De ſancto Martino

ſuis noībꝰ īcrepabat Mercuriū maximepatiebat̉ infeſtū Iouē brutū atꝫ hebetēeſſe dicebat ¶ Quadā etiā vice diabolꝰin forma regis purpura ⁊ diademate ⁊aureis caligis ornatus. ſereno ore letaqꝫ facie ſibi apparuit Cūqꝫ diu ābo tacuiſſēt. agnoſce inqͥt martīe quē col̓ Chriſtꝰ ego ſū deſcenſurꝰ ad t̓ras. pͥꝰ me tibimāifeſtare volui Ad hoc cū adhuc martinꝰ admirās taceret. rurſus ait Martine cur dubitas credere cum me videīschī̄s ego ſuꝫ Tūc ille a ſpūſcō doctꝰ aitDn̄s ieſꝰ chīs nō ſe purpuratū. nec diademate renitēteꝫ ventuꝝ eſſe predixit.Ego chr̄m niſi ī eo habitu ⁊ forma quāpaſſꝰ eſt. niſi crucis ſtigmata p̄ferentem.vēiſſe nō credā Ad hāc vocē ille diſparuit ⁊ totā cellā fetoe̓ ꝯpleuit E ¶ Martinꝰ igit̉ obitū ſuū lōge an̄ p̄ſciuit. quēetiā frībꝰ r̄uelauit Interea cādacenſemdioc̄. cā ſedāde diſcordie viſitauit Pergens ergo vidit mergl̓os ī flumine piſcibꝰ inſidiātes ⁊ qͦſqꝫ capientes Formainqͥt hoc demonū eſt Inſidiant̉ incautis. capiunt neſciētes. captos deuorāt̉.ſaturari neq̄unt deuoratis. Imꝑat igit̉vt relicto gurgite deẜtas peterēt regiones Statiqꝫ grege facto. mōtes ſiluasqꝫ petierūt ¶ In illa igitur dioc. aliqͣꝫdiu ꝯmoratꝰ corꝑis viribꝰ cepit deſtitui⁊ diſcipul̓ indicat ſe iā reſolui Tūc oēsflētes cur nos inqͥunt pr̄ deſerꝭ. aut cuinos deſolatos relinqͥs Inuadēt eī gregeꝫ tuū lupi rapaces. Et ille eoꝝ motꝰp̄cibꝰ fletibuſqꝫ. flēs qͦꝫ ſic orauit. Dn̄cſi adhuc ppl̓o tuo ſum neceſſariꝰ. nō recuſo laborē fiat voluntas tua. Dubitauit enī pene qͥd mallet. qꝛ nec hos deſerere. nec a chro volebat diutius ſeꝑariItaqꝫ cum aliqͣꝫdiu moleſtia febriū teneret̉. ⁊ a diſcipul̓ ſuis rogaret̉ vt ī lectulo ſuo vbi in cilicio ⁊ cinere decūbebat ſtramētū aliqd̓ poneret̉. non decetinquit filij chr̄ianū niſi in cilicio ⁊ cinere mori Ego ſi vobis aliud exemplum

relinqͦ ip̄e peccaui Oculis ac manibus:in celuꝫ ſꝑ intentꝰ. īuictū ab or̄one ſpiritum nō relaxabat Et cū ſupinꝰ ſꝑ iaceret. ⁊ a preſbyteris rogaret̉. vt corpuſculū mutatōe laterꝭ. releuaret. ſinite meinqͥt frēs. ſinite celū potiꝰ reſpice̓ qͣꝫ t̓rāvt ſpūs ad dn̄m dirigatur Et hec dicēsvidit diabolū aſſiſtē Quid h̓ inqͥt aſtas.eruenta beſtia Nihil in me funeſtū reperies. abrae me ſinꝰ recipiet Et in hacvoce ſub archadio ⁊ honorio qͥ cepenūtcirca ānū dn̄i. ccccxlviij. vite eiꝰ. lxxxi.ſpūm deo reddidit Uultuſqꝫ eiꝰ tāqͣꝫ iāgl̓ificatꝰ reſplēduit. ac chorꝰ āgelorumibideꝫ ꝯcinēs a multis auditꝰ fuit Adeius trāſitū pictaui ſicut turonici. ibiqꝫmagna altercatio orta eſt Dicebāt enimpictaui Noſter ē monachꝰ Nos reqͥrimꝰ ꝯmēdatū Quibꝰ illi Uobis ē ablatꝰnobis a deo donatꝰ. Nocte igit̉ mediapictaui oēs penitꝰ ſopiūt̉. et ſic a turonicis ꝑ feneſtrā eiectꝰ. ꝑ ligerī nauigio advrbē turpicā cū magno gaudio deportat̉ Btūs āt ſeuēinꝰ colonien̄. ep̄s cumdie dn̄ica loca ſcā pꝰ matutīas more ſolito circūiret illa hora qͣ vir ſcūs obijt angelos cātātes ī celo audiuit. Uocāſqꝫarchidiaconē īt̓rogat ſi aliqͥd audiēt Etcū ſe nil audiē dicēt. ⁊ archiep̄s vt diligēt̉ auſcultae̓t mone̓t. cepit ſurſū collūextēde̓. aures erigē̓. ⁊ ſuꝑ ſūmis articul̓baculo ſuſtē tāte ſtare Sꝫ dū archiep̄usꝓ eo oraſſet qͣſdā ī celo voces audire ſedixit Cui archiep̄s Dn̄s meꝰ martinꝰ ē. qͥmigrauit ē mūdo ⁊ nūc āgeli eū ī celude ferūt Demōes āt affuer̄t qͥ eū retinēvoluer̄t. ſꝫ nihil ſuū ī eo reꝑiētes ꝯfuſireceſſerūt Archidiaconꝰ igit̉ dic̄ ⁊ hor.notauit. ⁊ tūc martinū migſſe cognouitSeuerꝰ ec̄ mōachꝰ qͥ vitā eiꝰ ſcpͥſit cū pꝰmatutīas leuit̓ obdormiſſet. ſic̄ ip̄e ī ꝗdā epͣ teſtat̉. ſcūs martinꝰ alb̓ īdutꝰ vultu igneo. ſtellātibꝰ ocul̓. crīe purpureotenēs libꝝ ī manu d̓xtēa quē d̓ vita eiꝰidē ſeuerꝰ ſcpͥſerat: eid̓ apꝑuit Cūqꝫ pꝰ