Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto Egidio

mamertinus p̄ſciens de lecto ſurrexit īueniēs dixit illi Quid facꝭo miſeraFuge cito ne capiaris. Eāqꝫ diſſoluēsdimiſit Uerū mortuus fui ſſꝫ. corpꝰeiꝰ antiſiodoꝝ deportarent. et cuꝫ fuiſſent in qͣdā villa. nullo modo illud īdemouere potuerunt. quoaduſqꝫ quidamincarceratꝰ ſubito fractis vīcul̓ liber exiliens. venit ad corpꝰ cuꝫ alijs vſqꝫ advrbē portauit Ubi in ecca ſcī germanihonorifice ē ſepultꝰ.Cxxv.A De ſancto EgidioGidius dr̄ ab e qͦd ē ſine. geos quod eſt terra. dian qd̓ eſtAclarū ſiue diuinū Ipſe nāqꝫ fuitſine terra terrenoꝝ deſpectionē. clarꝰ ſcientie illuſtrationē. diuinꝰ amorē aſſimilat amātē amatoGidius athenis ex regia ſtirpeꝓgenitꝰ ſacris lr̄is ab īfantiaeruditꝰ. dum qͣdā die ad ecc̄iaꝫꝑgēt. cuidā egro in platea iacenti elemoſynā petenti tunicā ſuā tribuit. indutꝰ ſanitatē integrā mox recepit Pꝰhoc parentibꝰ ſuis in dn̄o quieſcentibꝰpatrimonij ſui chr̄m fecit hēdeꝫ Quadāvice dum ab ecc̄ia rediret. qͥdā vir a ſerpente ꝑcuſſꝰ eidc̄ obuiꝰ extitit Sꝫ or̄onefuſa egidius ꝓtinꝰ virꝰ fugauit Quēdamdemoniacū in ecc̄a ceteris exiſtentē. fideles clamoribꝰ ſuis turbantē. egidiꝰ demone fugato ſanauit. Ueꝝ hūanifauoris formidās ꝑiculū. clam litꝰ marꝭ.petijt. nautas quoſdā in mari periclitantes ꝯſpexit. facta oratione tēpeſtatem omnē ſedauit. Applicantibꝰ autemnautis audito romaꝫ tenderet gr̄aseius meritis egerunt. eum ſecū gratis veherent ꝓmiſerunt Cum igit̉ arelateꝫ vēiſſet. et biennio ſcō ceſario eiuſdem ciuitatis epiſcopo manſiſſet. etibidem quendā triennio febricitantemcuraſſet heremū cupiens clam diſceſſit.

cum veredonio heremita ſcītate ꝯſpicuo diu manſit. vbi ſterilitateꝫ t̓re ſuismeritis fugauit Sed vbiqꝫ miracul̓coruſcaret. hūane laudis timens ꝑiculum relicto eo interiorem heremū penetrauit. vbi qͦddā antrū quēdam fonticulū reperions. qͣndā nihilominꝰ diuinitus ceruā preparatā ibidem habuit īnutricem. certis horis lactis alimoniā ſibi prebebat Sed cuꝫ ibideꝫ regispueri venarentur. p̄dictā videntes ceruam ceteris feris ꝯtēptis hāc canibꝰinſequūtur. A quibus dum vehemētervrgeretur ad pedes ſui ꝯfugit alūni Ille ꝟo admirās cur p̄ter ſolitum ſic mugiret. exiens venatores audiens dn̄mexorauit. vt quā ſibi tribuerat nutriceꝫſeruar et. Canū āt nullus infra lapidisiactum ſibi appropinquare auſus ē. ſed nimio vlulatu ad venatores reuertebantur Nocte igit̉ ſuperueniente do redeunt. et ſequenti die illuc reuertentes caſſo labore domū iterū redier̄t.Quod cuꝫ rex audiſſet rem vt erat ſuſpicatus. cum ep̄o et multitudine venatoꝝ illuc properauit. Sed cuꝫ canes vtprius accedere preſumerent. ſed omnes vlulando redirent. locū vepriū denſitate inacceſſibilem in girum circunderūt Unus āt incaute ſagittam dirigēsvt inde ceruā expelleret. viro dei ceruo oranti graue vulnꝰ inflixit Sed milites ſemitam ferro aperientes ad ipſiusdeuenerunt ſpeluncam. Et videntes ſeneꝫ habitu monachali veſtitū. canicie āt etate venerabileꝫ ceruā qͦꝫ ad eiꝰ genua ꝓuolutā ſolusᵉ epiſcopus rexpedites adierūt. ceteris retro ſtae̓ iuſſisEt interrogauerūt quis eſſꝫ vel vn̄veniſſet. aut cur tam denſam heremi vaſtitatem petiſſet. ſeu quis eum vulnerare grauiter p̄ſūpſiſſet Quibꝰ ad ſingula reſpondiſſꝫ. illi ab eo humilit̓ veniā poſtulaſſent. medicos ſanando vuluēi ſpopoder̄t. et ml̓ta dōaria obtuler̄t