Legenda Clxv

ſet reſoluta ⁊ nos ſuꝑ qͣndā tabulā vehēmur. qͥdā pirate nos īueniētes ī ſuā natuiculā poſuerūt ac mutatis nominibuscuidā nos honeſte vidue Iuſtine noīevēdiderūt. q̄ tāqͣꝫ filios ſuos nos hūit. ⁊liberalibꝰ artibꝰ nos erudiri fecit Tandeꝫ ph̓ie oꝑā dedimus. ⁊ ſimoni cuidaꝫmago nobiſcū educata adheſimꝰ. Cūqꝫeiꝰ fallaciā ꝯgnouiſſemꝰ. ip̄ꝫ oīo deſeruimꝰ ⁊ petri diſcipuli ꝑ zacheū effecti ſumꝰ ¶ Seq̄nti āt die aſſūptꝭ. petrꝰ t̓bꝰ frībus ſcꝫ Clemē te Aquila ⁊ Niceta ad q̄ndā ſecretiorē locū or̄onis gr̄a deſcenditQuos venerādꝰ qͥdā ſenex. ſꝫ tn̄ pauꝑ alloqͥ cepit di. Miſereor vr̄i frēs qꝛ ſub ſpēpietatis vos grauiter errare cōſideto.Neqꝫ enī deꝰ ē. neqꝫ cultꝰ h̓ aliqͥs ē. neqꝫꝓuidētia ī mūdo. ſꝫ fortuitꝰ caſꝰ ⁊ geneſoīa agunt. ſicut ⁊ ego ex meip̄o manifeſte ꝯperi ī diſciplina matheſis pͦ ceterꝭeruditꝰ Nolite ergo errare. ſiue eī oretꝭſiue non. qd̓ vr̄a geneſis ꝯtinet vobis etrit Clemēs āt in eū reſpiciēs aīo pulſabat̉: ⁊ ſibi ſe eū al̓s vidiſſe videbat̉ Cūqꝫ de mādato petri clemens adla ⁊ niceta cū eo diutiꝰ diſputaſſent. ⁊ ꝓuidentiāaꝑtis rōnibꝰ on̄diſſent. eūqꝫ ob reuerentiā crebro pr̄eꝫ vocarēt. dixit aqͥla Quidneceſſe ē vt eū pr̄eꝫ vocemꝰ cū ī mandatis hēamꝰ neminē ſuꝑ t̓rā pr̄eꝫ vocare.Et pꝰ hoc reſpiciens ad ſenē ait Nō īiurioſe accipias pr̄ ꝙ fr̄eꝫ meū culpaui.qꝛ te pr̄eꝫ vocauit Hemꝰ enī tale mādatūne aliquē iſto nomine vocemꝰ Cūqꝫ aqͥl hec dixiſſet. riſit oīm aſtantiū cetꝰ vnacū ſene ⁊ Petro Et cū ille cām riſꝰ inqͥreret. dixit ad eū Clemēs Quia facis idde qͦ alios culpas. ſenē pr̄eꝫ vocādo. Atille negabat di. U neſcio ſi eū pr̄em vocauerī Ueꝝ cū ſatis de ꝓuidēcia diſputatū eſſꝫ. dixit ſenex Crederē vtiqꝫ ꝓuidentiā eē. ſꝫ a ꝓpria ꝯſciētia ꝓhibeor huic fidei accōmodare ꝯſenſuꝫ Noui eniꝫmeā ⁊ cōiugis mee geneſim. ⁊ ſcio ea q̄vnicuiqꝫ nr̄m dictabat geneẜ accidiſſe

Audite igit̉ ꝯiugꝭ mee thema ⁊ īuenietꝭ.ſchema cuiꝰ exitꝰ accidit Hūit nāqꝫ martem cū venere ſuꝑ centꝝ. lunā ꝟo ī occaſu ī domo martꝭ. ⁊ finibꝰ ſaturni. qd̓ ſchema adulteras facit. ⁊ ſeruos ꝓprios amare ⁊ ꝑegre ꝓficiſci. ⁊ in aqͥs d̓fūgi Quod⁊ ita factum eſt Incidit namqꝫ in amoreꝫ ſerui et periculum atqꝫ opprobriummetuēs cū ip̄o aufugit et in mari perijtNā ſicut fr̄ meꝰ retulit ip̄m pͥmo adamauit Sꝫ cū ip̄e aſſentire ſibi nollet. ī ẜuūſue libidinis amorē retorſit Nec tn̄ ei īputādū ē. qꝛ eā geneſis hoc facere ꝯpulitNarrauitqꝫ qūo ſomniū finxerit. ⁊ quocū liberis athenas vadēs naufragio ꝑicrit E¶ Cūqꝫ filij vellēt ī eū irtuere. etreꝫ aꝑire ꝓhibuit Petrꝰ dicēs Quieſcite qͦaduſqꝫ mihi placue̓it. Dixit ei petrꝰSi hodie ꝯiugeꝫ tuā caſtiſſimā cū tribꝰfilijs tuis ꝯſignauero. credes ꝙ geneſisnihil ſit Cui ille Sicut īpoſſibile eſt teexhibere qd̓ ꝓmiſiſti. ita et īpoſſibile eſtextra geneſim aliqͥd fieri. Dixit ei petrꝰEcce iſte eſt filiꝰ tuꝰ clemēs. ⁊ hi duo gemini tui Fauſtinꝰ et fauſtꝰ Tūc ſenex reſolutꝰ mēbris cecidit. ⁊ qͣſi exanimis factus ē. Filij āt irruētes ī eū oſculabant̉verentes ne ſpūm reuocare poſſꝫ Tandem ad ſe rediēs oīa vt acciderāt ꝑ ordineꝫ audiuit Tūc ſubito vxor aduenit ⁊cū lachrymis clamare cepit Ubi eſt virmeꝰ ⁊ dn̄s meꝰ Hec cū illa qͣi amēs clamaret. ſenex cucurrit. ⁊ cū ml̓tis lachrymis āplecti ⁊ ſtrīge eā cepit. Dū igit̉ ſil̓manerēt aduenit qͥdā nūciās apionē ⁊ābionē fauſtiniani amiciſſimos cū ſimone mago hoſpitari De qͦꝝ aduētu Fauſtinianꝰ valde gauiſꝰ ad eos viſitādos inuit Et ecce nūciꝰ venit qͥ dicēt mīſtrū ceſaris āthiochiā aduē iſſe. vt magos oēsq̄reret ⁊ morte puniret. Tūc ſimō magꝰin odiū filioꝝ qͥ ip̄m reliq̄rant. vultꝰ ſuiſimilitudinē ī fauſtinianū imp̄ſſit vt nōFauſtinianꝰ ſꝫ ſimō magꝰ ab oībꝰ putaretur Hoc āt fecit vt a miſtrꝭ. ceſaris loco