De ſancto Martino
Qua ꝓpt̓ oēs illi gētiles ad fidē chr̄i cōuerſi ſūt Eidē qͦꝫ viro ſcō obediebāt ec̄īſenſibilia vegetabilia ⁊ irrōnabilia Inſēſibilia ſic̄ ignis ⁊ aqͣ Nā cū ī qͦdā phano ignē miſiſſꝫ. ī domo ꝓxīa adherenteagēte vēto flāma ferebat̉ Tūc martinſuꝑ tectū domꝰ aſcēdens obuiū ſe aduēnictibꝰ flamīs inſeruit Mox ꝯͣ vi ventiflamā retorquet̉ vt ꝯflictꝰ qͥdā ꝯpugnantiū int̓ ſe elemētoꝝ videret̉ Nauis ec̄ q̄daꝫ cū ꝑiclitaret̉. vt in p̄dicto dial̓. legit̉qdā negotiator necdū chr̄ianꝰ exclamauit. Deꝰ martī eripe nos Et ſtatī trāqͥllitas magnā ſucceſſit/ Sil̓r vegetabiliaNā cū ī qͦdā loco tēplū ātiqͥſſimū diruiſſet. et arborē pini diabolo dedicatamvellꝫ excide̓. obſiſtētibꝰ ruſticis et gētibꝰ. vnꝰ eoꝝ dixit Si de deo tuo fidutiāhabes. nos hāc arborē ſuccidemꝰ. et tueā ſuſcipe et ſi tecū ē deꝰ tuꝰ vt dicꝭ. euades Quo ānuēte. ſucciſe arbori. et iā ꝟſcū ibidē ligatū cadēti ſignū crucis oppoſuit. et ī aliā ꝑtē rediēs ruſticos qͥ intuto loco erāt fere oppreſſit Qui viſo miraculo ad fidē cōuerſi ſūt Irrōnabiliaqͦꝫ aīalia ſibi pluries obedierūt. ſic̄ legitur ī p̄dicto dial̓. Cū eī canes lepuſculuꝫ inſe q̄ntes vidiſſꝫ. īꝑauit canibꝰ vtaīal in ſeqͥ deſiſterēt Mox illi cōſtiterūtet qͣſi victi in ſuis veſtigijs fixi māſerūtSerpos etiā qͥdā cū fluuiū q̄ndā natado trāſirꝫ. martinꝰ ait ad ẜpc̄tē In nomīe dn̄i iubeo te redire Mox ſe ad ꝟbūſci retorſit. et ī ripa aliā trāſmeauit Etingemiſcēs martinꝰ ait. Serpētes meandiūt. ⁊ hoīes nō audiūt ¶ Canis ſil̓rqͥdā cū ī q̄ndā ex martini diſcipl̓is latraret. ille ad eū ꝯuerſꝰ ait In noīe martiniiubeo te obmuteſcē Canis ꝯtinuo obmutuit ac ſi līguā habuiſſꝫ abſciſā ¶ DFuit āt martinꝰ ml̓te huilitatꝭ. Nam leproſū quēdā cūctis horribilē pariſiꝰ obuiū hn̄s ip̄m oſculatꝰ ē atqꝫ bn̄dixit. ſtatiqꝫ mūdatꝰ ē In ſacrario qͦꝫ reſidēs nūqͣꝫ cathedra vſꝰ ē. Nā ī eccīa nēo vnqꝫ
eū ſedē cōſpexit Sedebat āt in cellularuſticana. qͣs tripodes vocāt. Ml̓te dignitatis Qula par apl̓is dictꝰ ē. ⁊ hͦ ꝓpt̓gr̄am ſpūſſcī quē ī eū in ſpecie ignis adrobur deſcēdit. ſicut fuit ī apl̓is Un̄ etapl̓i frequēter eū tāqͣꝫ ꝯparē viſitabātLegit̉ .n. in p̄dicto dial̓. ꝙ qͣdā vice duꝫmartinꝰ in cella ſolꝰ ſedēt. et ſeuerꝰ ⁊ gallꝰ eiꝰ diſcipuli p̄ foribꝰ expectarēt ſubitomirabili cōcuſſi horrore plures ī cellaaudiūt inſil̓ colloq̄ntes De qͦ cū pꝰ modū martinū reqͥſiſſent. ille ait Dizā vob̓Sꝫ vos q̄ſo nulli dicatis. Agnes tēcla⁊ maria ad me vener̄t Nec tātū illa dieſꝫ ſepiꝰ ſe ab eis ꝯfeſſꝰ ē viſitari Et petru⁊ paulū apl̓os a ſe ſepe videri ꝑhibuit.Multe iuſticie Cū .n. ab īꝑatore noīemaxīo iuitatꝰ fuiſſet. ⁊ martino pocl̓m pͥmo fuiſſꝫ oblatū. ſperātibꝰ cūctis vt pꝰſe regi tribuēt. p̄ſbytēo ſuo dedit nullūeſtimās digniorē qͥ poſt ſe debēt bibe̓. ⁊īdignū iudicās ſi aut regē aut regis ꝓxīos p̄ſbytero p̄tuliſſet ¶ Multe patiētie Tāta eī in oībꝰ patiētiā ſeruabat. ꝙcū eſſꝫ ſūmꝰ ſac̄dos īpune ſepe a clericꝭ.ledebat̉. nec a ſua eos ꝓpt̓ hͦ charitaterepellebat Nemo illū vnqꝫ vidit iratuꝫnemo merētē. nemo ridentē Nūqͣꝫ ī illius ore niſi chr̄s. nūqͣꝫ in illius corde niſi pietas niſi pax niſi miſcricordia ierat.Legit̉ qͦꝫ ī p̄dicto dialogo ꝙ dū martinus qͣdā vice in veſte hiſpida. et nigroet pendulo pallio circūtectus ſuꝑ aſellum procederet: equis de contra veniētibus expauefactis. milites in terramſaltu precipiti ſe dederunt. et martinuꝫarripientes grauiter verberauerunt.Ille autem quaſi mutus cedentibꝰ terga prebebat. Sꝫ magis illi furebant.eo ꝙ ille quaſi nō ſentiens ꝟbera illatacōtēnē videret̉. Protinꝰ āt aīalia adeohumo fixa ꝑmanebant vt qͣntūcūqꝫ flagellata velut ſax ea moueri non poſſentquouſqꝫ ad martinuꝫ redeuntes et peccatum ſuuꝫ qd̓ ignorāter in eum ꝯmi-
H v