Legenda Clxxv.
Sꝫ ſi aīaꝫ meā ſaluare deſideras. vnamminimā petitionē mihi ꝑfice Concūbemecū tātū hac nocte. ⁊ ꝓmitto tibi ꝙ ſumo diluculo efficiar chriana Nā ſi vt dicitis gaudiuꝫ ē āgelis in celo ſuꝑ vnopeccatore pnīaꝫ agentē: ip̄i auctori ꝯuerſiōis nōne magnā merces d̓bet̉ Semeltātū mihi acqͥeſce. ⁊ ſic meip̄aꝫ ſaluabisIlla igit̉ turri aīe illiꝰ fortit̉ ꝯcutē cepit Qd̓ demō videns ſocijs ſuis ait Uidetis qūo puella iſta concuſſit quē nosnō potuimꝰ ꝯcutē Uenite ergo ⁊ ī eumfortit̉ irruamꝰ. ex qͦ ꝯgruū tp̄s īuenimꝰCernēs igit̉ ſcūs iuuenis ſe tā fortitercaptiuatū. qꝛ ⁊ ꝯcupiſcentia incitabat. ⁊ſalꝰ vniꝰ puelle diabolo ſuggerentē ip̄ꝫꝯmouebat. lachrymis īfuſꝰ or̄oni ſe dedit In qͣ or̄one obdormiēs. vidit ſe duct in qͦddā pratū decoris floribꝰ exornatuꝫ. vbi folia arboꝝ dulceꝫ ſonū reddebant. aura qͣdā grata agitata. ⁊ odoremmirificū emanabant Ubi fructꝰ viſu ſpecioſiſſimi. et guſtu deſiderabiles Ubi ſedes poſite erant auro ⁊ gēmis fabricatelecti lucidi cū p̄cioſiſſimis ornamētꝭ. aq̄limpidiſſime p̄terflnētes Dehinc ī ciuitateꝫ ip̄m introduxer̄t. cuiꝰ muri ex auro obrizo erant q̄ claritate mirabili refulgebat Ubi etherei qͥdā exēcitꝰ cātantes cāticū qd̓ auris mortaliū nūqͣꝫ audiuit Dictūqꝫ ē ei Iſte ē locꝰ btōꝝ Cū aūtviri vellent eū reduce̓. rogabat vt eumibi manere ꝑmitterēt Qui dixerūt Cuꝫlabore multo veniēs hūc ſi tn̄ tibi viminferre poteris Deinde ad loca teterrima ip̄ꝫ duxerūt oī feditate plena Dictūqꝫ ē ei Iſte ē locꝰ īiuſtoꝝ Cū āt euigilaſſet. pulcritudo illiꝰ puelle ⁊ ceteraꝝ ſtercoe̓ fetidior ei videbat̉ Ueꝝ cū maligniſpūs ad theodā rediſſent. ⁊ ip̄e eos exprobrae̓t dixerūt Priꝰ qͣꝫ ſigno crucis ſignae̓t̉ ſr̄ ip̄ꝫ irruētes fortit̉ ip̄m cōturbauimꝰ. vt āt ſcip̄ꝫ ſigno crud. muniuitnos ꝑſecutꝰ ē cū ira Tūc theodas cū rege ad eū intrauit. ſperās ꝙ ei ꝑſuadere
poſſꝫ Sed p̄dictꝰ magꝰ captꝰ ē ab co quēcaꝑe voluit. ⁊ ab eo ꝯuerſꝰ bapit ſua ſuſcepit. ⁊ laudabilē vitā duxit ¶ Rexigit̉ deſperas dimiſit̓ eī de ꝯſilio amicoruꝫ mediū regni ſui Ille āt licet deſertuꝫ tota mentē deſideraret. tn̄ ꝓpt̓ fideidilatatōeꝫ ad tempꝰ ip̄m regnū ſuſcepitac ī ſuis ciuitatibꝰ tc̄pla ⁊ cruces ererit⁊ oēs ad chr̄m ꝯuertit. Prat tādē filirōnibꝰ ⁊ p̄dicatōibꝰ aſſenſuꝫ p̄bēs. fidēchri recepit. ⁊ baptiſmū ſuſcipiēs ⁊ totu r̄gnū filio ſuo dimittēs ip̄e miſericordie oꝑbꝰ vacabat. ⁊ poſt hoc laudabiliter vitā finiuit Ioſaphat āt Barachiaꝫregeꝫ p̄nūcias pluries fugē voluit. ſedſꝑ a ppl̓o captꝰ vix tandem euaſit. Cumergo ꝑ d̓ſertū ꝑge̓t cuidā pauꝑi regalēhabitu dedit. ⁊ ip̄e ī pauprima veſte remāſit Diabolꝰ āt multas ei inſidias parabat Aliqn̄ enī gladio euaginato ī euꝫirruebat. ⁊ eū ꝑcutē minabat̉ niſi deſiſteret Aliqn̄ in forma feraꝝ ſibi apparebat frēdēs ⁊ dirū mugitu emittēs Illeāt dicebat Dn̄s mihi adiutor eft. nō timebo qͥd faciat mihi hō Duobꝰ igit̉ annis ī heremo ioſaphat vagabūdꝰ māſitnec barlaā īuenire potuit Tādē āt ſpeluncā īuenit. ⁊ ante oſtiū ſtās dicebat.Benedic pr̄ bn̄dic. Cuiꝰ vocē barlaamaudiens foras exilijt. ⁊ oſculātes ſe feruētiſſime ſeſe alterutrū āplexibꝰ ꝯſtringebant. nec ſatiari poterant Retulit ātioſaphat barlaam omnia que acciderāt⁊ ille immenſas gr̄as egit deoMāſit ātioſaphat ibideꝫ multis ānis ī abſtinentia mirabili ⁊ ꝟtute Tādeꝫ ꝯpletis diebus barlaā ī pace qͥeuit circa ānos dn̄iccclxxx. ¶ Ioſaphat igit̉ ī āno .xxv. regnū deſerēs trigintaqͥnqꝫ ānis heremiticū laborē ſubijt Et ſic ml̓tis clarꝰ ꝟtutibꝰ in pace quieuit. et cum corꝑe barlaāpoſitꝰ fuit Qd̓ audiēs rex barachias illuc cū multo exercitu venit. et corꝑa reuenter aſſumens in ciuitateꝫ ſuam trāſtulit. Ad quorum tumulum miracula