirmat̉ hoc idē. ⁊ in hac die homo nō ſolū circūciditur a culpa. ſed ab oī pena quam deberet inpurgatorio ſuſtinere. ⁊ ad illud denotandū voluit dn̄s infans die octauo circūcidi. Uel aliterDuo pͥmi dies ſunt dolor de ꝑpetratione pctōrum. ⁊ deſideriū emendādi. Alij duo cōfitendipctā mala q̄ fecimꝰ. ⁊ faciēdi bona q̄ negleximꝰAlij qͣttuor ſunt or̄o. effuſio lacrimaꝝ. corꝑisafflictio. elemoſinaꝝ largitio. Uel ꝑ octo diespn̄t intelligi octo q̄ ſi diligenter cōſiderant̉ oēꝫvilitatē a nobis circūcidūt. quoꝝ ſeptē Bern̄.enumerat dicēs. Septē ſunt de eſſentia hoīs q̄ſi hō cōſiderauerit ineternū nō peccabit. ⁊ enumerat ea ſic. Materia vilis. oꝑatio turpis. exitus flebilis. ſtatꝰ inſtabilis. ⁊ dep̄catio deteſtabilis. mors triſtabilis. diſſolutio miſerabilis. ⁊octauuꝫ pōt eſſe cōſideratio glorie ineffabilis.Uel aliter ⁊ meliꝰ quo ad ꝓpoſitū ẜm Nico. dely. in glo. ſuꝑ verba thematꝭ. Per dies miſticeannꝰ deſignat̉. ẜm illud Ezechi. iiij. Diem ꝓ annō dedi tibi. Dꝫ igit̉ infans octo dieꝝ ſpūalit̓circūcidi. hoc ē a turpibꝰ reſtringi ⁊ inhoneſtꝭ.qꝛ tunc incipit hr̄e vſum rationis. Quia dicitAriſto. ij. ethi. Ꝙ nō paꝝ facit ad v̓tuteꝫ a puericia aſuefieri ad v̓tutis opera. Hāc doctrinamde circūciſione pueroꝝ ſpūali pōt quis ẜm placitū prolongare.¶ Sermo ſcd̓us. De eodem.Ircumcideturex vobis om̄e maſculinū Gen̄. xvij¶¶ Dieūt naturales. A vite procedūt quedamplante infructuoſe ⁊ innaturales. Et pͥncipalt̓aradice vitis. ⁊ tales plante degeneres ſunt n̄

fructificant. Sed viteꝫ onerant ⁊ fructuꝫ impediunt ⁊ retardāt. Nam humorē attrahunt. qͥ debuit tranſire ad fructū ipſum nutriendo ⁊ augmentando. Ideo debēt citiꝰ a radice extirpari⁊ incidi ne diutiꝰ creſcentes diminuāt fructum¶ Miſtice per vitem adam noſter ⁊ pͥmꝰ parenſdeſignat̉ quē deꝰ plantauit ⁊ ad ꝑadiſuꝫ voluptatis in ortū amenum collocauit. vt botros v̓tutum ⁊ vinū dilectionis ferret. ẜm hoc ꝙ memorauit legiſlator moyſes Gen̄. ij. dicēs. Plantauit aūt dn̄s deꝰ paradiſum voluptatis a pͥncipio. ⁊ poſuit in ea hoīem quē formauerat vt operit ret̉ .ſ. fructū bonū. Sed a radice hꝰ vitꝭꝓceſſerūt degeneres plāte originaliū pctōrumq̄ in om̄s poſteros ſuos ſunt ꝓpagate ⁊ tranſfuſe. Dicut em̄ ſancti doctores. Licꝫ tranſgreſſio ab eua incepit q̄ hūit ſua colloqͥa cū ẜpenteGen̄. iij. Tn̄ cauſa originalis peccati ipſa nō fuit. ſed adā. Qui ſi nō peccaſſet originale in poſteros tranſfuſum nō fuiſſet. Ideo dic̄ apoſtolꝰad Ro. v. Per vnū hoīem .ſ. adā pctm̄ intrauitin mūdū. Et he plante originaliū pctōꝝ impediebant fructū bonoꝝ opeꝝ ⁊ retardabant̉ homīes a regno celoꝝ per qͥnqꝫ milia annos ⁊ ducentos ⁊. xxxiiij. annos. nullus potuit intrare īregnū celoꝝ. Iō neceſſe fuit vt tales plante originaliū eradicarent̉ ⁊ circūciderent̉. qꝛ nō fuerunt plantate a deo: ſed a dyabolo. Ideo dixitchriſtꝰ Mat. xv. Oīs plantatio quā nō plantauit pr̄ meꝰ celeſtis eradicabit̉. ⁊ hec eradicatiofacta eſt per circūciſionem que data fuit ad culpaꝫ delendā. ⁊ qꝛ vir cōmiſit culpaꝫ. ideo datafuit circūciſio viris ⁊ nō feminis. ſicut innuūt v̓ba prelibata. Circūcidet̉ ex vobis om̄e maſculinū. In quibꝰ duo tangunt̉. ¶ Primo circūciſionis ncc̄itas. ibi. circūcidet̉ ex vobis. Scd̓oilliꝰ abilitas. ibi. omne maſculinum. V De pͥmoſciend̓. Pe. d̓ creſ. li. v. dic̄. Quedā ſūt arboreſvt pirꝰ vl̓ pomꝰ q̄ trahūt infirmitatē quādā quādr̄ cauſare ſerpēſ. Et arefacit om̄s ramos quoſ Battingit Et cognoſcit̉ in arbore hꝰ modo. qꝛ cortex aret ⁊ nigreſcit. Sed hāc infirmitatē volēsrepelere neceſſe ē vt cultello preacuto cortice̓nigreſcētē ⁊ arentē preſcindat vt de ea nihil remaneat. ⁊ poſtea fimo cū ceſpite foramē alligabis. ⁊ ſaluabit̉ arbor. VMoraliter ꝑ arboreꝫgens iudaica recte ſignat̉ q̄ originē a radice .ſ.Adam traxit. a quo infirmitatē cōtagioſam .ſ.peccatum originale hūit. De qua dr̄. xv. q. j. c.qd̓ aūt. Fames carnis ⁊ aīe dr̄ infirmitas q̄ accidit aīe ex carnis corruptione. Et illa infirmitas intm̄ arefacit ramos. hoc eſt filios iudeoꝝvt om̄s de regno dei p̄ciderentur. ẜm illd̓ Gen̄.xvij. Haſculus cuiꝰ p̄pucij caro circūciſa nontuerit ꝑibit de ppl̓o meo. vt ꝓbat mgr̄ in. iiij. di.

E 3

M fo tuniſioīb.