De Barlaam et Ioſaphat

Ueniēte vero mortis termino. nihil exoībus niſi viles accipit ad ſepelienduꝫpāniculos Secundꝰ amicꝰ ē vxor. filij. etparentes. qui tātū vſqꝫ ad monumētuꝫſecū ꝑgentes ꝓtinꝰ reuertunt̉. ſuis vacātes curis Tertiꝰ amicꝰ eſt. fides ſpes etcharitas. et elemoſyna. et cetēa bona opera. que nos cū eximꝰ de corꝑe poſſūtp̄cedere. et ꝓ nobis apud deū int̓ueniēet ab inimicis demōibꝰ nos liberareHoc īſuꝑ addidit di. In qͣdam magnaciuitate ꝯſuetudo fuit ꝙ hoīeꝫ extraneum ⁊ ignotū oī anno in pͥncipē eligebātCui omni ptāte accepta qͥcqͥd volebatfacere licitū erat. et ſine omni ꝯſtitutōetraꝫ regebat Illo igit̉ in oībꝰ delicijs ꝑmanente. et ſꝑ ſibi ſic eſſe eſtimante. repente ciues in eū inſurgebant. et ꝑ totam ciuitatē nudū trahentes. in remotam inſulā exulē trāſmittebāt. vbi neccibū nec veſtimentū inueniens. fame ⁊frigore vrgebat̉ Tādē qͥdā aliꝰ ſublimatus in regno. cū illoꝝ ciuiū ꝯſuetudinēdidiciſſet. infinitos theſauros ad inſulam illā p̄miſit. vbi poſt ānū in exiliumrelegatus ceteris fame deficientibꝰ illeīmenſis delicijs abundabat. Ciuitas hͨīnūdꝰ iſte ē Ciues. tenebrarum pͥncipesqͥ nos falſa mundi delectatōe alliciuntnobiſqꝫ nō ſperantibꝰ mors ſuꝑuenit. etin locum tenebraꝝ demergimur Diuitiaꝝ ꝟo ad et̓nū locum p̄miſſio fit manibus egenoꝝ F ¶ Igitur cum barlaāꝑfecte filium regis docuiſſꝫ et ip̄e eumiā relicto pr̄e ſeqͥ vellet. dixit barlaā Sihoc feceris. cuidā iuueni ſil̓is eris. qͥ cūqͣndā nobilē nollꝫ deſpōſare vxorē. ip̄erenuēs aufugit. ⁊ in qͣndā locū deueniens ꝟginē qͣndā cuiuſdā ſenis pauperꝭ.filiā laborātē ⁊ ore deū laudātē vidit.Ad quā ille Quid ē qd̓ agꝭ mulier Cuꝫenī ita pauꝑ ſis. gr̄as tn̄ agis deo ac ſimagna recepiſſes ab eo Ad quē illa. ſicꝑua medicīa ſepe a magno lāguore liberat. ſic̄ gr̄aꝝ actio ī ꝑms donis magnoꝝ

efficit̉ aucͣtrix donoꝝ Hec tn̄ q̄ extrīſecꝰ ſūt nr̄a n̄ ſūt. ſꝫ ea q̄ ī nobis ſūt ⁊ nr̄aſunt A deo magna accepi. qͥa me ad ſuāimaginē fec̄. ītellectū mihi dedit. ad ſuāme gl̓iaꝫ vocauit. et ianuā regni ſui iammihi aperuit Pro tātis ergo ⁊ tā magnis donis ip̄m laudare ꝯuenit Uidēsiuuenis eiꝰ prudētiā. eā a pr̄e ſuo in vxoreꝫ petijt Cui ille Filiā meā acciꝑe nonvales. qͥa diutiū ⁊ nobiliū filiꝰ es. egoāt pauꝑ ſuꝫ. Sꝫ cū ille oīo inſtaret. aitſenex Nō poſſuꝫ eā tibi dare vt ī domūpr̄is tui ducas eā. cū vnica mihi ſit. Atille Apud vos manebo ⁊ vobis me ī oībus ꝯformabo. Deponēs igit̉ p̄cioſumornamētū. habitū ſenis īduit. ⁊ apd̓ eūmanēs ip̄am ī vxorē accepit Poſtqͣꝫ ꝟoſenex diutiꝰ eū ꝓbauit: ī thalamū eū duxit. ⁊ īmēſuꝫ pondꝰ diuitiaꝝ qͣntū nūqͣꝫviderat ſibi on̄dit. et oīa ſibi dedit Dixit āt ioſaphat Cōueniēter iſta me tangit narratio ⁊ a te hͦ dictū eſſe de me exiſtīo Sꝫ dic mi pr̄ qͦt ānoꝝ es. ⁊ vbi cōuerſaris. qꝛ a te nūqͣꝫ volo ſeꝑari Et illeAnnoꝝ ſu. xlv. ī deſertꝭ. t̓re ſennaar degens Ad quē ioſaphat Ampliꝰ pr̄ mihiappares. lxx. ānoꝝ Et ille. Si a natiuitate mea omnes annos meos q̄ris diſcere. bene eos exiſtimaſti Sꝫ nullo mōa me in menſura vite computantur. qͦtquot in vanitate mundi expenſi ſunt.Tunc enim ī interiore homine mortuꝰeram. et annos mortis nūqͣꝫ vite nominabo Cum igit̉ ioſaphat eum in deſertuꝫ ſequi vellet. dixit barlaaꝫ Si hͦ feceris ⁊ tuo ꝯſortio carebo ⁊ ꝑſecutōis frībꝰ meis autor exiſtā Sꝫ cū oportunuꝫtp̄s vidēis ad me veniēs Barlaā igit̉ filiū r̄gꝭ. baptiſās. ⁊ ī fid̓ optīe īſtruc̄ g. eūoſculatꝰ ē. ⁊ ad locū ſuū reuerſꝰ ē. ¶ GPoſtqͣꝫ aūt rex filiū chr̄ianū factum audiuit. in dolore nimio poſitꝰ ē Quē quidaꝫ amicus ſuꝰ noīe arachis ꝯſolās ait.Cognoſco rex ſeneꝫ q̄ndā hēmitā qͥ deur̄a ſecta eſt qui ꝑ oīa barlaam ſil̓is eſt

L iiij