De ſancto Clemente

ſui teneret̉ ⁊ occideret̉. Ip̄e āt ſimō deꝑtibꝰ illis abſceſſit Cū āt fauſtinianꝰ adpetrū ⁊ filios rediſſet. expauerunt filijvultū ſimonis in eū intuētes vocē autēpr̄is ſui audiētes Solꝰ āt petrꝰ erat quivultū eiꝰ naturalē videbat Cūqꝫ filij eiꝰ⁊ vxor eiꝰ eū refugerent ⁊ execrarent̉. dicebat eis Cur execramini ⁊ refugitis patrē vr̄m Qui rn̄derūt. ꝙ ideo eū fugerētq in eo vultus ſimonis magi appareretCōfecerat enī ſimon qͦddā vngentū ⁊ faciē eiꝰ ꝑuuxēat. ⁊ vultū ſuū arte magicaimp̄ſſerat in euꝫ. Ip̄e igit̉ lamētabat̉ etdicebat Quid mihi miſeo accidit vt vnadie recognitꝰ ab vxore ⁊ filijs letari nonpotueriꝫ cuꝫ eis Uxor ꝟo eiꝰ ſparſis crinibꝰ ⁊ filij pl̓imū flebant F ¶ Simonāt magꝰ dū adhuc eſſꝫ antiochie petruꝫplurimū īfamauerat. magū maleficuꝫ ethomicidā eū dicendo Deniqꝫ in tātumaduerſꝰ petꝝ ppl̓m ꝯcitauerat. vt ipſuminuenire pl̓imū affectarēt. vt carnes eiꝰdentibꝰ laniarēt Dixit ergo petrꝰ fauſti.niano Qm̄qͥdē ſimon magꝰ eſſe videris.ꝑge ātiochiā ⁊ corā oī ppl̓o me excuſa. acea q̄ de me dixit ſimon ex ꝑſona ſui retͣcta Poſt hoc ego antiochiā veniā. ⁊ alienū hūc vultū a te effugabo. ⁊ ꝓpriū vultuꝫ corā oībꝰ reddā Hoc tn̄ nullo modocredendū ē ꝙ btūs Petrꝰ mētiri mādauerit. cū deꝰ nō indigeat nr̄o mendacioIō itinerariꝰ clemētis ī qͦ hec ſcripta ſt̓liber apocryphꝰ ē. nec vt qͥbuſdā placetſuſcipiendꝰ ē in talibꝰ Uerū tn̄ dici pōtꝙ petrꝰ ſi diligēt̓ ꝟba ſua ꝯſideret̉ n̄ ſibidixit vt ſimoneꝫ magū eē ſe dicēt. ſed vtppl̓o effigiē faciei ſuꝑinductā on̄dēs petrū ex ꝑſona ſimōis ꝯmendae̓t ⁊ mala q̄dixerat reuocae̓t Et ille dixit ſe eē ſimoneꝫ. nō qͣntū ad ꝟitatē. ſꝫ qͣntū ad apparētiā Un̄ qd̓ īfra dixit Fauſtinianꝰ Egoſimō ⁊. ſic debet accipi .i. qͣntū ad apparētiā videor eſſe ſimō Iuit ergo ſimō ſupple putatiuꝰ Perrexit ergo Fauſtinianpr̄ dementis antiochiā ⁊ populuꝫ ꝯuo-

cās dixit Ego ſimon annūcio vobis etꝯfiteor oīa ferelliſſe de petro Neqͣqͣꝫ enīeſt ſeductor vel magꝰ ſed ad ſalutē mūdimiſſꝰ Qua ꝓpt̓ ſi de cetero aliqͥd ꝯͣ ip̄ꝫ dixero. me tāqꝫ ſeductoreꝫ ⁊ maleficuꝫ repellatis Nunc enī penitētiā ago. qꝛ maleme dixiſſe cognoſco Moneo igit̉ vosvt ip̄i credatis. ne vos et cītas vr̄a inſil̓pereatis Cunqꝫ hec oīa qͥ petrꝰ iuſſeratꝯpleſſet. ⁊ iā in amorē petri ppl̓m incitaſſet. petrꝰ ad eū venit. ⁊ or̄onē facta effigiē vultꝰ ſimonis ab eo penitꝰ effugauitppl̓us āt antiochenꝰ Petruꝫ benigne ⁊cū multo honoē recepit. ⁊ ip̄m in cathedra ſublimauit Qd̓ audiens Simō illucꝑrexit. ⁊ ppl̓m ꝯuocans ait Miror ꝙ cuꝫvos ſalubribꝰ p̄ceptis inſtruxeriꝫ. ⁊ a ſeductore petro vos cauere monuerī. vosip̄m nō ſolū audiſtis. ſꝫ etiā ep̄ali cathedra ſublimaſtis Tunc oēs cū furoe aduerſꝰ eū dixerūt Monſtro nobis ſimil̓ esNudiuſtertius te penituiſſe dicebas. ⁊nūc te ⁊ nos p̄cipitare conaris. Et īpetuꝫ in eū facientes. cuꝫ ignominia eū ꝓtinꝰ expulerūt Hec oīa Clemens ī libroſuo de ſeip̄o narrat. ⁊ hāc hiſtoriā ibidēinſeruit G ¶ Poſt hec āt petrꝰ cuꝫ romā veniſſet. ⁊ ſuā paſſionē īminē vidētclemēteꝫ poſt ſe ep̄m ordinauit Mortuoigitur pͥncipe apl̓oꝝ Petro. clemēs virꝓuidꝰ p̄cauēs in futuꝝ. ne .ſ. ꝑ hoc exemplum qͥlibet vellet ſibi in ecc̄a ſucceſſorēſtatuē. ⁊ hēditate ſanctuarium dn̄i poſſidere. lino ceſſit. et poſtmodū cleto Nonnulli aſſerunt ꝙ linꝰ ⁊ cletus non fuer̄tſūmi pontifices. ſꝫ tātuꝫ petri apl̓i coadiutores. ꝓpter qͦd in catalogo pōtificuꝫmeruerūt annūerari Poſt hos aūt clemens eligi. ⁊ p̄ſidere ꝯpellit̉ Qui ita moruꝫ ornamento pollebat. vt iudeis ⁊ gētilibꝰ ⁊ oībꝰ chr̄ianis ppl̓is ꝯplacēt Singularū inopes regionuꝫ noīatī ſcpͥtoshēbat. ⁊ quos baptiſmi ſanctificationemundauerat. non ſinebat publice fierimēdicitati ſubiectos Cū itaqꝫ domicillā

K ij