De ſancto Clemente
tātū qͣ tuor pedes habet Cui barnabasStulte tue q̄ſtioni rn̄dē ꝑfacile poſſemſi ꝟitatis cā diſcende q̄rere videreris.Sꝫ nūc de creaturis vobis dice̓ aliqͥdabſurdū ē. cū a vobis creaturaꝝ ꝯditorignoret̉ Quia .n. creatorē nō cognoſcitꝭ.iuſtū ē vt ī creaturis erretis Hoc ꝟbuꝫcordi clemētis ph̓i valde īheſit. ita ꝙ fideꝫ chr̄i inſtructꝰ a barnaba recepit. ⁊ īiudeā ad Petꝝ poſtmodū ꝓpēauit Quēille de fide chri īſtruxit ⁊ aīe īmortalitateꝫ euident̉ edocuit ¶ Eo tꝑe ſimō magus duos diſcipulos hēbat .ſ. Aqͥlā etNicetā. qͥ eiꝰ fallacias cognoſcentes eūreliq̄rūt ⁊ ad petꝝ ꝯfugerūt. ⁊ eiꝰ diſcipuli ſūt effecti Cū āt petrꝰ clemēteꝫ deſua interrogaſſꝫ ꝓgenie ille qͥd matri etfrībꝰ ⁊ pr̄i accidēit ꝑ ordinē enarrauit.addēs ꝙ credebat ꝙ mr̄ cū frībꝰ ī maripiſſent. pr̄ ꝟo aūt meroē aut ſimilit̓ naufragio inter iſſꝫ Qd̓ audiēs petrꝰ lachrymas ꝯtinere nō potuit ¶ Quadā autēvice petrꝰ cū diſcipulis ſuis antaraduꝫ⁊ inde ad inſulā ꝑ ſex miliaria diſtātemin qͣ Hacidiana mr̄ Clemētis morabat̉vēit. vbi q̄dā colūne vitree mie̓ magnitudīs erat Quas cū petrꝰ cū ceterꝭ. miraret̉. vidēs ip̄am mēdicātē cur nō potiꝰſuis manibꝰ oꝑaret̉. increpauit Que rn̄dit Speciē tātū dn̄e hēo manuū. q̄ meis ſic ſūt debi litate morſibꝰ vt oīno ſintinſenſibiles effecte Atqꝫ vtinā me ī mare p̄cipitaſſeꝫ vt vltra n̄ viuerē Cui petrꝰ Quid ē qd̓ loq̄ris Neſcis qꝛ aīe eorūqͥ ſe int̓imūt gͣuit puniunt̉ Cui illa Utinā hͦ mihi certū fieret ꝙ aīe pꝰ mortēviuāt. libent̓ .n. meip̄aꝫ occidere. vt ſalteꝫ vna hora dulces meos natos vidēpoſſē Cūqꝫ Petrꝰ ab ea cām tāte t̓ſticieint̓rogaſſꝫ. ⁊ illa eī ordinē geſte rei narraſſꝫ ait Petrꝰ Eſt qͥdā adoleſcens apd̓nos noīe clemēs qͥ hͦ q̄ r̄fers mr̄i ⁊ fr̄ibꝰaſſēit accidiſſe Qd̓ illa audiēs. nimio ſtupoe̓ ꝑcuſſa corruit Cūqꝫ ad ſemetip̄amrediſſꝫ. cū lachrymis ait Ego ſū adole-
ſcentis mr̄ Et ꝓcidens ad pedes petri.rogae̓ eū cepit. vt ſibi filiū ſuū feſtinant̉on̄dē dignaret̉ Cui petrꝰ Cū adoleſcentē videris. paululū diſſimula qͦuſqꝫ abinſula cū naui egrediamur. Qd̓ cū illaſe facturā ꝓmiſiſſꝫ. tenēs petrꝰ manū eiꝰip̄am ad nauē vbi erat Clemēs ducebat Uidēs ꝟo clemēs petꝝ manu mulierē ducētē. ridere cepit Mox āt vt mulier iuxta clemētē fuit. ſe ꝯtinē nō potuitſꝫ ſtatī ī āplexꝰ eiꝰ ruit. ⁊ crebro oſcularicepit Quā ille tāqͣꝫ īſaniētē mulierē cūindignatōe repellebat. ⁊ aduerſꝰ petrū īdignatione nō modica mouebat̉ Cui petrꝰ Quid agis o fili clemēs Noli r̄pellēmr̄eꝫ tuā Qd̓ cū audiſſet clemēs. lachrymis īfuſꝰ ſr̄ mr̄eꝫ iacētē ꝯcidit ⁊ eā recogͦnoſce̓ cepit Tūc ad p̄ceptū petri hoſpita ſua q̄ palytica iacebat adducit̉ ⁊ ab eoꝯtinuo liberat̉. Tūc mr̄ clemētē de pr̄eint̓rogauit. Cui ille Ad te q̄rēdū iuit ⁊vltͣ n̄ redijt At illa audiēs ſolūmo ſuſpirauit. grāde eī ꝓ filio īuēto gaudiū hn̄sreliqͦs ꝯſolabat̉ merores D ¶ Intereacū Niceta ⁊ Aqͥla deeſſent. ⁊ redeuntesml̓iere̓ cū Petro vidiſſēt. qͥnā ſit hͨ mulier ꝑcūctant̉ Quibꝰ clemēs ait Or̄ meaē. quā mihi deꝰ redonauit ꝑ dn̄m meumpetrū Poſt hec petrꝰ oīa eis ꝑ ordinemenarrauit Que cū audiſſꝫ Nicēta ⁊ aqͥlaſb̓ito ſurrexerūt. ⁊ obſtupefacti ꝯturbari ceperūt dicētes Dn̄ator dn̄e deꝰ verane ſūt hec. an ſomniū ē qd̓ audimꝰ Tūcpetrꝰ Filij nō inqͥt nos inſanimꝰ. ſꝫ hecvera ſt̓ At illi facie̓ ꝯfricātes aiūt Nosſumꝰ Fauſtinꝰ ⁊ fauſtꝰ. qͦs mr̄ nr̄a eſtimat ī mari īteriſſe Et accurrētes ī ꝯplexus mr̄is ruūt. ⁊ eā crebriꝰ oſculant̉ Atilla ait Quid vult hoc eſſe Ad quā petrꝰIſti ſunt filij tui Fauſtinus ⁊ Fauſtusqͥs in mari periſſe pntabas. Hec audiens mr̄ pͦ nimio gaudio velut amēs effecta corruit ⁊ poſt ad ſe reuerſa ait Obſecro vos dulciſſimi filij narrate mihiqūo euaſiſtis Qui rn̄der̄t Cū nauis fuiſ
K i