Legenda Clxxvi

ipſum libere abire permiſit M ¶ Ottoni primo ſucceſſit Otto ſecundꝰ. Hicdum italici pacem ſepius violarent. romam venit ⁊ omnibus proceribꝰ magnatibus ⁊ pontificibus apud gradum eccleſie conuiuium grande fecit Quibusepulantibus latenter omnes cingi fecitarmatis. Deinde de violata pace querimoniam mouens iubet in ſcriptis culpabiles recitari Quos ſtatim ibidē decollari fecit. alios vero epulari ſatagebat. ¶ Huic ſucceſſit Otto tertius circa annuꝫ domini dcccclxxxiiij. Iſte cognominabatur mirabilia mundi. Hic vtin quadam chronica dicitur quandamvxorem habuit. que cuidam comiti ſe ꝓſtituere voluit Sed cum ille nollet tantum facinus ꝑpetrare. illa indignata p̄dictum comitem apud imꝑatoreꝫ adeoinfamauit ꝙ eum imperator ſine audiētia decollari fecit. Qui anteqͣꝫ decollaretur rogauit vxorem ſuam vt iudiciocandentis ferri poſt mortem eū comprobet innocentem. Adeſt dies in quo ceſar pupillis et viduis ſe aſſerit iudiciūfacturū. Affuit et viduaⁱ mariti ſui caput ſecum ſuis portans in vlnis. Tuncqueſiuit ab imꝑatore quā morte dignuseſſet qui iniuſte alique occidiſſet. Quicum priuatione capitis dignū eū aſſereret. illa intulit dicens Tu es ille vir qͥmaritum meum ad ſuggeſtionem vxoris tue innocenter occidi mandaſti. Etvt me verum dicere cōprobes hͦ candētis ferri iudicio cōprobabo. Quod ceſar videns obſtupuit. et in manu femīepuniendum ſe dedit. Interuentu tamēpontificum et procerum inducias decēdierum. deinde octo. tertio ſeptem. quarto ſex a vidua accepit. Tūc imperatorcauſa examīata et veritate cognita. vxorem viuam concremauit. ⁊ pro redem/ptione ſui quattuor caſtra vidue dedit.Que caſtra ſunt in ep̄atu liuienſi et vocant̉ ab inducijs dierum x. viij. vij. vi.

¶ Poſt hunc btūs Henricus qui fuitdux bauarie anno domini milleſimo. ſecundo imperium ſumpſit. Qui ſtēphano regi vngarie adhuc gentili ſororemſuā noīe Galam in vxorem dedit. et tāipſum regem qͣꝫ totam eius gentem adfidem chri conuertit. Qui ſtephanꝰ tāte religionis fuit vt multoꝝ miracl̓oꝝgl̓a d̓s ip̄m illuſtrem redderet Hic henricꝰ ⁊ vxor eius kunegundis virginesꝑmanſerūt. et celibē vitā ducētes in pace quieuerūt. ¶ Huic ſucceſſit Cōradꝰquidā dux frācoꝝ qͥneptem ſcī henriciduxit in vxorē. Huiꝰ tꝑe viſa eſt ī celotrabs ignea mire magnitudīs ſuꝑ ſoleꝫiam ad occaſum vergentē currere ⁊ adterrā cadere. hic qͦſdam epos de italia īvincula coniecit. Et qꝛ mediolanenſisarchiep̄s de vincul̓ fugit. ſuburbia medio lani incendit. Die veo pentecoſtescū imꝑator in parua eccīa ſecꝰ vrbē coronaret̉ ad miſſam tā grauia tonitrua fulguraqꝫ fuerūt. vt aliqui mente excederent. aliqͥ ſpm̄ exhalarent Bruno veroep̄s qͥ miſſam cātabat et ſecretariꝰ imꝑatoris cum alijs dixerūt ſe inter miſſarūſolēnia vidiſſe ſcm̄ Ambroſium imꝑatori comitantē Huiꝰ Conradi tꝑe .ſ. annodn̄i M. xxv. comes lupoldus vt in qͣdāchronica dicitur iraꝫ regis metuens cūvxore ſua in ſiluam fugiens in quodamtugurio latitabat. In qua ſilua duꝫ ceſar venaretur. nocte ſuperueniēte in eodeꝫ tugurio ip̄ꝫ oportuit hoſpitari Curhoſpita pregnans vicinaqꝫ partui decēter vt potuit ſtrauit. et neceſſaria miniſtrauit Eadē nocte mulier filiū peꝑit.et vocē tertio ad ſe veniētē ceſar audiuit Cōrade h̓ puer mō ꝓgenitus genertuus erit. Mane ille ſurgens. duos armigeros ſibi ſecretarios ad ſe vocauitdicens. Itē ⁊ puerulū illū de manibꝰ matris violent̓ auferte. ⁊ ip̄ꝫ ꝑ mediū ſcindentes cor eiꝰ mihi portate. Cōciti illieūtes de gremio mr̄is puerū rapuerūt