Legenda Clxij.
benedictōeꝫ in celū ꝯſcendere ipſuꝫ videret. et cū eo aſcēde cuꝑet euigilauit.Pꝰ hͦ āt nūcijs vēiētibꝰ eadē nocte ſanctu martinū migraſſe audiuit F ¶ Eoqͦꝫ die ſcūs Amb̓. mediolanē ẜ ep̄s miſſaꝫ celebrās ſuꝑ altare int̓ ꝓphetiā ⁊ ep̄iſtolā obdormiuit Et cū nullꝰ eū excitae̓p̄ſume̓t ⁊ ſb̓diaconꝰ niſi ip̄o inuēte epl̓aꝫnō audēt lege. trāſactis duaꝝ vel triumhoraꝝ ſpacijs excitauer̄t eū dicētes Iāhora p̄terijt ⁊ ppl̓s valde laſſꝰ expectat.iubeat dn̄s nr̄ vt clericꝰ epl̓aꝫ legat Adqͦs ille Nolite turbari. fr̄ .n. meꝰ Martinꝰ ad deū migrauit. ⁊ ego eiꝰ funeri int̓fui ⁊ obſequiū p̄bui. ſꝫ vltimā or̄onē vobis excitātibꝰ explere nō valui Tūc ilili diē ⁊ horā notates. īuenerūt ſcm̄ martinū tūc migͣſſe ad celuꝫ. ¶ Capā eiꝰ vtait mgr̄ Ioh̓es beleth reges fracie ī p̄liis portare cōſueuerūt Un̄ ip̄iꝰ cape cuſtodes capellani dicebant̉ ¶ Pꝰ mortēāt eiꝰ āno. lxiiij. cū btūs Per petuꝰ eiusecc̄iaꝫ magnifice āpliaſſꝫ ⁊ ī eā corpꝰ eiꝰtrāſferre vellꝫ. ſemel et bis ⁊ t̓tio ieiuniis ⁊ vigilijs inſiſtētes. ſepulcꝝ eiꝰ nullatenꝰ moue̓ potuerūt Cūqꝫ vellēt dimitte̓. qͥdā ſenex pulcerrimꝰ eis apparuit. d.Uſqꝫ qͦ tardatis Nō videtis ſcm̄ Martinū ꝑatū iuuae̓ vos ſi manꝰ appōitꝭ Tūcille cū eis manꝰ appoſuit. ⁊ cū ſūma velocitate ſepulcrū leuauerūt ⁊ ī loco vbinūc colit̉ poſuerūt Senex āt ille pꝰ hocnuſqͣꝫ cōparuit Hec trāſlatō ī menſe Iulij celebrat̉ Refert odo abbas clūiacē ẜꝙ tūc oēs cāpane ī oībꝰ ecc̄ijs nullo tāgente pulſabant̉. et oēs lāpades diuinitꝰ accēdebāt̉ ¶ Fert̉ qͦꝫ ꝙ tūc duo ſocijerāt qͦꝝ vnꝰ erat cecꝰ et alt̓ ꝯtractꝰ. Cecꝰāt ꝯͣctū ferebat. et ꝯͣctꝰ ceco viā demonſtrabat Sicqꝫ talit̓ mēdicātes multā pecuniā acqͥrebāt Audiētes ꝟo ꝙ ad corpꝰ ſcī martini multi ſanabant̉ īfirmi. cūin trāſlationē eiꝰ corpꝰ extra ecc̄aꝫ ꝓceſſionalit̓ duceret̉. time̓ ceper̄t ne p̄dictūcorpꝰ iuxta domū vbi manebāt duceret̉
et ſic ip̄i forſitan curarent̉ Nolebāt enīſanitatē ꝯſeqͥ ne deperiret materia q̄ſtꝰſui Qua ꝓpt̓ de illa ſtrata fugiētes ſe adaliā trāſferebant. ꝑ quā corpꝰ neqͣqͣꝫ duci putabāt Dū ergo fugerēt corꝑi eiusex īprouiſo ꝓtinꝰ obuiauerūt Et ꝙ demulta bona p̄ſtat īuitis. ābo ꝯͣ eoꝝ volūtateꝫ ꝯtinuo ſūt curati. lꝫ de hoc plurimū triſtarent̉ ¶ Ambro. āt de ſanctoMartino ſic ait Btus martinꝰ ꝓphanierroris tēpla deſtruxit. vexilla pietatꝭ.erexit mortuos ſuſcitauit ab obſeſſiscorporibꝰ demonia ſeua excluſit. ac variis laborātes lāguoribꝰ ſalutis remedioſubleuauit. qͥ ita ꝑfectꝰ inuētꝰ ē. vt chr̄ꝫtexiſſet ī pauꝑe. ⁊ veſte quā egenꝰ acceꝑat mūdi dn̄ꝫ īduiſſꝫO felix largitas qͣdiuītas oꝑit̉. O chlamydis gl̓ioſa diuiſio q̄ milite texit ⁊ r̄gē O ineſtīabile donū. qd̓ veſtire meruit diuinitatē Dignehuic dn̄e ꝯfeſſionis tue p̄mia cōtuliſti.Digne eī arrianoꝝ ſb̓iacuit feritas Digne amore martyrij. ꝑſecutoris tormente nō timuit Quid erit ꝓ oblatione ītegri corꝑis recepturꝰ. qͥ ꝓ qͣntitate veſtꝭ.exigue deū veſtire meruit ⁊ vide̓. Sicſperātibꝰ ꝯtulit medicinā. vt alios ſupplicatōibꝰ. alios viſu ſaluaretClxijA¶ De ſancto BricioRiciꝰ ſancti martini diaconuseiuſqꝫ plurimū emulꝰ multa eidem ſancto ꝯuīcia īferebat. Nācum qͥdam pauꝑ Martinuꝫ requireretdixit ei briciꝰ Si illum delirum querisꝓſpice eminꝰ. ille eſt enim qui qͣſi amēscelum reſpicit. Cum igitur pauꝑ a martino q̄ petierat accepiſſet vir ſanctusBricius ad ſe vocās dixit. Alij ego tibi delirus videor brici. Qd̓ cum ille p̄verecundia ſe dixiſſe negaret Ait martinus. Nonne aures mee ad os tuumerant. qn̄ hoc eminus loquebaris Amēdico tibi. quia a dn̄o obtinui vt mihi ī