Hiſtoria Barlaam et Ioſaphat.
comediſſe ⁊ virilia ſibi abſcidiſſe. ⁊ ī mare ꝓieciſſe. ⁊ venereꝫ inde natā fuiſſe. ⁊a filio ſuo qͦꝫ ioue alligatū ⁊ in tartarūꝓiectū eſſe Iupit̉ qͦꝫ rex alioꝝ deorumeſſe deſcribit̉. Quē tn̄ in aīalia trāſformatū ſepe dicūt vt adulteria ꝯmittēt.Uenerē qͦꝫ deā adulterā eſſe dicūt Nāaliqn̄ habuit mechū martē aliqn̄ adonideꝫ Egyptij āt aīalia coluer̄t. ſcꝫ ouē vitulū porcū ⁊ hmōi Chr̄iani āt filiū altiſimi colūt qͥ de celo deſcendit ⁊ carnemaſſūpſit Cepit igit̉ nachor fideꝫ chr̄ianoruꝫ euident̓ defende̓. ⁊ rōnibꝰ ꝯmuniē.ita ꝙ rhetores illi muti effecti nihil oīorn̄dē ſciuerūt Ioſaphat igit̉ vehement̓exultabat. eo ꝙ dn̄s ꝑ inimicū veritatꝭ.veritatē defēdiſſꝫ Rex āt furore nimiorepletꝰ ē Iuſſit igit̉ ꝯſiliū diſſolui qͣſi dehis ſeq̄nti die d̓nuo tractaturꝰ Dixitqꝫioſaphat pr̄i Aut mgr̄m meū ꝑmitte mecuꝫ hac nocte manere vt ſimul de rn̄ſionibꝰ fiendis craſtino ꝯferamꝰ. ⁊ tu tuostecū aſſumas. ⁊ cū eis ꝯferas Aut tuismecū ꝑmiſſis accipe meū Alioqͥn n̄ iuſticiā ſed violentiā exercebis QuaproptNachor ſibi cōceſſit ſpem adhuc habēsꝙ eū ſeducēt Cū igit̉ filiꝰ regis cū Nachor domū rediſſꝫ. dixit ei ioſaphat. Neputes me ignorare qͥs ſis. Scio te noneſſe barlaā ſꝫ Nachor aſtrologū Incipienſqꝫ Ioſaphat viā ſalutis ei p̄dicauit.⁊ ad fidē ꝯuertēs mane ad hēmū miſitUbi baptiſmū ſuſcipiēs hēmiticā vitāduxit IMMagꝰ āt qͥdā noīe Theodashec q̄ gerebant̉ audiēs ad regeꝫ venit.⁊ ꝙ filiū ſuū ad leges patrias redire facēt ꝓmiſit Cui rex Si hoc fecerꝭ ſtatuāaureā tibi erigā. et ip̄i ſicut dijs ſacrifiuꝫ offerā Et ille. A filio tuo cūctos remoue. et mulieres decoras ⁊ ornatas ītroduci p̄cipe. vt ſꝑ cū eo ſint ⁊ mīſtrētei. ꝯuerſent̉ ⁊ morent̉ cū eo Ego āt vnūde ſpiritibꝰ meis ad eū dirigā qͥ euꝫ adlibidinē īflāmabit Nihil eī iuuenes ſicpōt ſeduce̓ ſicut facies mulierū Rex eī
qͥdā cū filiū vix habuiſſet. dixerūt perūtiſſimi medici ꝙ ſi infra decē ānos ſolēvel lumē viderit. lumine oculoꝝ pͥuabitur Rex igit̉ in qͣdā petra ſpelūca exciſa filiū ibi vſqꝫ ad ānos decē manē fecitQuibꝰ finitis iuſſit rex vt oīm rerū genera ante eū adducerent̉. vt oīm noīa ⁊noticiā poſſet hr̄e Adductis igit̉ an̄ cūauro ⁊ argento. lapidibꝰ p̄cioſis veſtibꝰſplēdidis. eqͥs regalibꝰ. ⁊ oīꝫ rerū generibꝰ. cū de vniuſcuiuſqꝫ rei noīe īterrogaret. mīſtri oīm ſibi noīa indicabant.Cū āt nomē mulierū diſcere anxie q̄reret. ſpatariꝰ regis ludēdo dixit. demōeseas eſſe q̄ hoīes ſeducūt Rege āt interrogante filiuꝫ qͥd de oībꝰ q̄ vidēat plꝰamaret. qͥd inqͥt pr̄ aliud niſi demonesillos qͥ ſeducūt hoīes In nullo enī ſicutin his ſic exarſit aīa mea Nō igit̉ aliterputes te filium tuū ſuperare niſi hͦ mōRex igit̉ oībꝰ miniſtris eiectꝭ puellasdecoras ei ſociauit. q̄ euꝫ ſꝑ ad libidinē.ꝓuocabāt. nec habebat alium ad que reſpice̓t. aut cuꝫ quo loqueret̉. vel cum qͦveſceret̉. Malignꝰ ꝟo ſpiritus a magomiſſus in iuuenem irruit. ⁊ magnū intꝰcaminum ignis accendit. Malignꝰ igit̉ſpūs intus inflāmabat. puelle āt exterius dirū excitabāt ardorem. Qui ſe tamfortiter vexari ſentiēs turbabat̉. ⁊ deoſe totum recōmendās. diuinā ꝯſolationem recepit. ⁊ omnis tentatio abſceſſit Deinde qͣndā puellā pulcerrimā cuiuſdam regis filiam ſed patre orbatamad eū miſit Cui cuꝫ vir dei predicaret.illa reſpōdit Si me ab idoloꝝ culturaſaluare deſideras. ꝯiungere mihi nuptiarum copulationē Nā ⁊ chr̄iani coniugia non abhorrent ſed laudant. qꝛ patriarche eorum et prophete ⁊ petrus eoꝝapoſtolus cōiuges habuerunt Ad quāille Inaniter mulier iſta mihi proſe queris Permittit̉ quidem chr̄ianis vxoēsducere. ſed non his qui ꝓmiſerūt chr̄oꝟginitatē ẜuaē Et illa Sit ita vt vis.