Legenda Clxxv.
Hic igitur barlaā ſe ſimulās pͥmo chr̄ianoꝝ fidē defendet. deinde ſe ſuꝑari ꝑmittet. ⁊ oīa q̄ docueat reuocabit. et ſicfilius regis ad nos redibit. Aſſumptoigit̉ p̄dicto pͥncipe magno exercitu adq̄rēdū barlaā iuit. ⁊ heremitā illū capiens ſe barlaam cepiſſe dixit Quē filiꝰ regis audiēs captū .ſ. mgr̄m ſuū amare fleuit. ſꝫ poſtmodū ꝑ dei reuelationē huncnō eſſe cognouit Ingreſſꝰ igit̉ pr̄ ad filiuꝫ ait Fili mi in triſticia magna me poſuiſti. et meā caniciē īhonoraſti. ⁊ lumēoculoꝝ meoꝝ abſtuliſti Quare fili hͦ feciſti. ⁊ deoꝝ meoꝝ cultuꝫ reliqͥſti. Cuiille. tēbras pater fugi ⁊ ad lumē cucurri. errorē deſerui ⁊ veritatē agnoui Noli āt fruſtra laborae̓. qm̄ nūqͣꝫ a chr̄o poteris me reuocare Sicut enī tibi īpoſſibile ē altitudinem celi manu tāge̓. autmaxīꝫ ſiccare pelagꝰ. ſic ⁊ iſtud eē ꝯgnoſce Tūc rex ait Et quis hoꝝ mihi auctor ē maloꝝ. niſi ego qͥ tā magnifica tibi feci q̄ uūqͣꝫ aliqͥs patrū fec̄ filio Quaꝓpt̓ pͣuitas volūtatis tue ⁊ ꝯtētio effrenata. aduerſꝰ caput meū te inſanire fec̄.Merito aſtrologi ī natiuitate tua dixerunt te arrogantē. ⁊ ꝑentibꝰ in obedienteꝫ futuꝝ Nūc ꝟo ſi mihi nō acqͥeuerisa mea diſcēdes filiatōe. et ꝓ pr̄e inimicꝰeffectꝰ illa tibi faciā q̄ nec hoſtibꝰ adhucfeci Cui ioſaphat Cur rex t̓ſtarꝭ ꝙ bonorū ꝑticeps effectꝰ ſuꝫ Quis vn̄qꝫ pr̄ ī filij ſui ꝓſperitate triſtis apparuit Nō ergo iā pr̄em vocabo te Sꝫ ſi mihi aduerſaberis ſicut a ſerpente fugiā a te. Rexigit̉ ab eo cū ira diſcedens. arachi amico notā fec̄ filij duriciā Qui ſibi ꝯſuluit vt nō aſperis ꝟbis cū eo vteret̉. qꝛ blādis et lenibꝰ puer meliꝰ trahē̓t̉ Seq̄ntiigit̉ die rex ad filiū vēit. ⁊ circūplexāsoſculabat̉ eū di. Fili dulciſſime honoracaniciem pr̄is tui Uerere fili pr̄em tuūAn neſcis qͣle bonū ē pr̄i obedire. ⁊ eūletificare. ſic̄ eꝯͣ malū ē ip̄m exacerbare.Quotqͦt eī fecerūt male perier̄t Cui io
ſaphat Tp̄s amandi ⁊ tēpꝰ odiēdi ⁊ tēpª obediedi tp̄s pacis et tp̄s belli Nullo enī mō auertētibꝰ nos a deo obediredebemꝰ. ſiue ſit pr̄ ſiue mr̄ H ¶ Aidēsigit̉ pr̄ eiꝰ cōſtātiā ait Ex qͦ video tuamꝑtinaciā. nec mihi obedire vis ſaltē vēiet ābo parit̓ veritati credamꝰ Barlaamenī qͥ te ſeduxit a me vīctꝰ tenet̉ Noſtriigit̉ et vr̄i cū barlaā cōueniāt. et p̄conēmittā. vt oēs galilei ſine timore veniātEt diſputatōe īcepta ſi veſter barlaamobtinuerit vobis credemꝰ. ſi āt nr̄i nobis ꝯſentietis Qd̓ cū regis filio placuiſſet. et illi cū ſimulato barlaā ordīaſſētqūo pͥmo debēt ſimulare ſe fidē chr̄ianoruꝫ defende̓. et poſtea ſe ꝑmittē ſuꝑari.oēs inſimul ꝯuenerūt Cōuerſꝰ igit̉ ioſaphat ad nachor dixit Noſti o barlaamqͣlit̓ me docuiſti. ſi igit̉ fidē quā me docuiſti defenderis in doctrina tua vſqꝫ īfinē vite ꝑmanebo Si āt ſuꝑatꝰ fueris.ſtatī ī te meā cōtumeliā vīdicabo. ⁊ cortuū ⁊ līguā manibꝰ extrahens dabo canibꝰ ne alij āpliꝰ p̄ſumāt filios regū ī erroreꝫ mittē. His auditis Nachor t̓ſtiset pauidꝰ vehemēt̉ factꝰ ē. vidēs ſeip̄ꝫ īfoueā quā fec̄ decidiſſe. et laq̄o ſuo cop̄henſū eſſe Aīaduertēs igit̉ cognouitmeliꝰ eſſe filio regis adherere. vt periculū mortꝭ. euade poſſet Rex āt ſibi palā dixerat vt fideꝫ ſuā ſine timore defenderet Unꝰ ergo rhetoꝝ ſurgens dixit.Tu es barlaam qͥ filiū regis ſeduxiſti.Et ille Ego ſuꝫ barlaam qͥ filiū regꝭ nōin errorē miſi. ſꝫ ab errore liberaui. Etrhetor Cū eximij ⁊ mirabiles viri deosnr̄os adorauerūt. qūo tu aduerſꝰ eosaudes inſurgere Et ille rn̄dēs ait Chaldei greci et egyptij errātes. creaturasde os eſſe dixerūt. Nā chaldei elemētadeos eſſe arbitrati ſunt. cum creata ſintad vtilitatem hoīm vt eoꝝ dominatiōiſubiaceāt. et multis paſſiōibꝰ corrūpāt̉Greci qͦꝫ nephādos homines deos putāt. ſicut ſaturnū. que aiunt filios ſuos