Legenda Clxj.
ſerant ꝯfitētes. ille eis licentiā dedit ⁊gͣdū ꝯcito aīalia ꝓceſſerūt. ¶ Multē aſſiduitatis in orādo Quia vt in legēdaſua dr̄ nūqͣꝫ vlluꝫ horaꝝ momētuꝫ p̄terijt qͦ nō aut or̄oni. aut lectōi incuberētInt̓ legendū tn̄ ⁊ oꝑandū nūqͣꝫ aīm abor̄oe laxabat Nā vt fabris ferrarijs moris eſt qͥ int̓ oꝑandū ꝓ qͦdā laborꝭ leuamine incudē feriūt ita martinꝰ dū aliqͥd agē̓t ſꝑ orabat: Multe auſteritatꝭ inſeip̄o Refert enī ſeuerꝰ in epl̓a ad euſebiuꝫ ꝙ cū martinꝰ ī qͣndā villā ſue dioce. vēiſſet. ⁊ clerici lectū ſibi pl̓imo ſtramine preꝑaſſent. ille ibidē requieſcensīſueta molliciē ꝑhorreſcit qͥppe qͥ nudahumo vno tm̄ cilicio ſuꝑiecto cubae̓ cōſueuerat Itaqꝫ ꝑmotꝰ īiuria ſurgēs ſtramētū oē ꝓiecit ⁊ ſe ſuꝑ nudā humū collocauit Circa mediā ꝟo noctē tota illapalea igne accendit̉. ⁊ martinꝰ excitatꝰ dū exire tentae̓t ſꝫ neqͥret ab igne capit̉ ⁊ eiꝰ iā veſtimēta vrūtur Rediēs ꝟoad ſolitū or̄onis ꝯfugiū ⁊ crucis emittēs ſignaculū. in medio ignis intactꝰ ꝑmāſit. ⁊ flāmas ſenſit rorantes qͣs maleexꝑtꝰ erat vrētes Monachi igit̉ excitaticōcurrūt. et martinū que iā cōſūptū putabant̉ de medio flamaꝝ illeſū educūt.Ml̓te cōpaſſiōis erga d̓linq̄ntes Quiaoēs volētes penite̓ cōpaſſionis ſinu recipiebat Nā ⁊ cū diabolꝰ martinū r̓ep̄hēdēt cur ſemel lapſos ad pēitētiā reciperet eidc̄ rn̄dit Si tu ip̄e o miſerabil̓ abhoīm infeſtatōe deſiſtēs. ⁊ te factoꝝ tuoꝝ penitet. ego tibi cōfiſꝰ ī dn̄o chr̄i miſericordiā pollicerer ¶ Multe pietatiserga pauꝑes. legit̉ ī p̄dicto dial̓. ꝙ martinū in qͣdā feſtiuitatē ad ecc̄iam tē denteꝫ pauꝑ qͥdā nudꝰ ſecutꝰ ē Martinꝰ aūtarchidiacono p̄cepit vt egentē veſtiretSꝫ cuꝫ hoc ille facere diſtuliſſet. ingreſſus martinꝰ ſecretariū tunicam ſuā illitribuit. et cōtinuo abſcedē iuſſit Cū ergo archidiaconꝰ monēt vt ad ſolenniaꝑagēda ꝓcedēt. ille de ſe loq̄ns rn̄dit.
ſe ire nō poſſe. donec pauꝑ veſtē accipiat Archidiaconꝰ ꝟo nō intelligēs. qꝛ cūextrīſecꝰ capa tectꝰ eēt. ip̄m nudū interiꝰnō videbat. paupc̄ nō adeſſe cauſatur.At ille inqͥt Mihi veſtis deferat̉ ⁊ pauꝑnō deēit veſtiēdꝰ Cōpulſꝰ ille ad foꝝ vadit. ⁊ qͥnqꝫ argē teis tunicā vilē ⁊ curtāq̄ dr̄ penula qͣſi pene nll̓a rapiēs an̄ pedes martini iratꝰ ꝓiecit Quā ille ſecreto īduit Cuiꝰ manice vſqꝫ ad cubitū. etlōgitudo vſqꝫ ad genua ꝓtēdebāt̉. Etſic miſſā celebraturꝰ ꝓcedit Dū āt miſſācelebraēt. globꝰ igneꝰ ſuꝑ caput eiꝰ apparruit. et a ml̓tis ibidē viſꝰ fuit. Ob hͦ parapl̓is dr̄. Huic āt miraculo addit mgr̄Ioh̓es beleth. ꝙ cū ī miſſa manꝰ ad deūvt moris ē leuaret manicis lineis r̄trolabētibꝰ cū nec brachia eiꝰ eēnt groſſanec multū carnoſa nec p̄fata tunica ꝓtēderet̉ niſi vſqꝫ ad cubitu r̄māſerūt eadēbrachia nuda Tūc miracl̓oſe torq̄s aurei ⁊ gēmati deferūt̉ ab āgel̓. ⁊ brachiadecēt̓ oꝑiūt̉ / Quē ec̄ tōſaꝫ qͣdā vice cōſpiciēs euāgelicū īqͥt mādatū iſta ꝯpleuit Duas tuicas iſta hūit. ⁊ vnā n̄ hn̄tilargiīta ē Ita ⁊ vos īqͥt face̓ debetꝭ ¶ Ml̓te ptātis erga demōes expellēdos Sepe eī ip̄os demōes ex hoībꝰ expulit Legit̉ ec̄ ī p̄dicto dial̓. ꝙ q̄dā vacca a d̓mone agitata cū vbiqꝫ ſeuiēt ⁊ multos ꝯfodēt. ⁊ ꝟſꝰ martinū ⁊ ſocios ſuos ī itinēfuribunda ꝯcurreret ille manu eleuataip̄aꝫ ſiſte iubꝫ Qua īmobili ꝑmanēte. vidit demōeꝫ dorſo illiꝰ īſidēteꝫ Quē īcrepās diſcēde inqͥt funeſte de pecude ⁊ īnoxiū aīal agitae̓ d̓ſiſte Quo ꝓtinꝰ diſcedēte vacca ad eiꝰ pedes ꝓſternit̉ ⁊ ad eiꝰīꝑiū cū oī māſuetudine ad gregē ſuū reuertit̉ Ml̓te ſb̓tilitatꝭ. erga eos ꝯgnoſcēdos Demōes .n. ſibi ita ꝯſpicabiles r̄ddebāt̉ vt aꝑte ab ip̄o ſub quacunqꝫ imagine viderentur. Nam interdū demones in iouis ꝑſonā pl̓imūqꝫ mercurij.aliqn̄ venerꝭ vel minerue trāſfiguratosſe eiꝰ vultibꝰ offerebant. qͦs ille omnes