Chronographia

matris puerū rapuerunt Quem videntes elegātiſſime forme miſericordia cōmoti ip̄m ſuꝑ qͣndā arborē ne a ferꝭ. deuoraret̉ repoſuerūt. ⁊ leporē ſcindētescor eiꝰ ceſari detulerūt. Eodeꝫ die dumqͥdam dux inde trāſiret ⁊ pueꝝ vagien̄tem audiret. eū ad ſe adduci fecit Et dūfiliū non hr̄et vxori attulit. ⁊ nutriri eūfaciens. a ſe de vxore ſua genitum eſſefinxit. et henricum vocauit. Cū igit̉ iācreuiſſet. erat corꝑe pulcerrimꝰ. ore facundꝰ. et oībꝰ gͣtioſꝰ Quē ceſar taꝫ decoruꝫ ⁊ prudentē videns a pr̄e ip̄m petijt⁊ in curia ſua manere fecit Sed cū vuderet pueꝝ oībꝰ gratioſum. ⁊ ab oībuscōmendari. dubitare cepit ne poſt ſe regnaret ⁊ ne iſte ſit ille quē occidi mādauerat Uolens igit̉ eſſe ſecurꝰ. lr̄as manibꝰ ſuis ſcriptas ꝑ eū vxori dirigit inhūc modū Inqͣntū ē tibi chara vitā tuamox vt lr̄as iſtas receperis pueꝝ huncnecabis Dū igit̉ ꝑgens in quadā ecc̄iahoſpitatꝰ fuiſſet. et feſſꝰ ſuꝑ bancū qͥeſceret. ⁊ burſa in qͣ erāt lr̄e dependeret. ſacerdos curioſitate ductꝰ burſaꝫ aperuit⁊ lr̄as ſigillo regꝭ. munitas vidēs. ip̄asſaluo ſigillo aꝑuit. ⁊ legēs ſcelꝰ abhorruit Et radens ſubtilit̓ qd̓ dicebat̉. iſtūnecabis ſcripſit. filiā nr̄am iſti ī vxoreꝫdabis Cūqꝫ regina lr̄as ſigillo īꝑatorismunitas vidēt ⁊ de manu īꝑatoris ſcriptas eē ꝯgnoſceret. cōuocatis pͥncipibꝰcelebrauit nuptias. ⁊ filiā ſuā eidē ī vixoreꝫ dedit. Que nuptie aqͥſgrani celebrate ſunt Cū āt ceſari a dicētibꝰ narraret̉: qͣꝫ ſolennit̉ fuiſſēt filie ſue nuptie celebrate. ille obſtupefactꝰ a duobꝰ armigeris ⁊ duce et ſacerdote ꝟitate comꝑtadei ordinationi nō reſiſtendū eſſe vidit⁊ iō ꝓ puero mittēs eū eſſe ſuū generūapprobauit. et poſt ſe in imperio regnare inſtituit In loco āt vbi puer henricꝰ natꝰ fuit nobile monaſteriū edificatūē. qd̓ vſqꝫ hodie. Urſania noīatū eſt.Iſte henricꝰ oēs ioculatores a curia

ſua remouit ⁊ q̄ his dari ꝯſueuerāt pauꝑibꝰ erogabat Hꝰ tꝑe tātū ſciſma ī ecc̄afuit vt tres in ſummos pōtifices electieſſent A quodā tādē p̄ſbytero nomineGratiāo magna illis data pecunia eidēceſſerunt. et ip̄e papatū obtinuit At hēricꝰ dū ꝓ ſedando ſciſmate romā ꝑgeretGratiaꝰ eī obuias aureā coronā ſibi obtulit vt ꝓpiciū ſibi haberet Ille āt cuncta diſſimulās ſynodo ꝯuocato Gratianū de ſymonia cōuicit. et aliū ſubrogauit. In libro tn̄ bonizi quē miſit ad comitiſſam mechtildim dr̄. ꝙ cū p̄dictꝰ p̄ſbyter ſimplicitate ductꝰ potificatū ſibiꝑ pecuniā acqͥſierit. vt ſciſmati obuiae̓tip̄e pꝰ modū errorē ſuū cognoſcēs ſeip̄ꝫſuadē te īꝑatoe depoſuit. ¶ Pꝰ hūc hēricū tertiꝰ henricꝰ imꝑat Huiꝰ tꝑe brunō ī papā eligit̉. et Leo vocat̉. Qui dūad capeſcendum ſedem apoſtolicam romam pergeret. audiuit voces angelorum canentium. Dicit dominus. Egocogito cogitationes pacis ⁊cͣ. Hic demultis ſanctis cantus compoſuit Hoctempore per berengarium turbata fuiteccleſia qui aſſerebat. corpus et ſanguinem chriſti non vere ſed figuratiue eſſe in altari. Contra quem ſcripſit egregie lanfrancus prior betenſis. nationēpapienſis. qͥ fuit magiſter Anſelmi cantuarienſis. ¶ Deinde quartus henricꝰimꝑat anno dn̄i. M. lvij. Cuiꝰ tꝑe maxime floruit lanfrancꝰ. Ad cuiꝰ eximiā doctrinā ꝯuolauit de burgūdia Anſelmꝰvir poſtmod̓ ml̓ta ꝟtute ⁊ ſapīa adornatus. et ei in prioratu monaſterij betenẜſucceſſit. ¶ Sub hoc tempore hieruſalem a ſaracenis capta a fidelibus recuperata eſt. Oſſa beati Nicolai apud barenſem vrbem tranſlata ſunt. De quoint̓ cetera legit̉ ꝙ dū ī quadā ecc̄a q̄ dr̄ſcā crux ſubiecta ſcē marie de charitate. nōdū btī Nic olai noua hiſtoria cātaret̉. frēs priorē vt eā ſibi cantare licētinſtantiꝰ exorabāt. Qui nullatenꝰ acqͥ-

H v