Legenda Clxxvij

aſcens dixit incōgruū eſſe morē pͥſtinūde nouitatibꝰ īmutare Cū adhuc frēs tſtarēt. ille īdignatꝰ rn̄dit Recedite frēsnūqͣꝫ a me licētia ꝯcedet̉ vt noua cāticaīmo ioculatoria q̄dā in mea ecc̄a decantent̉ Adueniēte ꝟo feſtiuitate eiuſdemfrēs cum qͣdā triſticia matutinaꝝ vigilias ꝑegerūt Cūqꝫ oēs ſe in lectis recepiſſent. ecce nicolaus viſibiliter prioriapparuit terribilis. Quem ꝑ capillos alecto abſtrahens dormitorij pauimētocolliſit Incipienſqꝫ ātiphonā. O paſtoret̓ne. ꝑ ſingulas vocum differentias virgis qͣs in manu tenebat gͣuiſſimos ictꝰſuꝑ dorſuꝫ pͥoris ingeminās ꝑ ordinemmoroſe canendo antiphonā ad finē vſqꝫ ꝑduxit Qui cum omnes ſuis clamoribus excitaſſꝫ ſemiuiuꝰ ad lectū deportatur Tandē ad ſe rediēs ait Itē ⁊ hiſtoriam nouā ſcī Nīcolai amodo decātate¶ Hoc tꝑe ex molinenſi cenobio. xxi.monachi cuꝫ abbate ſuo Roberto ciſtercij ſolitudinē adeuntes. vt ſibi regule ſue ꝓfeſſioneꝫ diſtrictiꝰ obſeruarentnouū ordinē ex veteri īſtituerūt ¶ Hildebrandꝰ pͥor cluniacenẜ factꝰ papa Gregoriꝰ ē vocatꝰ Hic duꝫ in minoribꝰ ꝯſtitutus. legatione fungeret̉ apud lugdūuuꝫ archiep̄m ebronenſem de ſymoniacōuicit miraculoſe Nā dū idē archiep̄soēs accuſatores ſuos corrūpēt. ⁊ conuinci nō poſſet. legatꝰ vt Gl̓ia pr̄i ⁊ filioet ſpūiſco dice̓t. īperauit Ille gl̓ia pr̄i ⁊filio expedite dicebat. ſpirituiſcō ꝟo dicere nō poterat. quippe qͥa in ſpūmſcūꝫpeccauerat Qui pcc̄m ſuū cōfitēs moxvt depoſitꝰ ē clara voce ſpūmſcm̄ nominauit Hoc miraculū recitat Bonizo inli. ad comitiſſaꝫ mechtidē O ¶ Mortuo henrico quarto. Spire. et cum aliis regibus ſepulto. et eiꝰ epithaphio ꝟſus iſte fuit inſcpͥtus. Filius hic. paterhic. auus hic. proanus iacet iſtic. Huicſucceſſit henricus qͥntꝰ anno dn̄i. H.cvij. Qui papā cū cardinalibus cepit. ⁊

eos dimittēs inueſtiturā ep̄oꝝ et abbatum ꝑ anulū ⁊ baculū paſtoralē accepitSub hoc tꝑe beruardꝰ cuꝫ frībꝰ ſuisciſterciū ingredit̉ ¶ In parochia legiēſi porca porcellū faciē hoīs habētemenixa eſt. Pullus galline quadrupesnatus ē ¶ Lothariꝰ ſucceſſit henrico.Cuiꝰ tꝑe mulier q̄dam in hiſpania monſtruꝫ bis gemini corꝑis enixa ē. auerſisvultibꝰ et corꝑibꝰ ſibi coherens. Anteqͥdem effigies erat hoīs ītegro corꝑismēbrorūqꝫ ordine diſtīcta. retro ꝟo facies canis. corꝑis et mēbroꝝ ꝓprietateintegra ¶ Poſt hūc regͣuit Conradusāno dn̄i. M. cxxxviij. ¶ Eo tꝑe Hugode ſancto victoē doctor excellentiſſimꝰet in omni ſcientia ſummꝰ et religionedeuotus obijt De quo refert̉ ꝙ cum infirmitate vltima laboraret. et nullū cibum retinere poſſet. corpus tamē dominicuꝫ ſibi dari cum multa inſtantia poſtulabat Tunc fratres eius turbatiōeꝫſedare volentes ſimplicem hoſtiam inſtar corporis dominici ſibi detulerunt.Qd̓ ille ꝑ ſpūm recognoſcens ait. Miſereatur veſtri dominus fratres Cur medeludere voluiſtꝭ. Iſte enim non eſt dominus meus quem deportaſtis Mox illi ſtupe facti cucurrerunt. et ſibi corpusdominicum detulerunt Sed ille vidēsꝙ recipere non valeret. eleuatis in celum manibus ſic orauit. Aſcendat filiꝰad patrem. et ſpiritus ad deum ſuum qͥfecit illum. Et inter hec verba ſpirituꝫexhalauit ⁊ corpꝰ domini ibideꝫ diſparuit. ¶ Eugeniꝰ abbas ſancti anaſtaſijpapa conſtituitur Qui ab vrbe expulſꝰ.eo ꝙ ſenatores aliū creauerunt galliasvenit. et bernardum ante ſe miſit. qͥ viādomini predicabat. et multa mircula faciebat ¶ Gilbertus porretanus florebat ¶ Fredericus nepos Conradi impauit anno domini. M. cliiij. ¶ Eo tꝑefloruit magiſter petrꝰ lombardus ep̄sparifienſis. qui librū ſententiaꝝ gloſas